در عشق کجا باشد مانند تو عشقینی
شاهان ز هوای تو در خرقه دلقینی
بر خوان تو استاده هر گوشه سلیمانی
وز غایت مستی تو همکاسه مسکینی
بس جان گزین بوده سلطان یقین بوده
سردفتر دین بوده از عشق تو بی‌دینی
کو گوهر جان بودن کو حرف بپیمودن
کو سینه ره بینی کو دیده شه بینی
هر مست میت خورده دو دست برآورده
کاین عشق فزون بادا وز هر طرف آمینی
گویند بخوان یاسین تا عشق شود تسکین
جانی که به لب آمد چه سود ز یاسینی
آن دلشده خاکی کز عشق زمین بوسد
در دولت تو بنهد بر پشت فلک زینی
آوه خنک آن دل را کو لازم آن جان شد
گه باده جان گیرد گه طره مشکینی
هرگز نکند ما را عالم به جوال اندر
کز شمس حق تبریز پر کردم خرجینی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل به بیان عمق و جذبه عشق واقعی پرداخته است. مولانا در اینجا عشق را امری بی‌نظیر و فراتر از هرگونه مقام و مرتبه می‌داند که حتی شاهان نیز به آن می‌بالند. او عشق را قدرتی می‌داند که می‌تواند دل‌ها را به هم نزدیک کند و از زندگی مادی فراتر برود. عشق به گونه‌ای است که می‌تواند جان را شاداب کرده و دل را به مقام‌های بلند برساند. در نهایت، مولانا به شمس تبریزی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق الهی او را به وجد آورده و زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده است.
هوش مصنوعی: در عشق، هیچ‌کس را مانند تو عشق نیست، زیرا شاهان به خاطر عشق به تو، خر cloak (دلق) بر تن کرده‌اند که نشانی از زهد و فقری است که در راه عشق به تو تحمل کرده‌اند.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر می‌گوید که در اطراف سفره‌ی تو، افرادی مانند سلیمان (شاه بزرگ و حکیم) نشسته‌اند و از آنچه تو ارائه می‌دهی، بهره‌مند می‌شوند. همچنین به خاطر شدت جذابیت و بی‌نظیری تو، حتی کسانی که فقیر و نیازمند هستند، در این گسستگی و مستی قرار دارند و با تو پیوند می‌خورند.
هوش مصنوعی: سلطان یقین، که شخصیتی محترم و اهل معرفت است، از عشق تو به بی‌دینی رسیده است، یعنی او که می‌توانست جان و یقین را انتخاب کند، به خاطر عشق به تو از دیانت و ایمان خود دور شده.
هوش مصنوعی: کجاست آن گوهر گرانبهایی که جان انسان را می‌سازد و به او معنا می‌دهد؟ کجا کسی هست که به حقیقت سخن بگوید و راه باطن را ببیند؟ کجا کسی است که رازهای دل را بشناسد و زیبایی‌های الهی را ببیند؟
هوش مصنوعی: هر کسی که از شراب عشق مست شده، دستانش را به نشانهٔ شکرگزاری به سمت آسمان بلند کرده است، زیرا این عشق به مراتب بیشتر است و از هر سو تأیید می‌شود.
هوش مصنوعی: می‌گویند اگر سوره‌ی یاسین را بخوانی، عشق می‌تواند تسکین‌دهنده‌ی روحی باشد که به پایان رسیده و در آستانه‌ی مرگ است. اما در این حال، چه فایده‌ای دارد که سوره‌ی یاسین را بخوانی در حالی که خودت به آخر خط رسیده‌ای؟
هوش مصنوعی: دل مادی و پست او که به خاطر عشق تو به زمین می‌افتد و بوسه می‌زند، در برکات و نعمت‌های تو آن‌چنان عزیز می‌شود که بر روی آسمان‌ها نشسته و به مانند تاج بر سر فلک قرار می‌گیرد.
هوش مصنوعی: آه، چه خوب است حال آن دلی که برای جانش لازم است؛ گاهی باده‌ای می‌نوشد و گاهی به زیبایی موی مشکین (مشکی) یاری می‌دهد.
هوش مصنوعی: هیچ‌گاه عالم در جوال نمی‌تواند ما را فراموش کند، زیرا من از شمس تبریز آنقدر بهره‌مند شده‌ام که تمام هزینه‌هایم را پر کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای بود تو از کی نی وی ملک تو تا کی نی
عشق تو و جان من جز آتش و جز نی نی
بر کشته دیت باشد ای شادی این کشته
صد کشته هو دیدم امکان یکی هی نی
ای دیده عجایب‌ها بنگر که عجب این است
[...]
روزی به زنخدانت گفتم به سیمینی
گفت ار نظری داری ما را به از این بینی
خورشید و گلت خوانم هم ترک ادب باشد
چرخ مه و خورشیدی باغ گل و نسرینی
حاجت به نگاریدن نبود رخ زیبا را
[...]
ای زندگیِ جان ها الّا به تو جان حی نی
این جا که منم آری آن جا شی و لا شی نی
صاحب نظران گرچه بی دیده ترا دیدند
اعما چو نمی بیند افتد به سرِ پی نی
عارف نبود هرگز در زاویه بنشسته
[...]
چون قامت و رخسارش، سروی نه و نسرینی
صد پیچ و خم از سنبل، وز کاکل اوچینی
در سلسلهٔ زلفش بیکار نیم یکدم
که تازه کنم دینی گه نو کنم آئینی
هم شور بود لعلش در خنده و هم شیرین
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.