ندارد مجلس ما بیتو نوری
که مجلس بیتو باشد همچو گوری
بیایی یا بدان سومان بخوانی
ز فضلت این کرامت نیست دوری
خلایق همچو کشت و تو بهاری
به تو یابد حقایقشان ظهوری
تجلی کن که تا سرمست گردند
کنند اجزای عالم مست شوری
چو دریای عتاب تو بجوشد
برآید موج طوفان از تنوری
چو گردون قبول تو بگردد
شود جمله مصیبتها سروری
خمش بگذار این شیشه گری را
مبادا که زند بر شیشه کوری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نبودن محبوب و تاثیر عمیق او بر زندگی اشاره میکند. میگوید مجلس بدون او همچون گوری سیاه و بینور است و حضورش موجب روشنی و حیات میشود. او خواستار ظهور محبوب است تا مردم از حالت بیحالی خارج شوند و به حقیقت وجود خود پی ببرند. شاعر از او درخواست میکند که تجلی کند تا دنیای اطراف شاداب و سرمست شود و تمام مصائب به سروری تبدیل گشته و مشکلات حل شوند. در نهایت، او از همگان میخواهد که از دیدگاههای کوری دوری کنند و به روشنی و جمال محبوب توجه داشته باشند.
هوش مصنوعی: مجلس ما بدون تو هیچ تابش و روشنی ندارد و به طور کلی، محفل بدون تو مانند قبرستانی است که هیچ زندگی و نشاطی در آن نیست.
هوش مصنوعی: اگر تو بیایی یا به یاد تو از خوشکرداریت سخن بگوییم، این فضیلت و بزرگی دور از دسترس ما نیست.
هوش مصنوعی: مردم مانند دانههای کشت هستند که در بهار شکوفا میشوند، و با وجود توست که حقیقتهای آنها ظاهر میشود.
هوش مصنوعی: تجلی کن تا موجودات عالم سرمست و شاداب شوند و اجزای آن نیز تحت تأثیر این حالت، شور و حالی پیدا کنند.
هوش مصنوعی: وقتی خشم و عتاب تو مانند دریا به جوش بیاید، موج طوفانی از آن برخیزد که به شدت آتشین و ویرانگر است.
هوش مصنوعی: وقتی که آسمان رحمت و قبول تو بگردد، همهی دردها و مصیبتها به خوشی و شادکامی تبدیل میشوند.
هوش مصنوعی: سکوتی که در اینجا برقرار میشود ممکن است باعث شود هنرمند شیشهگر که با دقت و ظرافت کار میکند، به طور ناخواسته به شیشهای که کوری دارد (که نشاندهنده اشتباه یا نقص است) آسیب بزند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چو نزدیکم همی ترسم ز دوری
چو دورم نیست بر دردم صبوری
ز جنس مردمان مشمار خود را
گرت یزدان زری دادست و زوری
هنر باید چه روباهی چه شیری
خرد باید چه قارونی چه عوری
ز خشم غالب و از حرص با برگ
[...]
دهانی کرده بر تنگیش زوری
چو خوزستانی اندر چشم موری
غلام من برد او را بزوری
ازان شومی شد او مفلوج و کوری
اگر بریان کند بهرام، گوری
نه چون پای ملخ باشد ز موری
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.