ز هر چیزی ملول است آن فضولی
ملولش کن خدایا از ملولی
به قاصد تا بیاشوبد بجنگد
بدو گفتم ملولی هست گولی
بخورد آن بازی من خشمگین شد
مرا گفتا خمش دیوانه لولی
نگوید هیچ را بد مرد این راه
مبین بد هیچ را ور نی تو غولی
بگفتم عین انکار تو بر من
نه بد دیدن بود یا بیحصولی
مرا گفت او تناقضهای بینا
بود از مصلحت نه از بیاصولی
محالی گر بگوید مرد کامل
تو عین حال دانش ای حلولی
گهی درد که داند گه بدوزد
گهی شاهی کند گاهی رسولی
به تأویلات تو او درنگنجد
که تو هستی فصولی او اصولی
ز خود منگر در او از خود برون آ
که بر بیحد ندارد حد شمولی
خمش ای نفس تازی هم بگویم
دوباره لا تقولی لا تقولی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دعوا و کشمکشهای درونی انسان اشاره میکند و به بازیهای فکری و شگفتیهایی که در شناخت خود و دیگران وجود دارد، میپردازد. او به وضعیت اضطراب و دلخوری ناشی از فضولی و کنجکاوی در روابط اشاره میکند و از خداوند میخواهد که این ملولیت را از آن شخص دور کند. در ادامه، شاعر به تناقضها و پیچیدگیهای درک انسانها میپردازد و نشان میدهد که هر فرد ممکن است در یک زمان در نقشهای مختلفی همچون معلم، شاه و فرستاده ظاهر شود، و این تغییرات بخشی از طبیعت انسانی است. در نهایت، شاعر به اهمیت بیرون رفتن از خود و عدم وابستگی به نفس اشاره میکند تا به حقیقتی عمیقتر دست یابد.
هوش مصنوعی: از هر چیزی که حوصلهاش سر رفته است، شخص فضول هم از آن دیوانهوار ناراحت و دلگیر شده است. خدایا، او را هم از این ملولی خلاص کن.
هوش مصنوعی: به قاصدی که میخواهد به جنگ برود، گفتم که تو ملول و بیحوصلهای، مانند گلی هستی که پژمرده شده است.
هوش مصنوعی: من به آن بازی دچار شدم و عصبانی شدم. او به من گفت که آرام باش، ای دیوانهٔ خوشحال.
هوش مصنوعی: هیچکس در این راه بد نمیگوید، پس اینگونه نبین که اگر نیکی نمیبینی، تو خود علت آن هستی.
هوش مصنوعی: من گفتم که انکار تو هیچ چیز از من را بد نمیبیند و دلیل این انکار نه به خاطر عدم درک من است و نه به خاطر بیدلیل بودن.
هوش مصنوعی: او به من گفت که تناقضهایی که میبیند ناشی از مصلحت و ضرورت است، نه از بیاصولی و ناآگاهی.
هوش مصنوعی: اگر مرد کاملی بگوید که تو با وجود حال و احوال خود، دانش هم داری، این حرف غیرممکن نیست.
هوش مصنوعی: گاهی وقتها انسان دچار درد و رنج میشود، گاهی هم آنچنان قوی و با عزت است که مانند یک پادشاه میزند بر سر خلق، و گاهی هم بهعنوان پیامآور پیامی را به دیگران منتقل میکند.
هوش مصنوعی: تعابیر و تفاسیر تو در او جا نمیگیرد، زیرا تو خود فصلی و او به اصول و بنیادها تعلق دارد.
هوش مصنوعی: به خودت نگاه نکن و از خودت فراتر برو، زیرا او (خدا) بینهایت است و هیچ حدی نمیتوان برای او تعیین کرد.
هوش مصنوعی: ای نفس تند و جوان، ساکت باش! دوباره میگویم: چیزی نگو، چیزی نگو.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ز شاه شام نیز آمد رسولی
ننوده عهد را بهتر قبولی
به صاحب ردی و صاحب قبولی
نشاید کرد مهمان را فضولی
قبولم کن که تو از حق قبولی
تو در سرّ یقین صاحب وصولی
بگو ای تازه رو، کم کن ملولی
که تو رو تازه از اصل اصولی
خیالی گول گیری گر بیاید
چنین داند که تو مغرور و گولی
به زخم سیلیش از دل برون کن
[...]
کاحسان بکنه واهروی اصولی
شنه میان زز بخت صاحب قبولی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.