|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خوشی آخر بگو ای یار چونی
از این ایام ناهموار چونی
به روز و شب مرا اندیشه توست
کز این روز و شب خون خوار چونی
از این آتش که در عالم فتاده‌ست
ز دود لشکر تاتار چونی
در این دریا و تاریکی و صد موج
تو اندر کشتی پربار چونی
منم بیمار و تو ما را طبیبی
بپرس آخر که ای بیمار چونی
منت پرسم اگر تو می‌نپرسی
که ای شیرین شیرین کار چونی
وجودی بین که بی‌چون و چگونه‌ست
دلا دیگر مگو بسیار چونی
بگو در گوش شمس الدین تبریز
که ای خورشید خوب اسرار چونی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به گفتگو با یار خود می‌پردازد و از او می‌خواهد حالش را بگوید. او به تفکر و اندیشه‌ای که در روز و شب زندگیش را فراگرفته اشاره می‌کند و از آتش و درد ناشی از غم و ناامیدی سخن می‌گوید. شاعر خود را بیمار و یار را طبیب می‌نامد و از او می‌خواهد که درباره حالش بپرسد، زیرا او به عشق و محبت یار وابسته است. در نهایت، مولانا از یار می‌خواهد که بگوید چه احساسی دارد و این رازها را به شمس تبریز منتقل کند. غزل در مجموع به ابراز عشق، انتظار و نگرانی شاعر از حال یار می‌پردازد.
هوش مصنوعی: ای یار، خوشحالی‌ات را بگو، آیا از این روزهای دشوار و ناگوار راضی و خوب‌حال هستی؟
هوش مصنوعی: فکر تو در روز و شب مرا مشغول کرده است، در حالی که در این روزها و شب‌ها به شدت ناراحت و غمگین هستی.
هوش مصنوعی: ای مولانا می‌گوید که در این دنیا، آتش و بلایای زیادی وجود دارد که در آن شرایط دشوار و خطرناک، تو مانند دود لشکر تاتار (دشمن) داری به چه حالتی زندگی می‌کنی؟
هوش مصنوعی: در این دریا و تاریکی که پر از امواج است، وضعیت تو در کشتی پر از بار چگونه است؟
هوش مصنوعی: من بیمارم و تو طبیب ما هستی؛ حال بپرس ببین حال خودت چطور است.
هوش مصنوعی: من اگر از تو قدری درباره‌ات بپرسم، چه اشکالی دارد، حتی اگر تو خودت سوال نکنی که ای شیرین، حال و وضعت چگونه است؟
هوش مصنوعی: به وجودی توجه کن که بی‌هیچ قید و شرطی است؛ ای دل، دیگر دربارهٔ آن بسیار سخن نگو.
هوش مصنوعی: به شمس‌الدین تبریزی، که به عنوان منبع الهام مولانا شناخته می‌شود، بگو که ای خورشید زیبا، رازها و اسرارت چیست؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نگویی باز: کای غم خوار چونی؟
همیشه با غم و تیمار چونی؟
کجایی؟ با فراقم در چه کاری؟
جدا افتاده از دلدار چونی؟
مرا دانی که بیمارم ز تیمار
[...]
تو ای جان من ای بیمار چونی؟
درین بیماری و تیمار چونی؟
گلی بودی نبودت هیچ خاری
کنون در چنگ چندین خار چونی؟
ترا همواره بستر بود گلبرگ
[...]
ندا آید که ای بدکار چونی
متاع معصیت در بار چونی
معرفی ترانههای دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.