گرچه اندر فغان و نالیدن
اندکی هست خویشتن دیدن
آن نباشد مرا چو در عشقت
خوگرم من به خویش دزدیدن
به خدا و به پاکی ذاتش
پاکم از خویشتن پسندیدن
دیده کی از رخ تو برگردد
به که آید به وقت گردیدن
در چنین دولت و چنین میدان
ننگ باشد ز مرگ لنگیدن
عاشقان تو را مسلم شد
بر همه مرگها بخندیدن
فرعهای درخت لرزانند
اصل را نیست خوف لرزیدن
باغبانان عشق را باشد
از دل خویش میوه برچیدن
جان عاشق نوالهها میپیچ
در مکافات رنج پیچیدن
زهد و دانش بورز ای خواجه
نتوان عشق را بورزیدن
پیش از این گفت شمس تبریزی
لیک کو گوش بهر بشنیدن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق عمیق و خالص خود میپردازد و بر عدم وابستگی به خود و خودپسندی تأکید میکند. او از فغان و نالیدن که ممکن است به خود نگریستن منجر شود، پرهیز میکند و تأکید میکند که در عشق، پرهیز از خودبینی لازم است. عشق را چنان قدرتی میداند که حتی مرگ نیز بر آن اثر نخواهد داشت و تمام نگرانها و لرزشها در دنیای عشق بیمعنا هستند. در پایان، شاعر به زهد و دانش_FA میپردازد و بیان میکند که عشق حقیقی را نمیتوان با دانش و زهد کاذب تجربه کرد و یادآور میشود که این پیام شمس تبریزی نیز هست.
هوش مصنوعی: هرچند در حال ناله و فریاد هستم، اما در این حال نیز کمی به خودم توجه دارم و خود را میبینم.
هوش مصنوعی: این حالت من که در عشق تو آرامم، به گونهای نیست که بخواهم خودخواهی یا خودپسندی را در خودم بپرورانم.
هوش مصنوعی: من به خدا و به پاکی ذات او قسم، از خودپسندی و عشق به خود پاکم.
هوش مصنوعی: چشم من هرگز از روی تو نمیگردد، و هیچکس نمیتواند در زمانی که تو در حال تغییر هستی، به من بیاید.
هوش مصنوعی: در چنین موقعیت و شرایطی، زشت و ناپسند است که انسان به مرگ ترس و تردید داشته باشد.
هوش مصنوعی: عاشقان تو، ای معشوق، به این باور رسیدهاند که بر هر نوع مرگی میتوان خندید و به آن اهمیت نداد.
هوش مصنوعی: ترس و نگرانی تنها به شاخههای درخت تعلق دارد و ریشهٔ اصلی (اصل) آن خالی از ترس است. این به این معناست که عشق و ایمان حقیقی از خطرها و نگرانیشان بیخبرند و محکم و استوار باقی میمانند.
هوش مصنوعی: باغبانان عشق باید از دل خود میوهای بچینند، یعنی انسانهای عاشق با عشق خود نیاز دارند تا از احساسات و درون خود حقیقیترین و شیرینترین ثمرات را به دست بیاورند.
هوش مصنوعی: عاشق باطنی پر از درد و رنج است و نالهها و ضجّههای او به خاطر این رنج و عذابی است که در عشق متحمل میشود.
هوش مصنوعی: ای خواجه، زهد و دانش را کسب کن، ولی نمیتوان عشق را فقط با زهد و دانش به دست آورد.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی پیشتر این را گفته، اما چه کسی حاضر است به این سخن گوش کند و آن را بشنوند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چیست عقل اوّل این جهان دیدن
پس به حسبت برین جهان ریدن
آنکه در جا نشایدش دیدن
همه جایش توان پرستیدن
میوه از روضهای چنین چیدن
بیریاضت کجا توان دیدن؟
روی او را کجا توان دیدن
یا گلی از وصال او چیدن
تا به کی چون قلم توان جانا
گرد کویت به فرق گردیدن
در نگنجد بتا به مذهب عشق
[...]
قول و فعل و شنیدن و دیدن
به موازین شرع سنجیدن
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.