مرحبا ای هدهدِ هادی شده!
در حقیقت پیکِ هر وادی شده
ای به سرحدِّ سبا سِیرِ تو خوش
با سلیمان، منطق‌الطّیرِ تو خوش
صاحبِ سرِّ سلیمان آمدی
از تفاخُر تاجوَر زان آمدی
دیو را در بند و زندان باز دار
تا سلیمان را تو باشی رازدار
دیو را وقتی که در زندان کنی
با سلیمان قصدِ شادُروان کنی
خه‌خه ای موسیجهٔ موسی‌صفت!
خیز موسیقار زن در معرفت
کرد از جان مردِ موسیقی‌شناس
لحنِ موسیقیِّ خلقت را سپاس
همچو موسی دیده‌ای آتش ز دور
لاجرم موسیجه‌ای بر کوهِ طور
هم ز فرعونِ بَهیمی دور شو
هم به میقات آی و مرغِ طور شو
پس کلامِ بی‌زفان و بی‌خروش
فهم کن بی‌عقل و بشنو، نه به گوش
مرحبا ای طوطیِ طوبی‌نشین!
حُلّه درپوشیده، طوقی آتشین
طوقِ آتش از برای دوزخی‌ست
حُلّه از بهرِ بهشتی و سخی‌ست
چون خلیل، آن کس که از نمرود رَست
خوش تواند کرد برِ آتش نشست
سر بزن نمرود را همچون قلم
چون خلیل‌الّه در آتش نِه قدم
چون شدی از وحشتِ نمرود پاک
حُلّه پوش، از آتشین طوقت چه باک؟
خه‌خه ای کبکِ خرامان در خرام!
خوش‌خوشی از کوهِ عرفان در خرام
قهقهه در شیوهٔ این راه زن
حلقه بر سِندانِ دارُالله زن
کوهِ خود در هم گداز از فاقه‌ای
تا برون آید ز کوهت ناقه‌ای
چون مُسلَّم ناقه‌ای یابی جوان
جوی شیر و انگبین بینی روان
ناقه می‌ران گر مصالح آیدت
خود به استقبال صالح آیدت
مرحبا ای تُنْگ‌بازِ تَنگ‌چشم!
چند خواهی بود تند و تیزخشم
نامهٔ عشقِ ازل بر پای بند
تا ابد آن نامه را مگشای بند
عقلِ مادرزاد کن با دل بَدَل
تا یکی بینی اَبَد را با اَزَل
چارچوبِ طبعْ بشکن مردوار
در درون غارِ وحدت کن قرار
چون به غار اندر قرار آید تو را
صدرِ عالم یارِ غار آید تو را
خه‌خه ای دُرّاجِ معراجِ الست!
دیده بر فرقِ بلیٰ تاجِ الست
چون الستِ عشق بشنیدی به جان
از بلیِّ نَفْس بیزاری ستان
چون بلیِّ نَفْس گردابِ بلاست
کی شود کارِ تو در گرداب، راست؟
نفس را همچون خرِ عیسی بسوز
پس چو عیسی جان شو و جان برفروز
خر بسوز و مرغِ جان را کار ساز
تا خوشت روح‌الّه آید پیش باز
مرحبا ای عندلیبِ باغِ عشق!
ناله کن خوش‌خوش ز درد و داغِ عشق
خوش بنال از دردِ دل داوودوار
تا کنندت هر نَفَس صد جان نثار
حلقِ داوودی به معنی برگشای
خلق را از لحنِ خلقت ره نمای
چند پیوندی زِرِه بر نفس شوم
همچو داوود آهنِ خود کُن چو موم
گر شود این آهنت چون موم نرم
تو شوی در عشق، چون داوود گرم
خه‌خه ای طاووسِ باغ هشت‌در!
سوختی از زخمِ مارِ هفت‌سر
صحبتِ این مار، در خونت فکند
وز بهشتِ عَدْن بیرونت فکند
برگرفتت سِدره و طوبی ز راه
کردت از سَدِّ طبیعت دل سیاه
تا نگردانی هلاک این مار را
کی شوی شایسته، این اسرار را؟
گر خلاصی باشدت زین مارِ زشت
آدمت با خاص گیرد در بهشت
مرحبا ای خوش تذروِ دوربین!
چشمهٔ دل غرقِ بحرِ نور بین
ای میانِ چاهِ ظلمت مانده!
مبتلایِ حبسِ تهمت مانده
خویش را زین چاهِ ظلمانی برآر
سر ز اوجِ عرشِ رحمانی برآر
همچو یوسف بگذر از زندان و چاه
تا شوی در مصرِ عزّت پادشاه
گر چنین مُلکی مسلّم آیدت
یوسفِ صدّیق همدم آیدت
خه‌خه ای قُمری دمساز آمده!
