آن شاخ خشک است و سیههان ای صبا بر وی مزن
ای زندگی باغها وی رنگ بخش مرد و زن
هان ای صبای خوب خد اندر رکابت می رود
آب روان و سبزهها وز هر طرف وجه الحسن
دریادلی و روشنی بر خشک و بر تر می زنی
او سخت خشک است و سیه بر وی مزن از بهر من
من خیره روتر آمدم بر جود تو راهی زدم
این کی تواند گفت گل با لاله یا سرو و سمن
ای باغ ساز و دست نی چون عقل فوق و پست نی
هستی چو نحل خانه کن یا جان معمار بدن
خواهی که معنی کش شوم رو صبر کن تا خوش شوم
رنجور بسته فن بود خاصه در این باریک فن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به زیبایی و زندگی میپردازد و از صبا بهعنوان نماد حیات و تازگی یاد میکند. شاعر در برابر شاخ خشک و سیاه به صبا میگوید که بر آن نوزند، زیرا لحظهای که زندگی و رنگها به آن برمیگردند، فرامیرسد. او همچنین به جنبههای وجود خود اشاره میکند و از درک عمیق از هستی صحبت میکند. مولانا در نهایت، بر لزوم صبر و مداومت برای رسیدن به خوشبختی و معنای حقیقی تأکید میکند، تا روح او از قفسی که در آن گرفتار است، رها شود.
هوش مصنوعی: ای صبا (باد خوش)، آن شاخ خشک که سیاه است، نشان از زندگی ندارد، پس بر او نوزید. زندگی، رنگ و روح بخش به مرد و زن است، و نه به چنین شاخی.
هوش مصنوعی: ای نسیم خوب، آبی که به سمت تو میآید، پر از زیبایی و شادابی است و در اطراف تو گلها و سبزهها با زیبایی میدرخشند.
هوش مصنوعی: تو با دل دریایی و روشنایی به روی زمین خشک و تر میپاشی. اما آن شخص که بسیار خشک و سیاه است، نباید به خاطر من به او آسیب برسانی.
هوش مصنوعی: من به خاطر generosity (بخشش) تو با چهرهای شگفت و پر از حیرت به سراغ تو آمدهام. هیچکس نمیتواند بگوید که گل چگونه میتواند با لاله یا سرو و سمن (دو نوع گل و درخت) مقایسه شود.
هوش مصنوعی: ای باغبان، ساز و دستی ندارید که با آن مثل عقل برتر و پست را بسازید؛ اگر وجودتان مانند زنبور عسل است، خانهات را در دل جان بنا کن یا بدن خود را معمار باش.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که من به معانی و دلایل عمیق برسم و درونمانند بشوم، صبر کن تا آرامش یابم. چون در این کار سختی و مشکل وجود دارد، به ویژه در این راه پرپیچ و خم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گلبن نوان اندر چمن عریان چو پیش بت شمن
نه یاسمین و نه سمن نه سوسن و نه نسترن
ای ساربان منزل مکن جز در دیار یار من
تا یک زمان زاری کنم بر رَبع و اَطلال و دِمَن
رَبع از دلم پرخون کنم خاک دمن گلگون کنم
اطلال را جیحون کنم از آب چشم خویشتن
از روی یار خرگهی ایوان همی بینم تهی
[...]
از غرب سوی شرق زن بد خواه را بر فرق زن
بر فرق او چون برق زن مگذار ازو نام و نشان»
کز باده می زاید فرح
در سینه غمگین من
آنجا که بود آن دلستان با دوستان در بوستان
شد گرگ روبه را مکان شد کوف و کرکس را وطن
بر جای رطل و جام می گوران نهادستند پی
بر جای چنگ و نای و نی آواز زاغ است و زغن
سنگ است بر جای گهر زهر است بر جای شکر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.