بر من نیستی یارا کجایی
به هر جایی که هستی جان فزایی
ز خشم من به هر ناکس بسازی
به رغم من به هر آتش درآیی
چو بینی مر مرا نادیده آری
چنین باشد وفا و آشنایی
عزیزی بودم خوارم ز عشقت
در این خواری نگر کبر خدایی
برای تو جدا گردم ز عالم
که تا ناید مرا بوی جدایی
سبک روحا گران کردی تو رو را
که یعنی قصد دارم بیوفایی
تو در دل جورها داری همیکن
که تا روز قیامت جان مایی
الا ای چرخ زاینده چنین ماه
نزایی و نزایی و نزایی
به کوه قاف شمس الدین تبریز
همایی و همایی و همایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از غیبت و بیاعتنایی یار گله میکند: یار او را نادیده میگیرد، با ناکسان میسازد و روی ترش میکند. با این همه، عاشق خواری در عشق را مایهٔ عزت میداند و ستم یار را میپذیرد، چون او را جان خود میشمارد. در پایان یار را ماهی بیهمتا میخواند که آسمان مانندش را نمیزاید و او را با شمس تبریزی، همای کوه قاف، یکی میگیرد.
هوش مصنوعی: ای یار، پیش من نیستی؛ کجایی؟ هر جا که باشی جانبخش و جانافزایی.
هوش مصنوعی: برای آزردن من با هر فرومایهای کنار میآیی و به لج من خود را در هر آتش و خطری میاندازی.
هوش مصنوعی: وقتی مرا میبینی خود را به ندیدن میزنی؛ آیا وفاداری و آشنایی اینگونه است؟ (پرسشی گلایهآمیز)
هوش مصنوعی: عزیز و ارجمند بودم و از عشق تو خوار شدم؛ ولی در همین خواری بنگر که چه بزرگی و شکوهی الهی نهفته است.
هوش مصنوعی: به خاطر تو از همهٔ جهان جدا میشوم تا دیگر هرگز بوی جدایی از تو به من نرسد.
هوش مصنوعی: ای سبکروح و لطیف، رویت را درهم و سنگین کردی، گویی میخواهی بگویی که قصد بیوفایی دارم.
هوش مصنوعی: اگر در دل قصد ستم داری، ستم کن؛ چون به هر حال تا روز قیامت جان ما تویی.
هوش مصنوعی: ای آسمانی که ماه میزایی، هرگز ماهی مانند این یار نخواهی زایید و نخواهی زایید.
هوش مصنوعی: شمسالدین تبریزی در کوه قاف، همان همای بلندمرتبه و سعادتبخش است، بهراستی هماست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ز بخت خویش دیده روشنایی
ز شاهان برده گوی پادشایی
سر راهون نشینم تا ته یایی
در شادی به روی مو گشایی
آیه روزی به روز مو نشینی
بوینی تا چه سخته بیوفائی
نصیر دین که چشم پادشائی
نبیند چون تو فرخ کدخدائی
جهان را کدخدائی جز تو نبود
چنان چون نیست جز یزدان خدائی
اگر گویم بهمت آسمانی
[...]
ز هر شمعی که جویی روشنایی
به وحدانیتش یابی گوایی
غرض نقشیست کز ما باز ماند
که هستی را نمی بینم بقایی
مگر صاحبدلی روزی به رحمت
کند در حق درویشان دعایی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۱ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.