شاد رفته، تَنگ دل باز آمده
تَنگ‌دل زانی که در خون مانده‌ای
در مضیقِ حبسِ ذوالنّون مانده‌ای
ای شده سرگشتهٔ ماهیِّ نفس!
چند خواهی دید بدخواهیِّ نفس؟
سَر بکَن این ماهیِ بدخواه را
تا توانی سود فرقِ ماه را
گر بُوَد از ماهیِ نفست خلاص
مونسِ یونس شوی در صدرِ خاص
مرحبا ای فاخته! بگشای لحن
تا گهر بر تو فشاند، هفت صحن
چون بود طوقِ وفا در گردنت
زشت باشد بی‌وفایی کردنت
از وجودت تا بُوَد مویی به جای
بی‌وفایت خوانم از سر تا به پای
گر در آیی و برون آیی ز خوَد
سویِ معنی راه یابی از خِرد
چون خِرد سویِ معانیت آورد
خضر، آبِ زندگانیت آورد
خه‌خه ای بازِ به پرواز آمده!
رفته سرکش، سرنگون باز آمده
سر مکش چون سرنگونی مانده‌ای
تن بِنِه چون غرقِ خونی مانده‌ای
بستهٔ مردارِ دنیا آمدی
لاجرم مهجور معنیٰ آمدی
هم ز دنیا، هم ز عقبی درگذر
پس کلاه از سر بگیر و دَرنگر
چون بگردد از دو گیتی رایِ تو
دستِ ذوالقرنین آید جایِ تو
مرحبا ای مرغِ زرّین! خوش درآی
گرم شو در کار و چون آتش درآی
هر چه پیشت آید از گرمی بسوز
زآفرینش چشمِ جانِ کُل بدوز
چون بسوزی هر چه پیش آید تو را
نُزْلِ حق هر لحظه بیش آید تو را
چون دلت شد واقفِ اسرارِ حق
خویشتن را وقف کن بر کارِ حق
چون شوی در کارِ حق مرغِ تمام
تو نمانی، حق بماند و السّلام
مجمعی کردند مرغان جهان
آنچ بودند آشکارا و نهان
جمله گفتند این زمان در دور کار
نیست خالی هیچ شهر از شهریار
چون بود کاقلیم ما را شاه نیست
بیش از این بی شاه بودن راه نیست
یک دگر را شاید ار یاری کنیم
پادشاهی را طلب کاری کنیم
زآنک چون کشور بود بی‌پادشاه
نظم و ترتیبی نماند در سپاه
پس همه با جایگاهی آمدند
سر به سر جویای شاهی آمدند
هدهد آشفته، دل پرانتظار
در میان جمع آمد بی‌قرار
حله‌ای بود از طریقت در برش
افسری بود از حقیقت بر سرش
تیزوهمی بود در راه آمده
از بد و از نیک آگاه آمده
گفت: ای مرغان! منم بی هیچ ریب
هم برید حضرت و هم پیک غیب
هم ز هر حضرت خبردار آمدم
هم ز فطنت صاحب‌اسرار آمدم
آنک بسم الله در منقار یافت
دور نبود گر بسی اسرار یافت
می‌گذارم در غم خود روزگار
هیچ کس را نیست با من هیچ کار
چون من آزادم ز خلقان، لاجرم
خلق آزادند از من نیز هم
چون منم مشغول درد پادشاه
هرگزم دردی نباشد از سپاه
آب بنمایم ز وهم خویشتن
رازها دانم بسی زین بیش من
با سلیمان در سخن پیش آمدم
لاجرم از خیل او بیش آمدم
هرک غایب شد ز ملکش ای عجب
او نپرسید و نکرد او را طلب
من چو غایب گشتم از وی یک زمان
کرد هر سویی طلب کاری روان
زآنک می‌نشکفت از من یک نفس
هدهدی را تا ابد این قدر بس
نامهٔ او بردم و باز آمدم
پیش او در پرده هم‌راز آمدم
هرک او مطلوب پیغمبر بوَد
زیبدش بر فرق اگر افسر بود
هرک مذکور خدای آمد به خیر
کی رسد در گرد سیرش هیچ طیر؟
سال‌ها در بحر و بر می‌گشته‌ام
پای اندر ره به سر می‌گشته‌ام
وادی و کوه و بیابان رفته‌ام
عالمی در عهد طوفان رفته‌ام
با سلیمان در سفرها بوده‌ام
عرصهٔ عالم بسی پیموده‌ام
پادشاه خویش را دانسته‌ام
چون روم تنها چو نتوانسته‌ام
لیک با من گر شما همره شوید
محرم آن شاه و آن درگه شوید
وارهید از ننگ خودبینی خویش
تا کی از تشویر بی‌دینی خویش
هرک در وی باخت جان از خود برست
