بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم
حاشا که چشم خویش از آن روی برکنیم
پروانهای تو بهر تو بفروز سینه را
تا خویش را ز عشق بر آن سینه برزنیم
بفزای خوف عشق نخواهیم ایمنی
زیرا ز خوف عشق تو ما سخت ایمنیم
پروانه را ز شمع تو هر روز مژدهای است
یعنی که مات شو که همی مات ضامنیم
شادیم آن زمان که تو دعوی کنی که من
بیمن شویم از خود و ز عشق صد منیم
تا باغ گلستان جمال تو دیدهایم
چون سرو سربلند و زبانور چو سوسنیم
بر گلشن زمانه برو آتشی بزن
زیرا ز عشق روی تو زان سوی گلشنیم
ای آنک سست دل شدهای در طریق عشق
در ما گریز زود که ما برج آهنیم
از ذوق آتش شه تبریز شمس دین
داریم آب رو و همه محض روغنیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و نورانیت آن اشاره میکند و از مخاطب میخواهد که با چشم دل به زیباییهای عشق بنگرد. او به پروانهای تشبیه میکند که برای عشق میسوزد و ابراز میکند که حتی در خوف عشق، احساس امنیت دارند. شاعر تمایل دارد به شیدایی و حیرت ناشی از عشق، و از تغییرات درونی و روحانی که عشق ایجاد میکند، سخن میگوید. او عشق را همچون آتش شمعی میداند که روشنایی و گرما به زندگی میبخشد و تأکید میکند که در مسیر عشق استقامت دارند. در نهایت، با یادآوری شمس دین تبریزی، بر اهمیت عشق و سوز آن تأکید میکند.
هوش مصنوعی: چشمانت را بگشا که از آن نگاه ما روشن و نورانی است. هرگز نمیتوانیم چشمانمان را از روی تو برگردانیم.
توپروانه ای هستی برای تو شمعی روشن میکنم که دل را بسوزاند تا ما بتوانیم عشق را بر آن دل بزنیم و احساس خود را بیان کنیم.
هوش مصنوعی: از عشق تو ترسی به دل راه نمیدهیم و در واقع خود را در این عشق بسیار ایمن و بیخطر میبینیم، چون عشق تو ما را مطمئن کرده است.
هوش مصنوعی: پروانه هر روز از شمع تو مژدهای میشنود و به او میگویند که به خاطر تو دیوانه و جذب تو شده است، زیرا ما خود را در این عشق به تو کاملاً تسلیم کردهایم.
هوش مصنوعی: ما در آن زمانی شاد و خوشحال میشویم که تو بگویی من از خود بیخبر شوم و به خاطر عشق به تو، به اندازهای عاشق و سرگشته شوم که گویی صد نفر هستیم.
هوش مصنوعی: ما تا زمانی که زیبایی و جمال تو را دیدهایم، مانند سروهای بلند و با وقار و چون گلهای سوسن، زباندار و آراسته هستیم.
هوش مصنوعی: به باغ و دنیای عشق بیا و آتش به پا کن، چون به خاطر عشق به تو، سالها در انتظار تو هستیم.
ای کسی که دلت از عشق سست شده است هرچه زودتربه سمت مابیا که ما همچون اهن سخت ومقاوم هستیم
هوش مصنوعی: ما به لطف و زیبایی شمس تبریزی، که موجب عشق و شور و احساسی آتشین در دلهای ما شده، پر از صفا و روشنی هستیم، در حالی که در باطن ممکن است خالص و اصیل نباشیم، مانند روغن که به ظاهر خوب است ولی ماهیتی متفاوت دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بازآ که قهر عاشق و معشوق بشکنیم
بازآ که جام عشق و جوانی به هم زنیم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.