موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین
از فراق دلبری کاسدکن خوبان چین
جان ز غیرت گوش را گوید حدیثش کم شنو
دل ز غیرت چشم را گوید که رویش را مبین
دست عشرت برگشادم تا ببندم پای غم
عشرتم همرنگ غم شد ای مسلمانان چنین
دست در سنگی زدم دانم که نرهاند مرا
لیک غرقه گشته هم چنگی زند در آن و این
از در دل درشدم امروز دیدم حال او
زردروی و جامه چاک و بییسار و بییمین
گفتمش چونی دلا او گریه درشدهای های
از فراق ماه روی همنشان همنشین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج ناشی از فراق محبوبش سخن میگوید که باعث سپید شدن موی او و چروکیده شدن صورتش شده است. او بیان میکند که گوشش از غیرت میگوید، اما دلش نمیخواهد چهره محبوب را ببیند. شاعر سعی میکند با شادیهای ظاهری غم را فراموش کند، اما غم او را احاطه کرده است. در ادامه، او به درون دل خود میرسد و حال و احوال خود را نارس و غمانگیز توصیف میکند و در گفتگویی با دلش، از دوری محبوب و دردهایش میگوید.
هوش مصنوعی: موهای من به خاطر غم فراق محبوب سفید شده و صورت من نیز به خاطر جدایی از او چروکیده است، چون زیباییهای دنیا دلم را بیتفاوت و بیحس کردهاند.
هوش مصنوعی: جان به خاطر غیرت میگوید که کمتر به این داستان گوش بده، و دل به خاطر غیرت چشم را هشدار میدهد که به چهرهاش نگاه نکن.
هوش مصنوعی: من برای دور کردن غم، دستی به خوشی و لذت بردم، اما خوشیام به غم میماند. ای مسلمانان! اینگونه است وضعیت من.
هوش مصنوعی: من دستم را در سنگی فرو کردم و میدانم که این عمل مرا نجات نخواهد داد، اما در عین حال در این حالت غرق شدهام و چنگی به این سنگ و آن چیز میزنم.
هوش مصنوعی: امروز به دل خود وارد شدم و حال او را دیدم؛ چهرهاش زرد و لباسش پارهپاره بود و از نعمتها و یاریها بیبهره بود.
هوش مصنوعی: به او گفتم حالات چطور است، دلتنگیات چطور است؟ او از شدت اندوه و فراق معشوقش به شدت گریه میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
فهم کن گر مؤمنی فضل امیرالمؤمنین
فضل حیدر ، شیر یزدان ، مرتضای پاکدین
فضل آن کس کز پیمبر بگذری فاضل تر اوست
فضل آن رکن مسلمانی ، امام المتّقین
فضل زین الاصفیا ، داماد فخر انبیا
[...]
ای برید شاه ایران از کجا رفتی چنین
نامه ها نزد که داری؟ بار کن! بگذار! هین
کی جدا گشتی ز شاه و چندگه بودی براه
چند گون دیدی زمان و چند پیمودی زمین
سست گشتی تو همانا کز ره دور آمدی
[...]
حاسدان بر من حسد کردند و من فردم چنین
داد مظلومان بده ای عز میر مؤمنین
شیر نر تنها بود هرجا و خوکان جفتجفت
ما همه جفتیم و فردست ایزد دادآفرین
حاسدم بر من همی پیشی کند، این زو خطاست
[...]
گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودین
بوستان را کرد پر پیرایه های حور عین
بر بهشت بوستان مگزین بهشت آسمان
کان بهشت بر گمانست این بهشت بر یقین
ابر گوئی کرده غارت تخت بزازان هند
[...]
آفرین بر دولت محمودیان باد آفرین
کافریدش زآفرین خویشتن جان آفرین
آفرین بر دولتی کش هر زمان گوید خدا
آفرین باد آفرین بر چون تو دولت آفرین
چون نباشد آفرین ایزدی بر دولتی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.