در ره جانان ز نیک و بد برست
جان فشانید و قدم در ره نهید
پای‌کوبان سر بدان درگه نهید
هست ما را پادشاهی بی خلاف
در پس کوهی که هست آن کوه قاف
نام او سیمرغ، سلطان طیور
او به ما نزدیک و ما زو دور دور
در حریم عزت است آرام او
نیست حد هر زفانی نام او
صد هزاران پرده دارد بیشتر
هم ز نور و هم ز ظلمت پیش در
در دو عالم نیست کس را زهره‌ای
کاو تواند یافت از وی بهره‌ای
دایما او پادشاه مطلق است
در کمال عز خود مستغرق است
او به سر ناید ز خود آن جا که اوست
کی رسد علم و خرد آن جا که اوست؟
نه بدو ره، نه شکیبایی از او
صد هزاران خلق سودایی از او
وصف او چون کارِ جانِ پاک نیست
عقل را سرمایهٔ ادراک نیست
لاجرم هم عقل و هم جان خیره ماند
در صفاتش با دو چشم تیره ماند
هیچ دانایی کمال او ندید
هیچ بینایی جمال او ندید
در کمالش آفرینش ره نیافت
دانش از پی رفت و بینش ره نیافت
قسم خلقان زان کمال و زان جمال
هست اگر بر هم نهی مشت خیال
بر خیالی کی توان این ره سپرد؟
تو به ماهی، چون توانی مه سپرد؟
صد هزاران سر چو گوی آن جا بوَد
های های و های و هوی آن جا بود
بس که خشکی، بس که دریا بر ره است
تا نپنداری که راهی کوته است
شیرمردی باید این ره را شگرف
زآنک ره دور است و دریا ژرف ژرف
روی آن دارد که حیران می‌رویم
در رهش گریان و خندان می‌رویم
گر نشان یابیم از او کاری بود
ور نه بی او زیستن عاری بود
جان بی جانان اگر آید به کار
گر تو مردی جان بی جانان مدار
مرد می‌باید تمام این راه را
جان فشاندن باید این درگاه را
دست باید شست از جان مردوار
تا توان گفتن که هستی مردِ کار
جان چو بی جانان نیَرزد هیچ چیز
همچو مردان برفشان جان عزیز
گر تو جانی برفشانی مردوار
بس که جانان جان کند بر تو نثار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بخش از «منطق‌الطیر»، مرغان جهان در جستجوی پادشاهی به جمع آمده و هدهد به عنوان رهبر آنها معرفی می‌شود. هدهد با اشاره به سلیمان، بر اهمیت دلیری و معرفت تأکید می‌کند و می‌گوید که باید در پی یاری از پادشاهی باشند که نظم و ترتیب را برقرار کند. او مرغان را به ترک خودبینی و عزت نفس دعوت کرده و از آنها می‌خواهد تا جان خود را در مسیر حقیقت و عشق فدای کنند. در این راه صعب و پرماجرا، پادشاهی به نام سیمرغ وجود دارد که به آنها نزدیک‌تر است و آنان باید با ایمان و کوشش راه خود را به سوی او بسازند. این فراخوان به تلاش و جستجو در مسیر معنوی و الهی است تا به حریم عزیز او برسند.
هوش مصنوعی: سلام بر تو ای هدهد (پرنده)! تو راهنمای خوبی شده‌ای و در حقیقت پیام‌آور هر سرزمین و وادی هستی.
بلقیس بود که از زمین سبا هدهد خبراز سلیمان آورد
هم‌صحبت و معاشرت سر سلیمان شدی و به فخر همین صاحب تاج شدی
هوش مصنوعی: اگر دیو را در بند و زندان نگه داری، تو میتوانی راز سلیمان را حفظ کنی و به او اعتماد داشته باشی.
هوش مصنوعی: وقتی که دیو را در زندان بیندازی، با سلیمان (پیامبر و پادشاه) به هدف خوشحالی و رستگاری دست پیدا خواهی کرد.
مرغی است شبیه به فاخته
هوش مصنوعی: مردی که در موسیقی متخصص و آگاه است، از عمق جان خود به خاطر لحن و زیبایی‌های خلقت شکرگزاری می‌کند.
