سوی بیماران خود شد شاه مه رویان من
گفت ای رخهای زرد و زعفرانستان من
زعفرانستان خود را آب خواهم داد آب
زعفران را گل کنم از چشمه حیوان من
زرد و سرخ و خار و گل در حکم و در فرمان ماست
سر منه جز بر خط فرمان من فرمان من
ماه رویان جهان از حسن ما دزدند حسن
ذرهای دزدیدهاند از حسن و از احسان من
عاقبت آن ماه رویان کاه رویان می شوند
حال دزدان این بود در حضرت سلطان من
روز شد ای خاکیان دزدیدهها را رد کنید
خاک را ملک از کجا حسن از کجا ای جان من
شب چو شد خورشید غایب اختران لافی زنند
زهره گوید آن من دان ماه گوید آن من
مشتری از کیسه زر جعفری بیرون کند
با زحل مریخ گوید خنجر بران من
وان عطارد صدر گیرد که منم صدرالصدور
چرخها ملک من است و برجها ارکان من
آفتاب از سوی مشرق صبحدم لشکر کشد
گوید ای دزدان کجا رفتید اینک آن من
زهره زهره درید و ماه را گردن شکست
شد عطارد خشک و بارد با رخ رخشان من
کار مریخ و زحل از نور ماهم درشکست
مشتری مفلس برآمد کاه شد همیان من
چون یکی میدان دوانید آفتاب آمد ندا
هان و هان ای بیادب بیرون شو از میدان من
آفتاب آفتابم آفتابا تو برو
در چه مغرب فرورو باش در زندان من
وقت صبح از گور مشرق سر برآر و زنده شو
منکران حشر را آگه کن از برهان من
عید هر کس آن مهی باشد که او قربان او است
عید تو ماه من آمد ای شده قربان من
شمس تبریزی چو تافت از برج لاشرقیه
تاب ذات او برون شد از حد و امکان من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تشریح حال و هوای زیبایی و زشتی میپردازد و از قدرت و جذابیت خود صحبت میکند. او به بیماران و کسانی که در جستجوی زیبایی هستند، امید میدهد و تأکید میکند که فقط او میتواند زعفران و گل را از دل زردی و بیحالی بیرون بیاورد. زیبایی و نور الهی به تصرف دیگران درآمده، اما در نهایت همه چیز به وی تعلق دارد. او در پایان با اشاره به شمس تبریزی، بر عظمت و بیحد و حصر وجود خود تأکید میکند و به استقبال روشنایی صبح میرود. این شعر دعوتی است به رهایی از زشتیها و آغوش کشیدن به زیبایی واقعی.
هوش مصنوعی: شاه مهرویان من (که اشاره به محبوب یا شخصیتی مهم دارد) به سوی بیماران دلباخته خود میرود و به آنها میگوید که ای رخسارهای زرد، شبیه زعفران (که نماد بیمارای و رنگ پریدگی است).
هوش مصنوعی: من به سرزمین خود که پر از زعفران است آب میزنم تا زعفران را از چشمه حیات و زندگی پر بار کنم.
هوش مصنوعی: تمام رنگها و زیباییهای عالم، چه زرد و چه سرخ، و حتی خار و گل، تحت اختیار و حکمرانی من هستند. سر خود را جز بر فرمان من ننهید و از ارادهٔ من پیروی کنید.
هوش مصنوعی: زیباییهای جهان، بهویژه زیبایی چهرههای زیبا، از زیبایی و خوبی من ربوده شدهاند و آنچه از زیبایی و خوبی بهدست آوردهاند، تنها مقدار اندکی است که از زیبایی و نیکی من به دست آمده است.
هوش مصنوعی: در پایان، آن زیبارویان به کسانی که ظاهری بیارزش دارند، تبدیل میشوند. حال دزدان، همین حالتی است که در پیشگاه سرور من وجود دارد.
