بخت نگار و چشم من هر دو نخسبد در زمن
ای نقش او شمع جهان ای چشم من او را لگن
چشم و دماغ از عشق تو بیخواب و خور پرورده شد
چون سرو و گل هر دو خورند از آب لطفت بیدهن
ای کار جان پاک از عبث روزی جان پاک از حدث
هر لحظه زاید صورتی در شهر جان بیمرد و زن
هر صورتی به از قمر شیرینتر از شهد و شکر
با صد هزاران کر و فر در خدمت معشوق من
حیران ملک در رویشان آب فلک در جویشان
ای دل چو اندر کویشان مست آمدی دستی بزن
زان ماه روی مه جبین شد چون فلک روی زمین
المستغاث ای مسلمین زین نقشهای پرفتن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این غزل از بیخوابی عاشقانهٔ خود و بیداری بخت معشوق آغاز میکند و معشوق را شمع جهان و چشم خود را لگن آن شمع میداند. سپس از زایش پیوستهٔ صورتهای زیبا و معنوی در شهر جان سخن میگوید که بیپدر و مادر پدید میآیند و در خدمت معشوقاند و فرشتگان را حیران میکنند. در پایان، از دل میخواهد در کوی آنان مستانه دست بیفشاند و با فریادی شوخطبعانه از فتنهٔ این نقشها، که زمین را چون آسمان روشن کردهاند، به مسلمانان پناه میبرد.
هوش مصنوعی: بخت و اقبال یار و چشم من هیچکدام در این روزگار نمیخوابند؛ بخت او همیشه بیدار است و چشم من از عشق او بیخواب. نقش و جمال او شمع روشنکنندهٔ جهان است و چشم من مانند لگنی است که زیر آن شمع قرار دارد و اشک و پرتوش را در خود میگیرد.
هوش مصنوعی: ای معشوق، چشم و مغز من از عشق تو بیخواب و بیخوراک پرورش یافته است، همانگونه که سرو و گل بیدهان از آب لطف تو مینوشند و میبالند.
هوش مصنوعی: ای کسی که کار جان را از بیهودگی پاک کردهای و روزی جان را از آلودگی پاک دادهای؛ از فیض تو هر لحظه در شهر جان صورت و نقشی تازه بیآنکه مرد و زنی در کار باشد زاده میشود، یعنی زایشی معنوی و بیواسطه.
هوش مصنوعی: هر یک از این صورتهای تازه از ماه زیباتر و از عسل و شکر شیرینتر است و با شکوه و جلال فراوان در خدمت معشوق من ایستاده است.
هوش مصنوعی: فرشتگان از دیدن روی این صورتها حیراناند و آبروی آسمان در جوی آنان روان است. ای دل، اکنون که مست به کوی آنان آمدهای، دست بزن و شادی و سماع کن.
هوش مصنوعی: از پرتو آن ماهروی ماهپیشانی، زمین مانند آسمان پر از ماه و ستاره و درخشان شد. ای مسلمانان، به فریاد برسید از این نقشهای فتنهانگیز و دلربا.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گلبن نوان اندر چمن عریان چو پیش بت شمن
نه یاسمین و نه سمن نه سوسن و نه نسترن
ای ساربان منزل مکن جز در دیار یار من
تا یک زمان زاری کنم بر رَبع و اَطلال و دِمَن
رَبع از دلم پرخون کنم خاک دمن گلگون کنم
اطلال را جیحون کنم از آب چشم خویشتن
از روی یار خرگهی ایوان همی بینم تهی
[...]
از غرب سوی شرق زن بد خواه را بر فرق زن
بر فرق او چون برق زن مگذار ازو نام و نشان»
کز باده می زاید فرح
در سینه غمگین من
آنجا که بود آن دلستان با دوستان در بوستان
شد گرگ روبه را مکان شد کوف و کرکس را وطن
بر جای رطل و جام می گوران نهادستند پی
بر جای چنگ و نای و نی آواز زاغ است و زغن
سنگ است بر جای گهر زهر است بر جای شکر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.