هوش مصنوعی: شما نیز مانند موسی، از دور آتش را دیده‌اید، و ناچار باید به کوه طور (جایی که موسی به خداوند نزدیک شد) برسید و از آن موسیقی یا نغمهٔ الهی بیاموزید.
هوش مصنوعی: از رفتار جاهلانه و بی‌خودانه‌ای مانند فرعون دوری کن و به محل ملاقات با حق (میقات) برو و مانند مرغی که در کوه طور به سر می‌برد، به سمت حقیقت و معنویت پرواز کن.
هوش مصنوعی: پندها و مطالبی که بدون سر و صدا و هیاهو بیان می‌شوند را درک کن و به آنها توجه کن، حتی اگر به صورت منطقی و عاقلانه نتوانی آنها را بشنوی.
هوش مصنوعی: ای طوطی خوش‌صدا و خوش‌شکل که درخت طوبی (درخت بهشتی) نشسته‌ای، حُلّه‌ای (حلقه‌ای که دربهشت به دور گردن می‌اندازند) در بر داری و طوقی آتشین (طوقی که برای اهل دوزخ است) در گردن نداری.
هوش مصنوعی: طوق آتش مخصوص کسانی است که به دوزخ می‌روند، در حالی که حُلّه (دست‌نبد) نشانه‌ای برای بهشتیان و افراد نیکوکار است.
هوش مصنوعی: چون ابراهیم خلیل، که از دست نمرود که ظالم بود رهایی پیدا کرد، می‌تواند به راحتی در آتش بنشیند و آسیبی نبیند.
هوش مصنوعی: مثل خلیل‌الله، قدم‌هات را در آتش بگذار و نمرود را (که نماد استبداد و ظلم است) به چالش بکش.
هوش مصنوعی: زمانی که از ترس نمرود رهایی یافتی و به حالت آرامش رسیدی، در این صورت، چه نگرانی از آتشینِ قوت و قدرت نمرود داری؟
هوش مصنوعی: ای کبک خرامان، به خوشی و شادی پرواز کن و آزادانه در کوه عرفان به پرخوری بپرداز.
هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به شخصی است که در مسیر عرفان و سیر و سلوک قرار دارد و به جای آنکه نگران باشد، به شادابی و خوشی پرداخته و به زندگی و معنای آن می‌خندد. "دارُالله" به معنای مامن الهی یا جهانی است که در آن زندگی خداوندی وجود دارد، و او به این دنیای معنی‌دار توجه می‌کند.
فاقه: افلاس، تنگدستی، نیازمندی
هوش مصنوعی: وقتی جوانی را ببینی که مانند ناقه‌ای محکم و ثابت است، شیر و عسل را در جوی جاری، پر از زندگی و نشاط خواهد دید.
هوش مصنوعی: اگر ناقه (شتر) را برانید و به راه بیفتید، خوب است که خودتان را برای نیامدن چیزهای خوب آماده کنید، زیرا آنچه به استقبال شما می‌آید، نیکو و صالح است.
هوش مصنوعی: سلام ای پرنده‌ای که با دل پرخاشگری و از موضع تنگ‌نظری به دیگران نگاه می‌کنی! چه مدت می‌خواهی این‌قدر عصبانی و تندخو باشی؟
هوش مصنوعی: نامه‌ای که عشق ازلی نوشته شده، به هم پیوسته است و این پیوند تا ابد ادامه دارد؛ بنابراین، هرگز آن نامه را نباید گشود یا از هم باز کرد، زیرا رازهای درون آن ممکن است زندگی را دگرگون کند.
هوش مصنوعی: عقل طبیعی خود را با دل عوض کن تا بتوانی ابدیت را با ازلیت یکی ببینی.
فرضیهٔ غالب در پزشکی کلاسیک و قرون وسطا بر پایهٔ طبیعیات کهن یونانیان. براساس این فرضیه، بدن آدمی و دیگر جنبندگان خون دار از چهار خلط ساخته شده است: بلغم، خون، صفرا، و سودا. فراوانی بلغم باعث خُلق و خوی بلغمییا آرام، فراوانی خون باعث خُلق و خوی احساساتی، فراوانی صفرا باعث تندخویی، و فراوانی سودا باعث خلق و خوی مالیخولیایییا افسرده می شود
هوش مصنوعی: وقتی در غارِ وحدت آرامش پیدا کنی، خود جهان مظهر و دوستت خواهد شد.
دراج پرنده ای است از تیره ماکیان جزء راسته کبکها که جثه اش از کبک کمی فربه ترست و مانند کبک در صحراها زیست می کند
هوش مصنوعی: زمانی که صدای عشق را از مقام الست (عهد فراق) شنیدی، باید با تمام وجود از نفس و خواسته‌های خود دوری کنی و بیزاری بجویی.
