هر کجا که پا نهی ای جان من
بردمد لاله و بنفشه و یاسمن
پاره گل برکنی بر وی دمی
بازگردد یا کبوتر یا زغن
در تغاری دست شویی آن تغار
ز آب دست تو شود زرین لگن
بر سر گوری بخوانی فاتحه
بوالفتوحی سر برآرد از کفن
دامنت بر چنگل خاری زند
چنگلش چنگی شود با تن تنن
هر بتی را که شکستی ای خلیل
جان پذیرد عقل یابد زان شکن
تا مه تو تافت بر بداختری
سعد اکبر گشت و وارست از محن
هر دمی از صحن سینه برجهد
همچو آدم زاده‌ای بی‌مرد و زن
وآنگه از پهلوی او وز پشت او
پر شوند آدمچگان اندر زمن
خواستم گفتن بر این پنجاه بیت
لب ببستم تا گشایی تو دهن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به ستایش و توصیف وجود دوستی و معشوق می‌پردازد که هر جا حضور یابد، زیبایی و شکوفایی را به دنبال می‌آورد. شاعر می‌گوید که با هر عمل و نیتی خالص، می‌توان به شادی و لطافت دست یافت. همچنین اشاره می‌کند که با شکستن موانع روحی و فکری، به آگاهی و روشنایی خواهیم رسید. در نهایت، شاعر به اهمیت لب‌ها و کلمات اشاره دارد و می‌خواهد که معشوق به بیان و سخن بپردازد تا درک و فهمی عمیق‌تر حاصل شود.
هوش مصنوعی: هر جا که تو قدم بگذاری، ای جان من، گل‌های لاله، بنفشه و یاسمن خواهند روئید.
هوش مصنوعی: اگر گل را برایش بچینی، آن گل به زودی دوباره به حالت اولیه برمی‌گردد، یا مثل کبوتر در آسمان پرواز می‌کند، یا مانند زغن به کاوش و جست‌وجو می‌پردازد.
هوش مصنوعی: اگر در ظرفی که مخصوص شست‌وشوی دست است، به جای آب، دست تو را در آن بگذارند، آن ظرف به عنوان لگن (ظرفی برای شست‌وشو) تبدیل به ظرفی زرین و با ارزش خواهد شد.
هوش مصنوعی: اگر بر سر قبر کسی فاتحه‌ای بخوانی، بوالفتوح (یک شخصیت بزرگ یا مهم) از زیر کفنش سر برمی‌آورد. این اشاره به زنده‌شدن و تجلی روح بزرگانی دارد که در دنیای خاکی نیستند.
هوش مصنوعی: چنگل (یعنی گیاهان و درختان انبوه) به دامان تو آسیب می‌زند، اما وقتی آن را لمس کنی، این آسیب برای جسم تو خوشایند خواهد بود. در واقع، تجربیات سخت و دردناک ممکن است به گونه‌ای رضایت‌بخش و عمیق در زندگی‌ات تبدیل شوند.
هوش مصنوعی: هر بار که تو، ای خلیل (که اشاره به ابراهیم خلیل‌الله است) بت‌ها را می‌شکنی، عقل سالک و انسان می‌تواند از آن شکستن درک و فهمی عمیق‌تر پیدا کند.
هوش مصنوعی: زمانی که ماه تو نورافشانی کرد بر آن دختر نیک‌بخت، سعد اکبر (شانس بزرگ) شکل گرفت و او از مشکلات رهایی یافت.
هوش مصنوعی: هر لحظه از قلب سینه انسان، موجودی جدید و بی‌هویتی مانند آدم به وجود می‌آید که نه مرد است و نه زن.
هوش مصنوعی: پس از آن، آدم‌های کوچک و ناچیز از طرف او و پشت او پر می‌شوند و در زمان ظهور می‌کنند.
هوش مصنوعی: خواستار بیان داستانی بودم که در این پنجاه بیت گفته شود، اما زبان را بسته‌ام تا تو خود زبان به سخن بگشایی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کشتیی بر آب و کشتیبانش باد
رفتن اندر وادیی یکسان نهاد
نه خله باید، نه باد انگیختن
نه ز کشتی بیم و نه ز آویختن
چرخ پنداری بخواهد شیفتن
زان همی پوشد لباس پر دَرَن
شاخ را بنگر چو پشت دل شده
برگ را بنگر چو روی ممتحن
ابر آشفته برآمد وز دمن
[...]
این دل و جان طبیعت سنج را
یک زمان از می طریقت سنج کن
دوستان را بند گردان از وفا
ورنه باری از جفا دشمن من
چون نکردی یک زبانی لاله وار
ده زبانی نیز چون سوسن مکن
بد خوئی با هیچ کس هرگز مکن
[...]
آب بنمایم ز وهم خویشتن
رازها دانم بسی زین بیش من
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.