تا با تو قرین شدهست جانم
هر جا که روم به گلستانم
تا صورت تو قرین دل شد
بر خاک نیم بر آسمانم
گر سایه من در این جهان است
غم نیست که من در آن جهانم
من عاریهام در آن که خوش نیست
چیزی که بدان خوشم من آنم
در کشتی عشق خفتهام خوش
در حالت خفتگی روانم
امروز جمادها شکفتهست
امروز میان زندگانم
چون علم بالقلم رهم داد
پس تخته نانبشته خوانم
چون کان عقیق در گشادهست
چه غم که خراب شد دکانم
زان رطل گران دلم سبک شد
گر دل سبک است سرگرانم
ای ساقی تاج بخش پیش آ
تا بر سر و دیدهات نشانم
جز شمع و شکر مگوی چیزی
چیزی بمگو که من ندانم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده در شعر به بیان احساسات عمیق خود در عشق میپردازد. او بیان میکند که با محبت معشوق، جانش در گلستان است و اگرچه در دنیای مادی گاهی غمگین است، اما در عالم عشق آرامش دارد و خود را در کشتی عشق رها کرده میبیند. با تاکید بر ناچیز بودن دنیا و به آرامش رسیدن در عشق، او از زیباییهای ارتباط با معشوق سخن میگوید و از ساقی میخواهد تا او را در این مسیر هدایت کند و فقط از چیزهایی بگوید که او میداند. در نهایت، او به جسارت در عشق و سبکی دل میپردازد و بر اهمیت وجود معشوق تأکید میکند.
هوش مصنوعی: هر کجا که بروم، با تو و محبت تو همراه هستم، بنابراین هر جا که بروم مانند گلستانی زیبا و خوشبو است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که چهرهٔ تو به دل من پیوند خورده است، من در زمین زندگی میکنم ولی روح و وجودم به جهانی بالاتر و آسمانی تعلق دارد.
هوش مصنوعی: اگر سایهام در این دنیا قرار دارد، برایم مهم نیست که در دنیای دیگر هم هستم یا نیستم.
هوش مصنوعی: من چیزهایی را که به آنها وابستهام و باعث خوشحالیام میشوند، موقتی و عاریهای میدانم، زیرا در حقیقت در آن شادی واقعی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: در عشق، مانند کسی در کشتی خوابیدهام و در این حالت آرامش، جانم در حال سفر است.
هوش مصنوعی: امروز در دنیا، چیزهای بیجان (جمادها) هم زنده و شکفته شدهاند و من در میان انسانها (زندهها) هستم.
هوش مصنوعی: چون به وسیلهٔ قلم، علم و دانش به من داده شد، پس نوشتهٔ خود را میخوانم.
هوش مصنوعی: وقتی که معدن عقیق باز و در دسترس است، چه اهمیتی دارد اگر مغازهام خراب شده است؟
هوش مصنوعی: از بار سنگین غم و ناراحتی قلبم سبک شده، اما اگر دل من سبک و آزاد شده، چرا ذهن و سرم هنوز درگیر اندوه است؟
هوش مصنوعی: ای ساقی، که تاج و نعمت را به دیگران میدهی، پیش بیا تا بر سر و چشمان تو نشانی از عشق و محبت بگذارم.
هوش مصنوعی: جز شمع و شکر چیز دیگری مخوان که من از آن خبر ندارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چون با خودم از عدم کم ام کم
چون با تو بوم همه جهانم
بپذیر مرا و رایگان دار
هر چند که رایگان گرانم
ای ناگزران عقل و جانم
وی غارت کرده این و آنم
ای نقش خیال تو یقینم
وی خال جمال تو گمانم
تا با خودم از عدم کمم کم
[...]
ای مهر تو در میان جانم
و ای نام تو بر سر زبانم
تو خوب چو باغ ارغوانی
من زشت چو کشت زعفرانم
از بردن نام و زلف و خالت
[...]
چون با خودم از عدم کم ام کم
چون با تو بوم همه جهانم
بپذیر مرا و رایگان دار
هر چند که رایگان گرانم.
از تفّ دل، آتشین دهانم
زآن نام تو بر زبان نرانم
ترسم که چو صبر از غم تو
نام تو بسوزد از زبانم
فریاد کز آتش دل من
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.