هوش مصنوعی: وقتی «بلی» نفس، یعنی خواسته‌ها و تمایلات نفسانی، باعث غرق‌شدن در مشکلات و بلاها می‌شود، چگونه میتوانی در این گرداب، کار خود را راست و درست انجام دهی؟
خری بود که عیسی علیه السلام بگاه سیاحت و مسافرت انجیل بر او بار کردی :خر عیسی گرش بمکه برندچون بیاید هنوز خر باشد
هوش مصنوعی: نفس و آرزوهای دنیوی را بسوزان تا بتوانی روح خود را پالایش کرده و به حالت تعالی و خوشی برسی.
بلبل
هوش مصنوعی: از درد دل چون داوود (پیامبر) ناله کن که با هر نفس، جان‌های بسیاری را به قربانیت خواهند آورد.
هوش مصنوعی: حلق داوودی اشاره به نوعی آواز یا نغمه‌ای دارد که می‌تواند روح انسان‌ها را تسکین دهد و آنها را به سمت خدا هدایت کند. این صدا، مشابه صدای داوود پیامبر، می‌تواند راه را برای نجات و رهایی مردم از سختی‌ها و دردهای زندگی هموار کند.
هوش مصنوعی: چندین پیوند و قید و شرط بر روی جانم وجود دارد، اما باید مانند داوود (پیامبر) آهن را نرم و شکل‌پذیر کنم تا بتوانم به عشق نزدیک شوم.
هوش مصنوعی: اگر آهن تو هم مثل موم نرم شود، در عشق نیز همچون داوود (پیامبر) شاد و گرم خواهی بود.
هوش مصنوعی: ای طاووس زیبای باغ هشت‌در! تو به خاطر زخم مار هفت‌سر، دچار سوختگی و درد شدی.
هوش مصنوعی: این مار (که نماد وسوسه یا خطر است) تو را به عذاب و خون رنج می‌دهد و از بهشت جاودانه‌ی عدن (بهشت موعود) به دور می‌کند.
طوبی: بهشت، درخت بهشتی.سدره:درخت کُنار است بالای آسمان هفتم که منتهای اعمال مردم است و آن را سدرةالمنتهی گویند و حد رسیدن جبرئیل همانجا است
هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانی این مار زشت را از بین ببری و هلاک کنی، باید ابتدا شایسته دریافت این اسرار شوی.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی از این مار زشت (یعنی وسوسه‌ها و مشکلات زندگی) رهایی یابی، باید با ویژگی‌های خاص خود در بهشت و سعادت واقعی مواجه شوی.
مرغی دشتی و سخت رنگین است از خانواده ی ماکیان که به آن آتشخوار هم گویند
هوش مصنوعی: ای کسی که در چاه تاریکی گرفتار شده‌ای و به دلیل ننگ و تهمت در حبس به سر می‌بری!
هوش مصنوعی: خودت را از این چاه تاریک و ظلمانی برهان و به بالای عرش رحمانی (خدا) برس.
هوش مصنوعی: چنانکه یوسف از زندان و چاه گذشت، تو نیز از مشکلات و سختی‌ها عبور کن تا به مقام و جایگاه باعزتی دست یابی که به مانند پادشاهی در سرزمین مصر است.
هوش مصنوعی: اگر چنین کشوری به تو به‌طور قطع برسد، یوسفِ صدّیق (پیامبر یوسف) همسایه و همراه تو خواهد بود.
هوش مصنوعی: پرنده‌ای به نام قُمری (نوعی کبوتر) که همدم و دوستانه است، با حالتی شاداب و شاد آمده، اما اکنون با دلی تنگ و غمگین برگشته است.
هوش مصنوعی: کسی که دلش تنگ است، به خاطر اینکه در غم و اندوه غرق شده، مانند ذوالنّون، در موقعیتی دشوار و محدود قرار دارد. ذوالنّون، پیامبر و عارف معروفی است که به خاطر حبس و مشکلاتش شناخته می‌شود.
هوش مصنوعی: تو که در سردرگمی و پریشانی دچار نفس خود شده‌ای، تا کی می‌خواهی به بدخواهی‌های آن توجه کنی و بر آن تمرکز داشته باشی؟
سودن: لمس کردن، ساییدن، مالش دادن، خرد کردن، ریز کردن، نرم کردن، کوبیدن، ذوب کردن، گداختن،از بین بردن
هوش مصنوعی: اگر از ماهیِ نفست (خواسته‌های زشت و بدخواهی) نجات یابی، مثل یونس (پیامبر که در شکم ماهی به سر می‌برد) می‌شوی و در جایگاه ویژه و برتری قرار می‌گیری.
