گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار من
هیچ مباش یک نفس غایب از این کنار من
نور دو دیده منی دور مشو ز چشم من
شعله سینه منی کم مکن از شرار من
یار من و حریف من خوب من و لطیف من
چست من و ظریف من باغ من و بهار من
ای تن من خراب تو دیده من سحاب تو
ذره آفتاب تو این دل بیقرار من
لب بگشا و مشکلم حل کن و شاد کن دلم
کآخر تا کجا رسد پنج و شش قمار من
تا که چه زاید این شب حامله از برای من
تا به کجا کشد بگو مستی بیخمار من
تا چه عمل کند عجب شکر من و سپاس من
تا چه اثر کند عجب ناله و زینهار من
گفت خنک تو را که تو در غم ما شدی دوتو
کار تو راست در جهان ای بگزیده کار من
مست منی و پست من عاشق و می پرست من
برخورد او ز دست من هر کی کشید بار من
رو که تو راست کر و فر مجلس عیش نه ز سر
زانک نظر دهد نظر عاقبت انتظار من
گفتم وانما که چون زنده کنی تو مرده را
زنده کن این تن مرا از پی اعتبار من
مردهتر از تنم مجو زنده کنش به نور هو
تا همه جان شود تنم این تن جان سپار من
گفت ز من نه بارها دیدهای اعتبارها
بر تو یقین نشد عجب قدرت و کاربار من
گفتم دید دل ولی سیر کجا شود دلی
از لطف و عجایبت ای شه و شهریار من
عشق کشید در زمان گوش مرا به گوشهای
خواند فسون فسون او دام دل شکار من
جان ز فسون او چه شد دم مزن و مگو چه شد
ور بچخی تو نیستی محرم و رازدار من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عاشقی و نزدیکی به معشوق اشاره میکند و از معشوق میخواهد که همواره در کنار او باشد. او عشق و معشوق را نور چشم و آتشی در سینه خود توصیف کرده و از او میخواهد که درد دل او را برطرف کند. شاعر در این ارتباط عاشقانه، او را مانند باغ و بهار و مایه حیات خود معرفی کرده و از خواص عشق و تاثیر آن بر دل و جانش سخن میگوید. در نهایت، او به قدرت عشق و فسون آن اشاره دارد و میخواهد تا معشوق او را از غمها و سردی زندگی نجات دهد.
هوش مصنوعی: من به عشق گفتم، ای حامی و همراه من، هیچگاه حتی برای یک لحظه هم از این نزدیکی دور نشو.
هوش مصنوعی: تو نور یک چشم من هستی، از نظرم دور نشو. تو شعله آتش سینه منی، از شدت حرارت وجودم کم نکن.
هوش مصنوعی: محبوب و دوست من، تو زیبا و لطیفی و شاداب و ظریفی. تو همچون باغ و بهاری هستی برای من.
هوش مصنوعی: ای تن من، خراب و ویران تو هستی، و چشم من مانند ابر به تو مینگرد. تو ذرهای از نور آفتاب من هستی، و این دل بیقرار من به تو وابسته است.
هوش مصنوعی: اینجا شاعر از معشوق میخواهد که با لبهایش (یا سخنانش) مشکلات او را حل کند و دلش را شاد کند، زیرا دیگر نمیداند این قمار در زندگیاش، که به اندازه پنج و شش (یکی کم و دیگری زیاد) ادامه دارد، تا کجا پیش خواهد رفت.
هوش مصنوعی: این شب طولانی که مانند شکم حامله میماند، چه چیزهایی برای من به ارمغان میآورد و تا کجا میتواند مرا ببرد؟ بگو، مستی من بدون سرخوشی یا بیخبری، چگونه است؟
هوش مصنوعی: ببینم عجب شکر و سپاس من چه نتایجی به بار میآورد و عجب ناله و زاری من چه تأثیری خواهد داشت.
هوش مصنوعی: خنک تو که در غم ما شریک شدی، تمام کارهایت در این دنیا به خودت مربوط است و در حقیقت، انتخاب توست که چه راهی را در پیش بگیری.
هوش مصنوعی: تو در حال پیشرفت و احساسی هستی، اما وضعیت تو به خاطر عشق و محبت به می، پایین آمده است. برخورد با او (خدا یا محبوب) باعث شده که کسی که بار تو را تحمل کند، به دردسر بیفتد.
هوش مصنوعی: تو خودت را به خواب زدهای و از حال و هوای خودت غافلی، حال آنکه مجلس خوشی آماده است. این را بدان که با نگاهی به عاقبت کار، میتوانی بفهمی انتظار من چیست و چه شور و شوقی دارم.
هوش مصنوعی: گفتم تنها تو میتوانی مرده را زنده کنی، پس این بدن من را هم به خاطر ارزش و اعتبار من زنده کن.
هوش مصنوعی: تن مردهتر از من را جستجو نکن، بلکه آن را به نور هو (انرژی الهی) زنده کن تا تمام جانم در این تن به حیات بازگردد و من هم جانم را به تو تقدیم کنم.
هوش مصنوعی: وقتی گفتی که بارها به من نگاه کردهای، چرا دیدی به من اعتبار و ارزش ندادید؟ تعجبی ندارد که تو به قدرت و کارهای من باور نداشتهای، ای سلطان و فرمانروا.
هوش مصنوعی: من گفتم که دل دید، ولی آن را سیر نمیشود، ای پادشاه و سردار من، دلی که از زیبایی و شگفتیهای تو سرشار است.
هوش مصنوعی: عشق مرا به جایی برد که در آن قدرت شنیدنم را در اختیارش قرار داد. او با نغمههای شگفتانگیز خود دل مرا در دام انداخت.
هوش مصنوعی: به خاطر جادو و جذبهی او، جان من چه حالتی پیدا کرده است، این را نگو و بازگو نکن. اگر تو در این راز شرکت نکردهای، پس حق نداری چیزی از آن بگویی و رازی را که بین من و اوست، فهم کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای به دو چشم نرگسین آفت روزگار من
طرهٔ بیقرار تو برده ز من قرار من
گرچه خمار وصل تو گشت ملازم سرم
هم به شراب لعل تو، دفع شود خمار من
ای یمنی ستاره بر آرزوی مه رخت
[...]
باز نگار می کشد چون شتران مهار من
یارکشی است کار او بارکشی است کار من
پیش رو قطارها کرد مرا و می کشد
آن شتران مست را جمله در این قطار من
اشتر مست او منم خارپرست او منم
[...]
آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من
یار گر اوست، کی شود توبه و زهد یار من؟
باده هجر خوردنم، رنج خمار در تنم
جز ز حلاوت لبش نشکند این خمار من
ای چو تویی نخاسته پهلوی من نشین دمی
[...]
تا غم عشق خیمه زد در دل هوشیار من
کوس رحیل میزند قافله قرار من
حاصل روزگار من نقد حیات بود و شد
در سر کار عشق او حاصل روزگار من
چون به کرشمه خم دهد طره بیقرار را
[...]
گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار من
سرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من
مست جمال خود کند عالم امر و خلق را
برقع اگر برافکند ساقی گلعذار من
مست شراب آرزو، کی رهد از خمار غم؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.