شب که جهان است پر از لولیان
زهره زند پرده شنگولیان
بیند مریخ که بزم است و عیش
خنجر و شمشیر کند در میان
ماه فشاند پر خود چون خروس
پیش و پسش اختر چون ماکیان
دیده غماز بدوزد فلک
تا که گواهی ندهد بر کیان
خفته گروهی و گروهی به صید
تا کی کند سود و کی دارد زیان
پنج و شش است امشب مهره قمار
سست میفکن لب چون ناشیان
جام بقا گیر و بهل جام خواب
پرده بود خواب و حجاب عیان
ساقی باقی است خوش و عاشقان
خاک سیه بر سر این باقیان
زهر از آن دست کریمش بنوش
تا که شوی مهتر حلواییان
عشق چو مغز است جهان همچو پوست
عشق چو حلوا و جهان چون تیان
حلق من از لذت حلوا بسوخت
تا نکنم حلیه حلوا بیان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره حالوهوای شب و جشن و شادی در جهان است. در این بزم، سیارهها و ستارهها نیز به تماشای این عیش و شادمانی نشستهاند. شاعر به کنایه به زهر و لذایذ عشق میپردازد و از چالشهای زندگی و نیک و بد آن سخن میگوید. عشق به عنوان مغز این موضوع و جهان به مثابه پوست آن توصیف شده است. در نهایت، شاعر از درد و لذتهای عشق سخن میگوید و به دنبال بیان حقیقت و عمق این تجربه است.
هوش مصنوعی: در شب که دنیا پر از جوانان شاد و سرزنده است، زهره (ستارهٔ عشق) پردهٔ شادی و سرور را میزند.
هوش مصنوعی: مریخ، که نماد جنگ و نبرد است، وقتی میبیند که اینجا جشن و شادی است، کارش را کنار میگذارد و به جای آن، خنجر و شمشیر را به میان میآورد.
هوش مصنوعی: ماه مانند خروسی که پرهای خود را میافشاند، درخشندگیاش را نشان میدهد و ستارهها مانند مرغابیهایی هستند که به دنبالش میآیند.
هوش مصنوعی: چشمها به آسمان اشاره میکنند تا ستارهها گواهی بر حال و احوال انسانها ندهند.
هوش مصنوعی: گروهی در خواب هستند و گروهی دیگر به دنبال شکار میباشند؛ باید دید که تا چه زمانی از این کار بهرهای خواهند برد و چه زمانی متضرر خواهند شد.
هوش مصنوعی: امشب، ساعت پنج و شش است؛ پس در قمار زندگی، مهرههای باارزش و بیمقدار را نابجا نگذار. نباید به سادگی به کارهای ناشایست بپردازی و لب از گفتار بیفایده باز کنی.
هوش مصنوعی: بقا را به جای خواب بگیر و جام را رها کن؛ خواب و حجاب در حقیقت پردهای است که باید آن را کنار زد.
هوش مصنوعی: ساقی جاودانهای که خوش است، عاشقان را با حالتی نگران و غمگین به تصویر میکشد، زیرا که بر سر این افراد جاودانه، گرد و غبار (سیاهی) نشسته است.
هوش مصنوعی: از آن دست بخشنده و سخاوتمند زهر بنوش، تا بتوانی از باقیماندگان این عالم، عظیم و ممتاز شوی.
هوش مصنوعی: عشق مانند مغز است که درونِ چیزی قرار دارد، در حالی که جهان مانند پوست آن چیز است. عشق شبیه حلوایی است و جهان مانند ظرفی که آن را در خود دارد.
هوش مصنوعی: گلویم از شدت لذت حلوا سوخته است و نمیتوانم رنگ و شکل حلوا را بیان کنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
از رخ او آتش موسی عیان
از دم او معجز عیسی بیان
حمله نمودند سلانیکیان
جانب «یلدز» چو هژبر ژیان
مدت چندیست که ایرانیان
هیچ نه بینند ز من جز زیان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.