هوش مصنوعی: ای فاختهٔ خوش‌خوان! بیا و صدایت را بلند کن تا عشق و زیبایی بر تو نازل شود و هفت گنبد نورانی (هفت صحن) را روشن کند.
هوش مصنوعی: اگر وفاداری بر گردن تو باشد، بی‌وفایی تو زشت و ناپسند است.
هوش مصنوعی: اگر یک موی بی‌وفایی در وجود تو باشد، من تمام وجودت را به خاطر این بی‌وفایی می‌خوانم و بر آن می‌نگرم.
هوش مصنوعی: اگر به درون بیایی و سپس بیرون بروی، از خود (و خودخواهی‌ات) گذر کنی، به سوی معنای واقعی راهی خواهی یافت که از طریق عقل به دست می‌آید.
هوش مصنوعی: وقتی که خرد به سمت معنای عمیق برود، مانند خضر، آب حیات و زندگی را به تو می‌بخشد.
هوش مصنوعی: ای باز که به پرواز درآمدی! به خاطر سرکشی‌ات، دچار سقوط شده‌ای و باز به زمین آمده‌ای.
هوش مصنوعی: چرا سر خود را به سمت پایین می‌آوری، وقتی که هنوز به زمین نیفتاده‌ای؟ خود را کنار بگذار و ایستاده شو، زیرا مثل کسی هستی که در خون خود غرق شده‌است.
هوش مصنوعی: تو با بار مردهٔ دنیوی به اینجا آمده‌ای و به همین خاطر از معنای حقیقی دور شده‌ای.
هوش مصنوعی: دنیا و آخرت (عقبی) هر دو گذرا و زودگذر هستند، پس از مقام و آراستگی خود (کلاه به عنوان نماد مقام) دست بردار و به حقیقت و معنای عمیق‌تری بنگر.
هوش مصنوعی: وقتی رای و ارادهٔ تو از این دو دنیا (دنیا و آخرت) بگردد و تغییر کند، آن‌گاه دستی مانند دست ذوالقرنین (که صاحب قدرت و حکمت بود) به جای تو خواهد آمد و تو را حمایت خواهد کرد.
هوش مصنوعی: سلام بر تو ای پرندهٔ طلایی! خوش آمدی، گرم بگیر و به کار مشغول شو، مانند آتش سرشار از انرژی و حرارت شو.
هوش مصنوعی: هر چیزی که در مسیرت قرار می‌گیرد، از شدت شوق و احساس حرارت، بسوز و با دید باطن و حقیقت به آن بنگر و به کل خالق، که برایت در نظر است، توجه کن.
هوش مصنوعی: هرگاه که تو هر چیزی که به تو می‌رسد را بسوزانی و از آن دل بکنی، رحمت و فیض الهی در هر لحظه بر تو افزوده می‌شود.
هوش مصنوعی: زمانی که قلبت به حقیقت‌های الهی آگاه شد، باید خود را وقف خدمت به حق و کارهای الهی کنی.
هوش مصنوعی: وقتی که در خدمت کار حق قرار می‌گیری، خودت را از دست می‌دهی و فقط حقیقت باقی می‌ماند.
هوش مصنوعی: مرغان دنیا جمع شدند و آنچه که به‌وضوح و در خفا بودند، به یکدیگر عرضه کردند.
هوش مصنوعی: مرغان در این زمان می‌گویند که در این دنیای پر آشفتگی، هیچ شهری از حاکم خالی نیست و به نظر می‌رسد حکومت و سرپرستی در همه‌جا وجود دارد.
هوش مصنوعی: چون ما را پادشاهی نیست، حاکم و رئیس نداریم، پس بیش از این بی‌پادشاه بودن برای ما راهی ندارد و باید به این وضع عادت کنیم.
شاید: شایسته باشد
هوش مصنوعی: چون کشور پادشاه نداشته باشد، در نظام و ترتیب سپاه، هیچ نظمی وجود نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: پس همه‌ی پرندگان به یک‌صدا و در یک مکان جمع شدند تا برای یافتن شاه (پادشاه) به جست‌وجو بپردازند.
هوش مصنوعی: هدهد، که به شدت مضطرب و نگران است، با دل پر از امید و انتظار، به جمع دیگر پرندگان پیوست و در این حال بی‌تاب و ناآرام است.
هوش مصنوعی: هدهد که به جمع پرندگان آمده، لباس و نشانه‌ای از سیر و سلوک عرفانی به تن دارد و در سر او نیز نشانه‌ای از حقیقت وجود دارد.
