چهره شرمگین تو بستد شرمگان من
شور تو کرد عاقبت فتنه و شر مکان من
مه که نشانده تو است لابه کنان به پیش تو
پیش خودم نشان دمی ای شه خوش نشان من
در ره تو کمین خسم از ره دور می رسم
ای دل من به دست تو بشنو داستان من
گرد فلک همیدوم پر و تهی همیشوم
زانک قرار بردهای ای دل و جان ز جان من
گرد تو گشتمی ولی گرد کجاست مر تو را
گرد در تو می دوم ای در تو امان من
عشق برید ناف من بر تو بود طواف من
لاف من و گزاف من پیش تو ترجمان من
گه همه لعل می شوم گاه چو نعل می شوم
تا کرمت بگویدم باز درآ به کان من
گفت مرا که چند چند سیر نگشتی از سخن
زانک سوی تو می رود این سخن روان من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و شیدایی خود نسبت به معشوق سخن میگوید و چهره شرمگین او را که موجب بهوجود آمدن شور و فتنه در وجودش شده، توصیف میکند. او به معشوق میگوید که دلش به دست او است و از او میخواهد تا خود را به او نشان دهد. در این بین، شاعر به سرگردانی و بیقراری خود اشاره میکند و بیان میکند که در پی عشق معشوق، به شدت تحت تأثیر او قرار دارد. عشق برای او همچون طواف و خدمت است که به سوی معشوق هدایتش میکند و میخواهد با کلام و سخنش به او نزدیک شود. در نهایت، تأکید میکند که همه صحبتها و اشعارش در جهت عشق به اوست.
هوش مصنوعی: چهره شرمگین تو موجب شد که من هم شرمگین شوم. در نهایت، شور و حال تو باعث بروز فتنه و آشفتگی در جایی شد که من هستم.
هوش مصنوعی: ماه که وجههٔ تو را نشان میدهد، به حالت نالیدن و با خواهش، به تو نزدیک میشوم و میخواهم چهرهام را در پیش تو به نمایش بگذارم ای پادشاه با نشان زیبا و دلربا من.
هوش مصنوعی: در مسیر تو، دشمنان من در کمین هستند و از دور در حال نزدیک شدناند. ای دل من، تو شنو داستان من که به خاطر تو به اینجا رسیدم.
هوش مصنوعی: از شدت شوق و عشق به تو، چون فلک در دور خود میچرخم و در عین حال بیهدف و تهی هستم، زیرا تو آرامش و قرار را از من گرفتهای، ای دل و جان من.
هوش مصنوعی: هرچند دور تو چرخ میزنم و به گرد تو میگردم، اما نمیدانم آن گرد چه جایی است. من پیوسته در تو میدوم و تو تنها پناه و امان من هستی.
هوش مصنوعی: عشق باعث شد که من از زاد و ولد خود خارج شوم و در دور تو بچرخم. این ادعا و بزرگنمایی من در برابر تو واقعیتی ندارد و تنها در حضور تو میتوانم خود واقعیام را بیان کنم.
هوش مصنوعی: گاه به رنگ لعل (سنگ قیمتی) در میآیم و گاه به شکل نعل (پادشاهی یا درخشش میرسم)، تا تو با کرامت خود بگویی که به معدن (وجود و دل) من برگرد.
هوش مصنوعی: به من گفت که چرا مدتها از کلام نگذشتی، زیرا این سخنِ جاری از من به سمت تو میرود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تا تو حریف من شدی ای مه دلستان من
همچو چراغ می جهد نور دل از دهان من
ذره به ذره چون گهر از تف آفتاب تو
دل شده است سر به سر آب و گل گران من
پیشتر آ دمی بنه آن بر و سینه بر برم
[...]
گر چه ز خوی نازکت سوخته گشت جان من
سوی تو می کشد هنوز این دل ناتوان من
خواب نماند خلق را در همه شهر از غمت
دور شنیده می شود در دل شب فغان من
هیچ غبارت از درون می نپذیر دم سکون
[...]
هجر رخت زد آتشی در نی استخوان من
روی فلک سیاه شد از اثر دخان من
سوزم و همچنان بود شوق تو در روان من
میرم و همچنان رود نام تو برزبان من
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.