ای شادی آن روزی کز راه تو بازآیی
در روزن جان تابی چون ماه ز بالایی
زان ماه پرافزایش آن فارغ از آرایش
این فرش زمینی را چون عرش بیارایی
بس عاقل پابسته کز خویش شود رسته
بس جان که ز سر گیرد قانون شکرخایی
زین منزل شش گوشه بی‌مرکب و بی‌توشه
بس قافله ره یابد در عالم بی‌جایی
روشن کن جان من تا گوید جان با تن
کامروز مرا بنگر ای خواجه فردایی
تو آبی و من جویم جز وصل تو کی جویم
رونق نبود جو را چون آب بنگشایی
ای شاد تو از پیشی یعنی ز همه بیشی
والله که چو با خویشی از خویش نیاسایی
در جستن دل بودم بر راه خودش دیدم
افتاده در این سودا چون مردم صفرایی
شمس الحق تبریزی پالود مرا هجرت
جز عشق نبینی گر صد بار بپالایی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به شادابی و زیبایی حضور محبوب اشاره می‌کند و از روزی سخن می‌گوید که محبوب بازگردد و جان او را روشن کند. او با بیانی عرفانی به تأثیر عشق در زندگی و جستجوی وصال می‌پردازد و تأکید می‌کند که بدون حضور محبوب، هیچ چیزی برای او ارزش ندارد. همچنین از چشم‌اندازهای روحانی و اتصال به ذات الهی سخن به میان می‌آورد و از شمس، به عنوان منبع عشق و روشنایی، یاد می‌کند. درنهایت، شاعر تصریح می‌کند که در این راه تنها عشق حقیقی می‌تواند انسان را نجات دهد.
هوش مصنوعی: ای شادی، روزی که تو دوباره به من بازگردی، جان من روشن می‌شود و درخشش تو به مانند تابش ماه از بلندی‌ها خواهد بود.
هوش مصنوعی: از ماهی پرنور و فزاینده، که از هرگونه آرایشی بی‌نیاز است، این دنیای مادی را همچون عرش (بهشتی) زینت ببخش.
هوش مصنوعی: بسیاری از عالمان و حکما از خود آزاد می‌شوند و از قید و بند خود رهایی پیدا می‌کنند. بسیاری از جان‌ها وجودشان را ترک می‌کنند و به قانون خوش‌رفتاری و شکرگزاری می‌رسند.
هوش مصنوعی: از این جا که شش گوشه نامیده می‌شود، بدون وسیله و توشه، بسیاری از کاروان‌ها می‌توانند در دنیای بی‌پناهی و بی‌جایی، راه خود را پیدا کنند.
هوش مصنوعی: ای جانم را روشن کن تا بگوید که جان با بدن چه می‌کند. امروز مرا نگاه کن، ای آقا، فردا را فراموش نکن.
هوش مصنوعی: تو مانند آب هستی و من به دنبال وصالت هستم؛ زیرا وقتی تو نباشی، جوی آب رونق و حیات ندارد.
هوش مصنوعی: ای شاد و خوشحال تو به خاطر اینکه از همه پیشی گرفته‌ای، به خدا قسم که وقتی با بستگان و نزدیکان خود هستی، هرگز از آنها خسته و فراری نیستی.
هوش مصنوعی: در جستجوی دل و عشق بودم، وقتی به راه خودم توجه کردم، متوجه شدم که خودم نیز به مانند مردم در کوچه‌ها و خیابان‌ها گرفتار این عشق شده‌ام.
هوش مصنوعی: شمس‌الحق تبریزی مرا پاک و پاکیزه کرده، جز عشق چیزی در هجرت نمی‌بینی، گرچه صد بار هم مرا بشویی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دوش از سر بیهوشی و ز غایت خودرایی
رفتم گذری کردم بر یار ز شیدایی
قلاش و قلندرسان رفتم به در جانان
حلقه بزدم گفتا نه مرد در مایی
گفتم که مرا بنما دیدار که تا بینم
[...]
با هر کی تو درسازی می‌دانک نیاسایی
زیر و زبرت دارم زیرا که تو از مایی
تا تو نشوی رسوا آن سر نشود پیدا
کان جام نیاشامد جز عاشق رسوایی
بردار صراحی را بگذار صلاحی را
[...]
هر کس به تماشایی، رفتند به صحرایی
ما را که تو منظوری، خاطر نرود جایی
یا چشم نمی‌بیند یا راه نمی‌داند
هر کاو به وجود خود، دارد ز تو پروایی
دیوانهٔ عشقت را، جایی نظر افتاده‌ست
[...]
عشق آمد و بر هم زد بنیادِ شکیبایی
ای عقل درین منزل مِن بعد چه می‌پایی
گر نه سر خود گیری در دستِ بلا مانی
تقصیر مکن خود را زنهار بننمایی
گر با تو مجازاتی بنیاد نهد خاموش
[...]
تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی
چون کار به جان آمد، زین پس من و رسوایی
سرپنجه صبرم را پیچیده برون شد دل
ای صبر، همین بودت بازوی توانایی
در زاویه محنت دور از تو چو مهجوران
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.