هوش مصنوعی: این شخصی که در راه آمده، از خوبی‌ها و بدی‌ها آگاه است و با درک کامل به این مسیر قدم گذاشته است.
ریب: شک، ظاهرنمایی، فریب
فطنت: زیرکی، هوشیاری
هوش مصنوعی: در این بیت، سخن از این است که پرندگان (یا افرادی که به دنبال حقیقت هستند) زمانی که نام خدا را در منقار (یا در گفتار) خود پیدا کردند، به‌راحتی به اسرار عمیق‌تری دست می‌یابند و پیدا کردن این اسرار، نشان‌دهندهٔ نزدیک بودن آنها به حقیقت است.
هوش مصنوعی: من در غم خودم روزگار را تنها می‌گذرانم، زیرا هیچ‌کس در زندگی‌ام هیچ نقشی ندارد.
هوش مصنوعی: این بیت می‌گوید چون من از مردم آزاد هستم، پس مردم هم از من آزاد هستند. یعنی وقتی من در قید و بند آنها نیستم، آنها نیز به من وابسته نیستند.
هوش مصنوعی: چون من درگیر درد و سختی پادشاه هستم، هرگز دردی از سربازان و سپاه بر من وارد نمی‌شود.
هوش مصنوعی: من خود را همچون آب نشان می‌دهم و به خاطر خیال و توهم خود، رازهایی را می‌دانم که فراتر از این است که به آنها اشاره کنم.
هوش مصنوعی: من با سلیمان، پیامبر و پادشاه بزرگ، صحبت کردم و به همین دلیل از جمعیت او جلوتر آمدم.
هوش مصنوعی: هر کسی که از سلطنت سلیمان دور شد، جای تعجب است که او (سلیمان) از نبودش نپرسید و او را جستجو نکرد.
هوش مصنوعی: وقتی من مدتی از او غایب شدم، او به هر طرف به جست‌وجو پرداخت و به دنبال من رفت.
هوش مصنوعی: زیرا هدهد به خاطر عدم حضور من لحظه‌ای هم نمی‌تواند آرام بگیرد و به همین دلیل، این مقدار اندوه و اشتیاق برای همیشه در دلش باقی خواهد ماند.
هوش مصنوعی: من نامه‌اش را بردم و دوباره به نزد او برگشتم، در حالی که در پشت پرده، راز خود را با او در میان گذاشتم.
هوش مصنوعی: هر کس که مطلوب پیامبر باشد، شایسته است که تاجی بر سر داشته باشد، حتی اگر چنین تاجی وجود نداشته باشد.
هوش مصنوعی: اگر کسی به خداوند اشاره شده باشد، خیر و برکت بر او نازل می‌شود. با این حال، آیا هیچ پرنده‌ای به گرد او می‌رسد یا به او نزدیک می‌شود؟
هوش مصنوعی: سال‌ها در دریا و خشکی گردش کرده‌ام و قدم به قدم در این راه رفته‌ام.
هوش مصنوعی: من در دل کوه‌ها، در بیابان‌ها و در دره‌ها سفر کرده‌ام و تجربیات بسیاری را از زمان طوفان کسب کرده‌ام.
هوش مصنوعی: من با سلیمان، پیامبر بزرگ، در سفرها بوده‌ام و در جستجوی دانش و تجربه، جای‌جای دنیا را گشته‌ام.
هوش مصنوعی: من پادشاه خود را بهتر شناخته‌ام، همان‌طور که رومی‌ها می‌دانند که نمی‌توانند به او دسترسی پیدا کنند، من هم به خاطر ناتوانی‌ام از او دورم.
هوش مصنوعی: اما اگر شما با من همراه باشید، به محضر آن پادشاه و به آن بارگاه راه خواهید یافت و در آنجا محرم خواهید شد.
هوش مصنوعی: از شر خودپسندی و ننگ آن آزاد شو، تا چه زمانی می‌خواهی از تأثیر نداشتن دیانت خود رنج ببری؟
هوش مصنوعی: هر کسی که در عشق جان خود را فدای معشوق کند، از خوب و بد خود کناره‌گیری می‌کند و تنها به سوی معشوق می‌رود.
هوش مصنوعی: جان خود را فدای عشق کنید و در این راه قدم بردارید، با شجاعت و نشاط به درگاه محبوب بروید.
هوش مصنوعی: پادشاهی وجود دارد که بی‌هیچ منازعه و جنگی بر ما حکمرانی می‌کند و این پادشاه در پشت کوه قاف، که نماد دوری و سختی است، قرار دارد.
هوش مصنوعی: سیمرغ، پادشاه پرندگان، نام اوست که به ما نزدیک است ولی ما از او فاصله داریم.
