صلا ای صوفیان کامروز باری
سماع است و نشاط و عیش آری
صلا کز شش جهت درها گشادهست
ز قعر بحر پیدا شد غباری
صلا کاین مغزها امروز پر شد
ز بوی وصل جانی جان سپاری
صلا که یافت هر گوشی و هوشی
ز بیهوشی مطلق گوشواری
صلا که ساعتی دیگر نیابی
ز مشرق تا به مغرب هوشیاری
در آن میدان که دیاری نمیگشت
به هر گوشهست روحانی سواری
چو هیزم اندر این آتش درآیید
که تا هفتم فلک دارد شراری
میان شوره خاک نفس جزوی
به هر سویی درختی جویباری
تو اندر باغها دیدی که گیرد
درختی مر درختی را کناری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دعوتی به شور و نشاط معنوی دارد و از صوفیان میخواهد که به سماع و حال خوشی بپیوندند. او از گشوده شدن درهای آسمانی و آغاز جانی نو در وجود انسان صحبت میکند و میگوید که امروز زمان وصالی است که ممکن است دیگر تکرار نشود. شعر به روحانیت در فضاهای غیرمادی اشاره دارد و بر اهمیت لحظههای ناب تأکید میکند، در حالی که تشبیهاتی از طبیعت و آتش به کار میبرد تا این تجربه را زنده و ملموس کند. در نهایت، او به ارتباطی که درختان و طبیعت با یکدیگر دارند، پرداخته و بر همبستگی موجودات تاکید میکند.
هوش مصنوعی: ای صوفیها، امروز وقت خوشی است که باید برای سماع (رقص عرفانی) و شادی و خوشی از آن لذت ببرید.
هوش مصنوعی: اوضاع امروز به گونهای است که در هر شش جهت درها به روی ما گشوده شده و از عمق دریا (معنوی) به چیزی پرده برداشته شده که نشاندهندهٔ حضور و شوق معنوی است.
هوش مصنوعی: صدا میزند که امروز عقلها از بوی وصل پر شدهاند، و این حالت باعث میشود که جانها در راه عشق جان بدهند.
هوش مصنوعی: بیداری و آگاهیای که ناشی از وصال و ارتباط عمیق روحی است، به همه جا رسیده و حتی در بیهوشی مطلق هم به گونهای خاص حس میشود.
هوش مصنوعی: هر لحظهای که بگذرد، ممکن است دیگر نتوانی در هیچ نقطهای از دنیا، هوشیاری و آگاهی را پیدا کنی.
هوش مصنوعی: در آن مکانی که کسی زندگی نمیکرد، در هر گوشهاش یک موجود روحانی مانند سوارهایی وجود داشتند.
هوش مصنوعی: اگر مثل هیزم به این آتش بپیوندند، آتش آنقدر شعلهور میشود که تا هفتمین آسمان نیز شعلهی آن بالا میرود.
هوش مصنوعی: در میان خاکی که پر از شوره است، نفس و زندگی چیزی جز ناخالصی و جزئی نیست؛ به هر سمت، تنها درختی را مشاهده میکنی که در آنجا به مانند جویباری به نظر میآید.
هوش مصنوعی: در باغها دیدهای که درختان چگونه در کنار یکدیگر رشد میکنند و یکی از درختان، دیگری را در آغوش میگیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چو آلیزنده شده در مرغزاری
نباشد بر دلش از بار باری
جهان را نیست جز مردم شکاری
نه جز خور هست کس را نیز کاری
یکی مر گاو بر پروار را کس
جز از قصاب ناید خواستاری
کسی کو زاد و خورد و مرد چون خر
[...]
ز تو نشگفت فضل و بردباری
چنان کز ما جفا و زشتکاری
به مو واجی چرا ته بیقراری
مگر پروردهٔ باد بهاری
چرا گردی بهکوه و دشت و صحرا
به جان ته ندارم اختیاری
ندارم جز غم تو غمگساری
نه جز تیمار تو تیمارداری
مرا از تو غم تو یادگارست
از این بهتر چه باشد یادگاری
بدان تا روزگارم خوش کنی تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.