چون سوی برادری بپویی
باید که نخست رو بشویی
در سر ز خمارت ار صداعی است
تصدیع برادران نجویی
یا بوی بغل ز خود برانی
یا ترک کنار دوست گویی
در سور مهی بنفشه مویی
کی شرط بود که تو بمویی
بی دام اگرت شکار باید
میدانک چو من محال جویی
ور گوش تو گرم شد ز مستی
صوفی سماع و های و هویی
ور هوش تو بیخبر شد از گوش
یک توی نهای هزارتویی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به تأکید بر اهمیت پاکی و خلوص در ارتباط با دیگران میپردازد. برای نزدیک شدن به برادر یا دوست باید ابتدا خود را از آلودگیها پاک کنید. او همچنین به حالتهای مستی و عدم آگاهی از خود اشاره میکند و نشان میدهد که در مواجهه با عشق و جذابیتها، باید هشیاری و دقت را حفظ کرد. در پایان، شاعر به مفهوم وابستگی و کثرت وجودی اشاره میکند و یادآور میشود که در دل هر فرد، حقیقتی واحد نهفته است.
هوش مصنوعی: اگر به سراغ برادر خود بروی، باید ابتدا خود را پاک و بیآلایش کنی.
هوش مصنوعی: اگر در وجود تو نشانههای دیوانگی است، این دیوانگی را به برادرانت نگوید.
هوش مصنوعی: یا باید عطر آغوش خود را از خود دور کنی، یا به راحتی از کنار دوست و محبوبت بگذری.
هوش مصنوعی: در جایی که بوی خوشی مانند بوی بنفشه و ماه وجود دارد، چه نیازی است که تو خود را به زحمت بشویی و پاک کنی؟
هوش مصنوعی: اگر میخواهی شکار کنی و به دست بیاوری، باید مانند من بدانی که جستوجو در این کار غیرممکن است.
هوش مصنوعی: اگر گوش تو به خاطر مستی و شوق صوفی، به حال ترانه و موسیقی و صدا گرم شده باشد، باید بدانی که این حالت، غیرواقعی و فریبی زودگذر است.
هوش مصنوعی: اگر عقل و هوش تو از شنیدن و آگاهی غافل شود، تو تنها یک فرد نیستی؛ بلکه وجود تو نشاندهندهٔ نقاط مختلف و گوناگونی است که در دنیا وجود دارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای روی تو آیت نکویی
حسن تو کمال خوبرویی
راتب شده عالم کهن را
هر دم ز تو فتنهای به نویی
معروف لبت به تنگباری
[...]
جانا همه آیت نکویی
در شأن تو آمده ست گویی
یک گل چو رخت به دست ناید
گر در چمن جهان بجویی
گر هر چه نبشتهای بشویی
شویم دهن از زیاده گویی
چون روی بود بدان نکویی
نازش برود به هرچه گویی
رویی که ز شرم او درافتاد
خورشید فلک به زرد رویی
چون در خور او نمیتوان شد
[...]
من تنگدل و تو تنگ خوئی
من خوب سخن، تو خوبروئی
با من بکن آن که لطف یزدان
با روی تو کرد، از نکوئی
برتنگ دلی من به بخشای
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.