هوش مصنوعی: سیمرغ در مکان والای خود آرام است و هیچ‌کس نمی‌تواند به او نزدیک شود، زیرا نام او فراتر از تمام محدودیت‌ها و مرزهای انسانی است.
هوش مصنوعی: عشق و حقیقت خداوند دارای پرده‌ها و موانع زیادی است که هم می‌تواند ناشی از نور و روشنی باشد و هم از ظلمت و تاریکی. این پرده‌ها باعث می‌شوند که شناخت و درک او دشوار شود.
هوش مصنوعی: در دو جهان، هیچ کس جرئت ندارد که از او (خدا) بهره‌ای بگیرد یا چیزی طلب کند.
هوش مصنوعی: او همیشه دارای سلطنت مطلق است و در اوج عظمت و جلال خود غرق شده است.
هوش مصنوعی: او هرگز از خود و ذاتش خارج نمی‌شود، در آن جایی که او وجود دارد، علم و خرد نمی‌توانند به آنجا برسند.
هوش مصنوعی: به او هیچ راهی نیست و هیچ صبری نمی‌توان از او داشت؛ زیرا که صد هزار نفر به خاطر او دچار هوس و شوق هستند.
هوش مصنوعی: وصف و شناخت او مانند ذات جان پاک و زلال نیست، بنابراین عقل برای درک او ابزار و توانایی لازم را ندارد.
هوش مصنوعی: بنابراین هم عقل و هم جان در برابر صفات او حیران و سردرگم ماندند و نتوانستند او را به درستی درک کنند، و هر دو با چشمان ناتوان خود باقی ماندند.
هوش مصنوعی: هیچ دانشمندی نتوانسته است به کمال و تمامیت خداوند پی ببرد و هیچ بینایی نتوانسته است زیبایی او را به درستی ببیند.
هوش مصنوعی: در کمال خداوند، آفرینش نتوانسته راهی پیدا کند؛ عقل و دانش از درک کمال او ناتوانند و بینش هم به حقیقت او دسترسی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی هنرمندی و زیبایی را از آن کمال و جمال بگویی، باید خیال‌های مختلف را با هم جمع کنی و در هم بیامیزی.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند به این راه بی‌نهایت خیال برود، تو چگونه میتوانی به زیبایی و کمالی مثل ماه برسید؟
هوش مصنوعی: در آن مکان، هزاران سر مانند گوی وجود دارد و از شدت شوق و شادی، صدای ضجّه و فریاد بلند است.
هوش مصنوعی: به قدری خشکی و دریا در این مسیر وجود دارد که فکر نکنید این راه کوتاه و آسان است.
هوش مصنوعی: برای پیمودن این راه بزرگ و دشوار، باید مردی شجاع و قوی وجود داشته باشد، زیرا این مسیر طولانی و پر از مشکلات است و دریا نیز عمیق و وسیع است.
هوش مصنوعی: ما در راه رسیدن به مقام او با حیرت و تعجب پیش می‌رویم و در حالی که هم گریه می‌کنیم و هم می‌خندیم، به سفر ادامه می‌دهیم.
هوش مصنوعی: اگر از او نشانه‌ای پیدا کنیم، زندگی‌مان معنا خواهد داشت، وگرنه زندگی بدون او خالی و بی‌فایده است.
هوش مصنوعی: اگر جان بدون وجود جانان (محبوب) به کار بیفتد، ارزشی ندارد؛ بنابراین، اگر تو مرد (شجاع و آگاه) هستی، هیچگاه جان بدون محبوب را نخواهی پذیرفت.
هوش مصنوعی: مرد باید برای طی کردن این مسیر، تمام تلاش و جانفشانی خود را در این راه صرف کند و باید از دروازه‌ی این امتحان عبور کند.
هوش مصنوعی: آدمی باید از ویژگی‌های نهانی و دنیاپرستی خود دست بکشد تا بتواند به درستی از مرد واقعی، یعنی فردی که کار و تلاش می‌کند و به اصول انسانی پایبند است، سخن بگوید.
هوش مصنوعی: جان بدون وجودِ عزیزان (دوستان و محبوبان) هیچ ارزشی ندارد، مانند مردان بزرگ و با شرافت که جان خود را برای دیگران می‌دهند و جانشان گران‌بهاست.
هوش مصنوعی: اگر تو در زندگی مانند مردانی که در سختی‌ها و کارها تلاش می‌کنند، جانت را فدای دیگران کنی، بدان که محبوبی که عشقش را می‌ورزی، جانش را برای تو از خود دریغ نمی‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.