ماییم در این گوشه پنهان شده از مستی
ای دوست حریفان بین یک جان شده از مستی
از جان و جهان رسته چون پسته دهان بسته
دمها زده آهسته زان راز که گفتستی
ماییم در این خلوت غرقه شده در رحمت
دستی صنما دستی میزن که از این دستی
عاشق شده بر پستی بر فقر و فرودستی
ای جمله بلندیها خاک در این پستی
جز خویش نمیدیدی در خویش بپیچیدی
شیخا چه ترنجیدی بیخویش شو و رستی
بربند در خانه منمای به بیگانه
آن چهره که بگشادی و آن زلف که بربستی
امروز مکن جانا آن شیوه که دی کردی
ما را غلطی دادی از خانه برون جستی
صورت چه که بربودی در سر بر ما بودی
برخاستی از دیده در دلکده بنشستی
شد صافی بیدردی عقلی که توش بردی
شد داروی هر خسته آن را که توش خستی
ای دل بر آن ماهی زین گفت چه میخواهی
در قعر رو ای ماهی گر دشمن این شستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان حال و هوای عاشقانه و عارفانه شاعران پرداخته و از عمیقترین احساسات و رازها سخن میگوید. شاعر در یک خلوت عمیق، غرق در محبت و رحمت است و از دوستی سخن میگوید که به پستی و فقر عشق ورزیده است. او به دوست خود میگوید که اگر به درون خویش توجه کند، رهایی را خواهد یافت و از وابستگی به بیگانگان و صورتها اجتناب کند. در نهایت، شاعر به جستجوی تجربههای عمیقتر و درک کیفیتهای واقعی زندگی و عشق فرا میخواند.
هوش مصنوعی: ما در این گوشه پنهان شدهایم و از شوق و مستی پر از شادی و سرمستی هستیم، ای دوست، که همراهان ما نیز با ما یکی شدهاند و در این مستی به سر میبرند.
هوش مصنوعی: انسانی که از تعلقات زندگی و دنیوی جدا شده، مانند پستهای که از پوست خود رسته، در سکوت به رازهایی که شنیده است، فکر میکند و بیصدا نفس میکشد.
هوش مصنوعی: ما در این تنهایی و خلوت غرق در رحمت خدا هستیم. ای معشوق، دستی به ما بزن تا از این حالت بهرهمند شویم.
هوش مصنوعی: عاشق در حالتی قرار گرفته که به پستی و فقر و پایینتر بودن از دیگران عادت کرده است. او به همهٔ چیزهای بزرگ و باعظمت فقط به چشم خاک مینگرد و بر این پایین بودن خود افتخار میکند.
هوش مصنوعی: تنها خود را نمیدیدی و در خود نمیگنجیدی، ای شیخ! چرا از این که بیخود شوی و به رهایی برسی، میترسی؟
هوش مصنوعی: با بیگانگان رابطه برقرار نکن و آن چهره و مویی که به من نشان دادی و از آن برای من بهره بردی، دیگران را نوار نکن.
هوش مصنوعی: ای معشوق عزیز، امروز اینگونه رفتار نکن که قبلاً کردی؛ آن زمان تو با رفتارت ما را به اشتباه انداختی و از خانهات بیرون کردی.
هوش مصنوعی: چه نیازی به زیبایی ظاهری است اگر تو در دل ما جا داری؟ تو از منظر ما غایبی، اما در دل ما حضور داری و خود را در قلب ما نشستهای.
هوش مصنوعی: عقل بیدردی که تو به من هدیه کردی، به قدری پاک و زلال شده که داروی هر دردی است. آن کسی که تو را ناراحت کرده، همین عقل پاک میتواند برای او درمان باشد.
هوش مصنوعی: ای دل، به آن ماهی (که در بطن این دنیا است) فکر کن و ببین چه چیزی را میخواهی. ای ماهی، اگر این دنیا (قعر رو) دشمن توست، چرا با آن در نیفتی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
باده خور و مستی کن مستی چه کنی از غم
دانی که به از مستی صد راه یکی مستی
آن روی به نیکویی خورشید جهانستی
وان یار به زیبایی چون حور جنانستی
خونخواره دو چشم او چون در نگرد شاید
گویی که دو جادو را آهنگ به جانستی
گر راز دو زلفینش ایام بدانستی
[...]
من پای همیکوبم ای جان و جهان دستی
ای جان و جهان برجه از بهر دل مستی
ای مست مکش محشر بازآی ز شور و شر
آن دست بر آن دل نه ای کاش دلی هستی
ترک دل و جان کردم تا بیدل و جان گردم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.