مرا چون ناف بر مستی بریدی
ز من چه ساقیا دامن کشیدی
چنین عشقی پدید آری به هر دم
پدیدآرنده چون ناپدیدی
دهل پیدا دهلزن چون است پنهان
زهی قفل و زهی این بی‌کلیدی
جنون طرفه پیدا گشت در جان
جنون را عقل‌ها کرده مریدی
هزاران رنگ پیدا شد از آن خم
منزه از کبودی و سپیدی
دو دیده در عدم دوز و عجب بین
زهی اومیدها در ناامیدی
اگر دریای عمانی سراسر
در آن ابری نگر کز وی چکیدی
در آن دکان تو تخته تخته بودی
اگر خود این زمان عرش مجیدی
در اقلیم عدم ز آحاد بودی
در این ده گرچه مشهور و وحیدی
همان جا رو چنان ز آحاد می‌باش
از آن گلشن چرا بیرون پریدی
بر این سو صد گره بر پایت افتاد
ز فکر وهمی و نکته عمیدی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حال و هوای عشق و مستی سخن می‌گوید و به زیبایی‌ها و معماهای آن اشاره می‌کند. او با تمثیل‌هایی در مورد ساقی و دهل، نشان می‌دهد که عشق و جنون چگونه در زندگی انسان تأثیر می‌گذارند و عقل را تحت سیطره خود قرار می‌دهند. عشق به مثابه یک نیروی پنهان و شگفت‌آور توصیف می‌شود که در عین ناپیدایی، نمودهای مختلف و رنگارنگی ایجاد می‌کند. شاعر از ناامیدی و امید در دل وجود انسان صحبت می‌کند و به سراغ ظاهر و باطن عشق می‌رود، و در نهایت، خواهان برگشت به سرچشمهٔ عشق است.
هوش مصنوعی: ساقی، زمانی که مستی و سرخوشی را از من گرفت، چرا دامن خود را از من کشیدی و مرا تنها گذاشتی؟
هوش مصنوعی: این عشق چنان است که در هر لحظه به وجود می‌آید و باعث شگفتی می‌شود، در حالی که تو، محبوب، به آسانی ناپدید می‌شوید.
هوش مصنوعی: صدای دهل در حیاط به‌وضوح شنیده می‌شود، اما دهلزن خود را پنهان کرده است. قفل و کلید این پنهان‌کاری را توصیف می‌کند، به‌طوری که هیچ راهی برای درک حقیقت او وجود ندارد.
هوش مصنوعی: جنون به طرزی شگفت‌آور در وجود آدمی پیدا شده است و عقل‌ها به دنبال آن هستند و به نوعی عاشق جنون شده‌اند.
هوش مصنوعی: از آن می عاری که هیچ رنگی ندارد، هزاران رنگ و حالت به وجود آمده است. این می نشان‌دهندهٔ خوشی و خلوص است که بر تمام تنوعات رنگی غلبه کرده است.
هوش مصنوعی: چشم‌ها در نبود و عدم، پر از شگفتی و حیرت است، زیرا از ناامیدی امیدهایی پیدا می‌شود که شگفت‌انگیز و جذاب هستند.
هوش مصنوعی: اگر در دریای عمان ابری باشد که تمام آن دریا را پر کند و از آن باران بریزد.
هوش مصنوعی: اگر در آن دکان (محل) تو به شکل تخته‌ها (فراوانی) بودی، اکنون با وجود عرش (بهشت) مجید، تو نیز بزرگ و برجسته هستی.
هوش مصنوعی: در عالم «عدم» (که به معنای نیستی یا غیروجود است) تو از افراد و معانی مختلف بودی، هرچند در این دنیای مادی به عنوان یک فرد معروف و یگانه شناخته می‌شوی.
هوش مصنوعی: در آن مکان که تو جزء آحاد هستی، از آن باغ زیبا چرا خارج شده‌ای؟
هوش مصنوعی: اینجا، صد گره (مشکلات و محدودیت‌ها) بر پای شخصی افتاده است، که ناشی از تفکرات و خیالات کم‌فایده و توهماتش است. این نکته به عمق زندگی و مسائل جدی مربوط می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کنون کاین بزم دامادی بدیدی
سرود و آفرین هر دو شنیدی
دلم بردی نگارا وارمیدی
جزاک‌الله خیرا رنج دیدی
به جان چاکرت ار قصد کردی
بحمدالله بدان نهمت رسیدی
خطا گفتم من از عشقت به حکمت
[...]
چو بانگ سبز در سبزش شنیدی
ز باغ زرد سبزه بر دمیدی
ولی هر کس که روی او بدیدی
بصد دل عشق روی او خریدی
چه بد کردم؟ چه شد؟ از من چه دیدی؟
که ناگه دامن از من درکشیدی
چه افتادت که از من برشکستی؟
چرا یکبارگی از من رمیدی؟
به هر تردامنی رخ می‌نمایی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.