هوش مصنوعی: روز شده است، ای انسانهای خاکی، دزدیدهشدگان را از خود دور کنید. خاک (دنیا) و زیبایی از کجا به وجود آمدهاند، ای جان من؟
هوش مصنوعی: شب که میشود، خورشید غایب میشود و ستارهها به خود میبازند و میگویند که زهره (یک سیاره زیبا) میگوید من از آنِ خودم هستم و ماه نیز میگوید من از آنِ خودم هستم.
هوش مصنوعی: مشتری (سیاره بزرگ) از ذخیرههای پر ارزش خود، چیزی را به یادگار میدهد و زحل (سیارهای دیگر) با مریخ (سیاره جنگ) میگوید: «این خنجر تیز و برنده مال من است»، که نشاندهنده قدرت و نفوذ خود در جهان است.
هوش مصنوعی: عطارد، سیارهای که نماد هوش و ذکاوت است، در صدر و مقام بالایی قرار میگیرد و میگوید من بهترین و برترینِ موجودات هستم؛ چرخهای آسمان و برجهای فلکی تحت سلطه و تسلط من هستند.
هوش مصنوعی: آفتاب در آغاز صبح از سمت شرق میتابد و مانند یک فرمانده به دزدان میگوید که کجا رفتهاید، زیرا حالا نور من (آفتاب) فرا رسیده و مقایسهای از قدرت و یکهداری خود میکند.
هوش مصنوعی: زهره با ناز و غرور به ماه آسیب میزند و آن را تحتالشعاع قرار میدهد. عطارد (سیارهای در منظومه شمسی) نیز در نهایت به حالت خشکی و بیحالی درآمده و محو زیبایی من میشود.
هوش مصنوعی: کار سیارات مریخ و زحل به خاطر نور ماه دچار شکست و ضعف شد و همچنین مشتری (سیارهای دیگر) به خاطر این وضعیت، بیچیز و بیارزش شده و همیان (کیسهی پول) من خالی و بیارزش گردید.
هوش مصنوعی: چون کسی به میدان آمد، آفتاب ندا داد که ای بیادب، از میدان من بیرون برو.
هوش مصنوعی: من در حال حاضر مانند آفتاب نورانی هستم. ای آفتاب، تو به کجا میروی؟ در مغرب غروب کن و در زندان من بمان.
هوش مصنوعی: وقتی که صبح میرسد، از طرف شرق زنده شو و خودت را نشان بده. به کسانی که به معاد و زندگی پس از مرگ اعتقاد ندارند، بگو که دلیل و برهان وجود چنین چیزی در زندگی من هست.
هوش مصنوعی: عید هر شخص به ماه و زمان خاص او بستگی دارد که او را اغراقآمیز دوست میدارد. برای تو، ای "شده"، عید من همان ماهی است که قربانی عشق تو شدهام.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی مانند خورشیدی که از افق شرقی میتابد، درخشید و وجود او به قدری نورانی و فراتر از محدودیتهای این دنیا است که از تمامی حدود و امکانات انسانی فراتر رفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر شوند این خلق عالم سر بسر خصمان من
من روا دارم نگارا چون تو باشی آن من
گر شوند این خلق عالم سر بسر خصمان من
من روا دارم نگارا چون تو باشی آن من
وای من از دست دل کو نیست در فرمان من
عاقبت هم بر سر دل رفت خواهد جان من
با که گویم محنت هجران بیپایان او
از که جویم چاره این درد بیدرمان من
هر زمان گوید مرا از چیست این افغان تو
[...]
کاشکی از غیر تو آگه نبودی جان من
خود ندانستی به جز تو جان معنی دان من
تا نه ردی کردمی و نی تردد نی قبول
بودمی بیدام و بیخاشاک در عمان من
غیر رویت هر چه بینم نور چشمم کم شود
[...]
الغیاث ای دوستان از درد بی درمان من
خود نمی بخشاید آخر هیچ دل بر جان من
هم عفا الله غم که گر صد مصلحت دارد دمی
نیست غایب هرگز از بیغوله احزان من
عاقلان بر من ملامت می کنند آری ولیک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.