باز نگار می کشد چون شتران مهار من
یارکشی است کار او بارکشی است کار من
پیش رو قطارها کرد مرا و می کشد
آن شتران مست را جمله در این قطار من
اشتر مست او منم خارپرست او منم
گاه کشد مهار من گاه شود سوار من
اشتر مست کف کند هر چه بود تلف کند
لیک نداند اشتری لذت نوشخوار من
راست چو کف برآورم بر کف او کف افکنم
کف چو به کف او رسد جوش کند بخار من
کار کنم چو کهتران بار کشم چو اشتران
بار کی می کشم ببین عزت کار و بار من
نرگس او ز خون من چون شکند خمار خود
صبر و قرار او برد صبر من و قرار من
گشته خیال روی او قبله نور چشم من
وان سخنان چون زرش حلقه گوشوار من
باغ و بهار را بگو لاف خوشی چه می زنی
من بنمایمت خوشی چون برسد بهار من
می چو خوری بگو به می بر سر من چه می زنی
در سر خود ندیدهای باده بیخمار من
باز سپیدی و برو میر شکار را بگو
هر دو مرا توی بلی میر من و شکار من
مطلع این غزل شتر بود از آن دراز شد
ز اشتر کوتهی مجو ای شه هوشیار من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با تصویرسازی شتر و بارکش، به توصیف حال و جایگاه خود در مسیری عاشقانه و عرفانی میپردازد. او خود را به عنوان یک شتر مست تصور میکند که به همچنین، همواره تحت تأثیر یاری است که او را هدایت میکند. حال و هوای شعر مملو از جذابیتهای عاطفی و عدم کنترل بر احساسات است، زیرا یار باعث صبر و قرار او شده و زیبایی او همه آنچه را که در دل دارد، تحت تأثیر قرار میدهد. شاعر در عین حال به لذتهای ناشناخته و عمیق عشق و تأثیر آن بر زندگیاش اشاره میکند و از دو گانگی هویتاش به عنوان عاشق و معشوق سخن میگوید. در نهایت، او به مخاطب یادآوری میکند که هرچند از شتر کهن و طولانیاش میگوید، ولی در اصل، نکتهای عمیقتر و معنویتر در پس این تصویر نهفته است.
هوش مصنوعی: معشوق مانند شتران مرا به سمت خود میکشد و این کار او بهعنوان یارکشی است، در حالی که بارکشی و تحمل بار عشق بر دوش من است.
هوش مصنوعی: او (یار) مرا به جلو میبرد و مانند شترانی که مست هستند، همه آن شتران را در این ردیف میکشد؛ به نوعی من هم در این سفر و این مسیر هستم.
هوش مصنوعی: من، همان شتر مست هستم که در حال سرگردانی است و در عین حال، همان خارپرست (کسی که خار میچیند) نیز هستم. گاهی مهار مرا به دست میگیرد و گاهی خود او بر دوش من سوار میشود.
هوش مصنوعی: شتر مست فقط به دنبال خوردن و نوشیدن است و هرچه بتواند را میخورد، اما نمیداند که من چه لذتی از خوشی و نوشیدن میبرم.
هوش مصنوعی: وقتی که دستم را به سمت او بلند کنم، بر کف او که میزنم، باید به اندازهی آنچه او نشان میدهد، جوش و خروش نمایان گردد و احساسات من به مانند بخاری بالا بیاید.
هوش مصنوعی: من مانند افراد پایینمرتبه کار میکنم و بار میکشم مانند شترها، اما این زحمت و بارکشیدن چه ارزشی دارد وقتی به مقام و عظمت من توجه میشود؟
هوش مصنوعی: نرگس او (چشم او) از خون من سرمست میشود و حالتی سرخوشی به او میدهد، در حالی که صبر و آرامش من را هم از من میگیرد.
هوش مصنوعی: تصور چهره او برای من مانند قبلهای است که نور چشمهایم به آن سمت مینگرد و آن صحبتها هم به زیبایی مانند زرههای طلا که گوشوارهای را آراستهاند، در گوش من میپیچد.
هوش مصنوعی: به باغ و بهار بگو تا چه اندازه از خوشیها و شادکامیها سخن میگویند، من خوشی واقعی را به تو نشان میدهم زمانی که بهار من برسد.
هوش مصنوعی: وقتی شراب مینوشی، چرا به من میگویی چه کار کنم؟ تو اصلاً نشنیدهای که شراب من بیخمار است و تأثیری ندارد.
باز سفید شاهنشاه تویی پس بروبهش بگو بله برای من هردو توهستی همشکارچی من توهستی وهم من که شکارتوهستم
هوش مصنوعی: منظور از «مطلع این غزل شتر بود» این است که سرآغاز و موضوع این غزل مانند شتر است که دراز است و به عبارتی به نسبت طولانی به نظر میرسد. سپس شاعر به «ای شه هوشیار من» خطاب میکند و از او میخواهد که طولانی بودن را نادیده بگیرد و به سیاهی و پریشانی و کمعمق بودنش توجه نکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای به دو چشم نرگسین آفت روزگار من
طرهٔ بیقرار تو برده ز من قرار من
گرچه خمار وصل تو گشت ملازم سرم
هم به شراب لعل تو، دفع شود خمار من
ای یمنی ستاره بر آرزوی مه رخت
[...]
گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار من
هیچ مباش یک نفس غایب از این کنار من
نور دو دیده منی دور مشو ز چشم من
شعله سینه منی کم مکن از شرار من
یار من و حریف من خوب من و لطیف من
[...]
آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من
یار گر اوست، کی شود توبه و زهد یار من؟
باده هجر خوردنم، رنج خمار در تنم
جز ز حلاوت لبش نشکند این خمار من
ای چو تویی نخاسته پهلوی من نشین دمی
[...]
تا غم عشق خیمه زد در دل هوشیار من
کوس رحیل میزند قافله قرار من
حاصل روزگار من نقد حیات بود و شد
در سر کار عشق او حاصل روزگار من
چون به کرشمه خم دهد طره بیقرار را
[...]
گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار من
سرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من
مست جمال خود کند عالم امر و خلق را
برقع اگر برافکند ساقی گلعذار من
مست شراب آرزو، کی رهد از خمار غم؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.