گر جان منکرانت شد خصم جان مستم
اندر جواب ایشان خوبی تو بس استم
در دفع آن خیالش وز بهر گوشمالش
بنمایمش جمالت از دور من برستم
گوید که نیست جوهر وز منش نیست باور
زان نیست ای برادر هستم چنانک هستم
دوش از رخ نگاری دل مست گشت باری
تا پیش شهریاری من ساغری شکستم
من مست روی ماهم من شاد از آن گناهم
من جرم دار شاهم نک بشکنید دستم
بس رندم و قلاشم در دین عشق فاشم
من ملک را چه باشم تا تحفهای فرستم
دل دزد و دزدزاده بر مخزن ایستاده
شه مخزنش گشاده چون دست دزد بستم
ای بیخبر ز شاهی گویی که بر چه راهی
من می روم چو ماهی آن سو که برد شستم
شمس الحق است رازم تبریز شد نیازم
او قبله نمازم او نور آب دستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و جاذبههای آن میپردازد و از حال و هوای مسخره کردن منکران عشق سخن میگوید. او از زیبایی معشوقی یاد میکند که حضور او آرامش و خوشبختی را به زندگیاش میآورد. شاعر خود را در حال مستی از عشق میبیند و از گناهانش ابایی ندارد، بلکه به آنها میبالد. همچنین، او به عنوان یک عاشق رند و قلاش، در پی معشوقی میگردد که او را راهنما و نور زندگیاش میداند و شمس تبریزی را به عنوان منبع الهام خود معرفی میکند. حسرت و آرزو برای وصال معشوق در تمام ابیات به وضوح حس میشود.
هوش مصنوعی: اگر جان دشمنان تو، من را دشمن جانم قرار دهد، در پاسخ به آنها فقط خوبی تو برای من کافی است.
هوش مصنوعی: برای مقابله با آن خیال و به منظور تنبیه کردن او، زیبایی تو را از دور به او نشان میدهم تا از من دور شود.
هوش مصنوعی: مولانا میگوید که من جوهر خاصی ندارم و از منش و طبیعت خودم مطمئن نیستم. پس برادر، من همانطور که هستم، هستم و تغییر نمیکنم.
هوش مصنوعی: دیشب از روی یک معشوق زیبا دلباخته شدم، بهطوری که به خاطر آن عشق، نزد پادشاه لب به شراب زدم و جامی را شکست.
هوش مصنوعی: من تحت تأثیر زیبایی چهرهٔ ماه هستم و از گناهی که انجام دادهام خوشحالم. من اشتباهاتی دارم، اما لطفاً دست مرا نکشید و از حمایت من دست برندارید.
هوش مصنوعی: من در عشق به شدت رند و آزاد هستم و به طور واضح خودم را نشان میدهم. آیا برای من که در مقام ملک قرار دارم، اهمیت دارد که چه کسی هستم، زمانی که میخواهم هدیهای بفرستم؟
هوش مصنوعی: دل من و دلی که دزدیده شده، در مکانی قرار دارند که آنجا مخزن عشق است. عشق، مانند یک شاه، در این مخزن گشاده است و من نیز این عشق را در دستم گرفتهام، مانند دزدی که دستش به گنجینهای بسته شده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که از مقام شاهی (عشق و حقیقت) بیخبری، بگو که در کدام مسیر هستی. من همچون ماهی به سوی آب میروم، جایی که مرا شستشو میدهد و پاک میکند.
هوش مصنوعی: شمس الحق، راز و نیاز من در تبریز است و او قبلهٔ توجه من است؛ مثل نوری که در آب دست من میتابد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گفتم که عهد بستم وز عهد بد برستم
گفتا چگونه بندی چیزی که من شکستم
با وی چو شهد و شیرم هم دامنش بگیرم
اما چگونه گیرم چون من شکسته دستم
خود دامنش نگیرد الا شکسته دستی
[...]
دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستم
دستان نمودم، اما از عربده نجستم
گفتم بدو دویدم، گرد از رهش ندیدم
هرچند خود ندیدم در شور و غلغلستم
در عربده است عمری این عقل و عشق با هم
[...]
از جام بیخودی کرد ساقی خداپرستم
بودم ز بت پرستان تا از خودی نرستم
راهی که راهزن زد یک چند امن باشد
ایمن شدم ز شیطان تا توبه را شکستم
ساقی و باده من از سینه جوش می زد
[...]
ساقی نداده ساغر چندان نموده مستم
کز خود خبر ندارم در عالمی که هستم
از بس قدح کشیدم در کوی می فروشان
هم جامه را دریدم، هم شیشه را شکستم
خورشید عارض او چون ذره برده تابم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.