پنهان به میان ما می‌گردد سلطانی
و اندر حشر موران افتاده سلیمانی
می‌بیند و می‌داند یک یک سر یاران را
امروز در این مجمع شاهنشه سردانی
اسرار بر او ظاهر همچون طبق حلوا
گر مکر کند دزدی ور راست رود جانی
نیک و بد هر کس را از تخته پیشانی
می‌بیند و می‌خواند با تجربه خط خوانی
در مطبخ ما آمد یک بی‌من و بی‌مایی
تا شور دراندازد بر ما ز نمکدانی
امروز سماع ما چون دل سبکی دارد
یا رب تو نگهدارش ز آسیب گران جانی
آن شیشه دلی کو دی بگریخت چو نامردان
امروز همی‌آید پرشرم و پشیمانی
صد سال اگر جایی بگریزد و بستیزد
پرگریه و غم باشد بی‌دولت خندانی
خورشید چه غم دارد ار خشم کند گازر
خاموش که بازآید بلبل به گلستانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به موضوعاتی چون حضور پنهانی خداوند در میان انسان‌ها و آگاهی او از حالات و رفتارهای بندگان اشاره می‌کند. به تصویر کشیدن سلیمان و موران، نشان‌دهندهٔ حکمرانی و دانایی الهی است که نسبت به نیک و بد افراد آگاهی دارد. شاعر از شور سماع سخن می‌گوید و از خداوند طلب می‌کند که این حالت را حفظ کند و شر و آسیب را از ما دور نگه دارد. در نهایت، به احساس پشیمانی و غم در روح انسان‌ها پس از فرار از حقیقت و دور شدن از محبت الهی اشاره می‌شود و امید دارد که بار دیگر به جمال الهی بازگردند.
هوش مصنوعی: سلطانی در میان ما به‌طور پنهانی می‌گردد و مانند سلیمان، که یکی از پیامبران و پادشاهان بزرگ بود، در میان موریانه‌ها (موران) قرار گرفته است. این تصویر به نوعی از قدرت و حکمت الهی اشاره دارد که در جاهایی به‌ظاهر ناچیز و بی‌ارزش وجود دارد.
هوش مصنوعی: خداوند، که شاه بزرگ و سلطانی است، امروز در این جمع، همه یاران را به خوبی می‌بیند و از حال و احوال هر یک از آنها آگاه است.
هوش مصنوعی: اسرار دل کسی در برابر او مانند ظرف حلوا آشکار است؛ اگر کسی به طور نیرنگ‌آمیز دزدی کند، او متوجه می‌شود و حقیقت کار او را می‌بیند.
هوش مصنوعی: هر فردی نیک و بد خود را بر اساس نشانه‌ها و آثارش، مانند خطوطی که روی پیشانی نوشته شده، می‌شناسد و با توجه به تجربیاتش می‌تواند این خطوط را تفسیر کند.
هوش مصنوعی: یک فرد بی‌هویت و بدون ارزش به فضای ما وارد شده و می‌خواهد با دردسر و شورش، ما را تحت تأثیر قرار دهد و بر وضعیت ما تأثیر منفی بگذارد.
هوش مصنوعی: امروز حال سماع ما مانند دل سبک و شادابی است. ای خدای بزرگ، نگه‌دار این حالت را از آسیب‌ها و خطرات سنگین زندگی.
هوش مصنوعی: شخصی که دیروز از روی cowardice (ترس یا بی‌چشم‌رویی) فرار کرد، امروز با احساس شرم و پشیمانی ظاهر می‌شود.
هوش مصنوعی: هرچند که او (شیشه دل) سال‌ها دور باشد و برای خود در مکانی زندگی کند، اما همچنان در حال گریه و اندوه است و هیچ خوشحالی و شادی‌ای ندارد.
هوش مصنوعی: خورشید چرا باید غمگین شود اگر گازر (کسی که درختان را هرس می‌کند) را خشمگین کند، در حالی که بلبل دوباره به گلستان (باغ) برمی‌گردد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
از خانه برون رفتم من دوش به نادانی
تو قصهٔ من بشنو تا چون به عجب مانی
از کوه فرود آمد زین پیری نورانی
پیداش مسلمانی در عرصهٔ بلسانی
چون دید مرا گفت او داری سر مهمانی؟
[...]
ما انصف ندمانی لو انکر ادمانی
فالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی
ریحان به سفال اندر بسیار بود دانی
آن جام سفالی کو و آن راوق ریحانی
لو تمزجها بالدم من ادمع اجفانی
[...]
ترسا بچه‌ای لولی همچون بت روحانی
سرمست برون آمد از دیر به نادانی
زنار و بت اندر بر ناقوس و می اندر کف
در داد صلایِ می از ننگ مسلمانی
چون نیک نگه کردم در چشم و لب و زلفش
[...]
ترسا بچه‌ای، شنگی، شوخی، شکرستانی
در هر خم زلف او گمراه مسلمانی
از حسن و جمال او حیرت زده هر عقلی
وز ناز و دلال او واله شده هر جانی
بر لعل شکر ریزش آشفته هزاران دل
[...]
ای شاه مسلمانان وی جان مسلمانی
پنهان شده و افکنده در شهر پریشانی
ای آتش در آتش هم می‌کش و هم می‌کش
سلطان سلاطینی بر کرسی سبحانی
شاهنشه هر شاهی صد اختر و صد ماهی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.