بیا ای آنک بردی تو قرارم
درآ چون تنگ شکر در کنارم
دل سنگین خود را بر دلم نه
نمیبینی که از غم سنگسارم
بیا نزدیک و بر رویم نظر کن
نشانیها نگر کز عشق دارم
بسوزم پرده هفت آسمان را
اگر از سوز دل دودی برآرم
خزان گر باغ و بستان را بسوزد
بخنداند جهان را نوبهارم
جهان گوید که بازآ ای بهاران
که از ظلم خزان صد داغ دارم
بگردان ساقیا جام خزانی
که از عشق بهار اندر خمارم
بده چیزی که پنهان است چون جان
به جان تو مده بیش انتظارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق معشوقی را که قرارش را برده است به آغوش و مهربانی فرا میخواند و از غم و نشانههای عشق و سوز دل خود سخن میگوید. سپس با تصویر پاییز و بهار، معشوق را بهاری میداند که جهانِ داغدیده از ستم خزان را دوباره زنده میکند. در پایان از ساقی شرابی پنهان و جانگونه میخواهد و از او درخواست میکند که بیش از این انتظارش را طولانی نکند.
هوش مصنوعی: ای کسی که آرامش و قرار مرا بردهای، بیا و مانند بستهٔ شکری شیرین در آغوشم جای گیر.
هوش مصنوعی: دل سخت و بیرحم خود را بر دل من بگذار و با من مهربان شو؛ مگر نمیبینی که از سنگینی غم گویی سنگسار شدهام؟ «دل سنگین» هم به سنگدلی معشوق اشاره دارد و هم به سنگهایی که بر عاشق میبارد.
هوش مصنوعی: نزدیک بیا و به چهرهام نگاه کن تا نشانههای عشق را، مانند زردی رخ و اشک، در آن ببینی.
هوش مصنوعی: اگر از سوز دلم آهی چون دود برآورم، پردههای هفت آسمان را میسوزانم؛ یعنی آتش عشق من بسیار سخت و نیرومند است.
هوش مصنوعی: اگر پاییز باغ و بوستان را بسوزاند و خشک کند، بهارِ من، یعنی معشوق یا عشق او، جهان را دوباره شاداب و خندان میکند.
هوش مصنوعی: جهان به بهار میگوید: بازگرد، که از ستم پاییز صدها زخم و داغ بر تن دارم.
هوش مصنوعی: ای ساقی، جام پاییزی را بگردان، چون من از اشتیاق بهار در خماری و بیتابی هستم و به شرابی نیاز دارم که این خمار را بشکند.
هوش مصنوعی: آن چیزی را به من ببخش که مانند جان پنهان است، یعنی شراب معنوی و فیض عشق؛ تو را به جانت سوگند، بیش از این مرا چشمبهراه نگذار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بهاران بود آن خوش روزگارم
نیابم بیش در گیتی قرارم
مو که چون اشتران قانع به خارم
جهازم چوب و خرواری به بارم
بدین مزد قلیل و رنج بسیار
هنوز از روی مالک شرمسارم
به سختی صبر ده، تا پای دارم
در آسانی مکن فرموش کارم
زنش گفتا که من بیمار و زارم
عرابی گفت من تیمار دارم
چه خوش بودی، دریغا، روزگارم؟
اگر با من خوشستی غمگسارم
به آب دیده دست از خود بشویم
کنون کز دست بیرون شد نگارم
نگارا، بر تو نگزینم کسی را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.