بگفتم حال دل گویم از آن نوعی که دانستم
برآمد موج آب چشم و خون دل نتانستم
شکسته بسته میگفتم پریر از شرح دل چیزی
تنک شد جام فکر و من چو شیشه خرد بشکستم
چو تخته تخته بشکستند کشتیها در این طوفان
چه باشد زورق من خود که من بیپا و بیدستم
شکست از موج این کشتی نه خوبی ماند و نه زشتی
شدم بیخویش و خود را من سبک بر تختهای بستم
نه بالایم نه پست اما ولیک این حرف پست آمد
که گه زین موج بر اوجم گهی زان اوج در پستم
چه دانم نیستم هستم ولیک این مایه میدانم
چو هستم نیستم ای جان ولی چون نیستم هستم
چه شک ماند مرا در حشر چون صد ره در این محشر
چو اندیشه بمردم زار و چون اندیشه برجستم
جگر خون شد ز صیادی مرا باری در این وادی
ز صیدم چون نبد شادی شدم من صید و وارستم
بود اندیشه چون بیشه در او صد گرگ و یک میشه
چه اندیشه کنم پیشه که من ز اندیشه ده مستم
به هر چاهی که برکندم ز اول من درافتادم
به هر دامی که بنهادم من اندر دام پیوستم
خسی که مشتریش آمد خیال خام ریش آمد
سبال از کبر میمالد که رو من کار کردستم
چه کردی آخر ای کودن نشاندی گل در این گلخن
نرست از گلشنت برگی ولیک از خار تو خستم
مرا واجب کند که من برون آیم چو گل از تن
که عمرم شد به شصت و من چو سین و شین در این شستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حال و هوای درونی خود سخن میگوید و به عذابهای روحی و روانی اشاره میکند. او از شکسته شدن و پریشانی خود در طوفان زندگی میگوید و احساس فقدان هویت و وجود را تجربه میکند. در این مسیر، اندیشههایش به او آرامش نمیدهند و او را در دامهای گوناگون گرفتار میکنند. در انتها، با درک گذر عمر، پیامدهای سختی را که از جغرافیای روح خود متحمل شده بیان میکند و به ضرورت رهایی از این وضعیت میانجامد.
هوش مصنوعی: من میگویم حال دل خود را، ولی به شیوهای که میدانم نمیتوانم؛ چرا که اشکهایم مانند سیلاب جاری میشود و دل締م به درد و خون دل تبدیل شده است و قادر به بیان آن نیستم.
هوش مصنوعی: دربارهٔ حال دل خود میگفتم که پریشان و درهم است، و این آثار در دل من باعث شده که مانند شیشهای شکسته و ناتوان شوم. جامِ فکر من نیز کوچک و تنگ شده است و نمیتواند وسعت و عمق احساساتم را در بر بگیرد.
هوش مصنوعی: در این طوفان، کشتیها یکی یکی شکسته میشوند و اگر اینگونه باشد، زورق من (کشتی کوچک من) چه سرنوشتی خواهد داشت، وقتی که من خودم بدون پا و دست هستم و قادر به حرکت نیستم.
هوش مصنوعی: کشتی من در این طوفان به خاطر جوش و خروش امواج، نه خوبی دارد و نه زشتی. من از خود بیخود شدم و خودم را به یک تخته بستم تا نروم.
هوش مصنوعی: من نه در موقعیت بالا هستم و نه در موقعیت پایین، اما این گفته که من در یکی از این دو حالت هستم، سخن بیپایهای است؛ زیرا گهی در اوج (بلندی) و گهی در پست (پستی) قرار میگیرم.
هوش مصنوعی: نمیدانم که هستم یا نیستم، اما این را میدانم که وقتی هستم، به نظر میرسد که نیستم و وقتی هم نیستم، به شکلی وجود دارم.
هوش مصنوعی: من در روز قیامت هیچ شکی ندارم، چون صدها راه به سوی آنجا وجود دارد. وقتی که به شدت اندیشیدهام و زار زار گریستهام و بعد از آن از این اندیشه رها شدهام.
هوش مصنوعی: دل من به خاطر صیادی پریشان و غمگین شد. در این وادی که در آن هستم، به خاطر اینکه از صید و شکارم هیچ شادیای نداشتم، خودم به عنوان صید رنجور و گرفتار شدم.
هوش مصنوعی: اندیشهٔ من مانند جنگلی است که در آن صد گرگ وجود دارد و فقط یک میش است. در این وضعیت، چه میتوانم دربارهٔ شغلم فکر کنم، در حالی که من از اندیشهٔ خود غافل و مست هستم.
هوش مصنوعی: هر چاه یا مشکل که سعی کردم از آن خارج شوم، در حقیقت خودم به آن افتادهام و به هر دام یا تلهای که گذاشتم، خودم همواره در آن گرفتار شدم.
هوش مصنوعی: اگر خسی (مردی پست) به جایی برسد و مشتری (مشتری یا خواهان) او بیاید، او خیال میکند که به مقام و مرتبهای رسیده، اما در واقع به خاطر کبر و خودبزرگ بینیاش، گمان میکند که کار خوبی انجام داده است.
هوش مصنوعی: ای کودک نادان، چه کار کردی که در این گلخانه گل را نشاندی؟ هیچگاه از باغ تو هیچ برگی سر درنیاورده است، اما من از خارها و مشکلات تو خسته شدم.
هوش مصنوعی: من باید از حیثیت و زیباییام خارج شوم، همانطور که گل از تن خود بیرون میآید، زیرا زندگیام به شصت سال رسیده و من به مانند حرفهای سین و شین در این شصت سال ماندهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
الا ای ساقی دلبر مدار از می تهی دستم
که من دل را دگرباره به دام عشق بربستم
مرا فصل بهار نو به روی آورد کار نو
دلم بربود یار نو بشد کار من از دستم
اگر چه دل به نادانی به او دادم به آسانی
[...]
من از تشریف مولانا چنان تنگ آمدم الحق
که در وی می گمان بردم که من ماهی در شستم
از آن دراعّۀ تنگم قبای صبر تنگ آمد
بلی چون تنگ روزیّم به رزق خویش پیوستم
چو شرط آمد که هر ظرفی بود از جنس مظروفش
[...]
ترش رویی و خشمینی چنین شیرین ندیدستم
ز افسونهاش مجنونم ز افسانهاش سرمستم
بتان بس دیدهام جانا ولیکن نی چنین زیبا
تویی پیوندم و خویشم کنون در خویش درجستم
همه شب از پریشانی چنان بودم که می دانی
[...]
من از دنیا و مافیها دل اندر نیکوان بستم
عجب دارم که بشکیبم ز روی خوب تا هستم
مرا باید که در دستم بود زلف پری رویان
چه باشد گر دهد یا نه مریدی بوسه بر دستم
خیال مهر ورزیدن نبود اندر سرم لیکن
[...]
ز عشقت خواستم از جان و یک دم با تو ننشستم
بریدم از جهان بهر تو و با تو نپیوستم
تو در ابرو گره بستی و گفتی «خون تو ریزم »
من این فال مبارک را درون دل گره بستم
ندارم حد آن کز شب روان زلف تو لافم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.