|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نیست در آخرزمان فریادرس
جز صلاح الدین صلاح الدین و بس
گر ز سر سر او دانسته‌ای
دم فروکش تا نداند هیچ کس
سینه عاشق یکی آبیست خوش
جان‌ها بر آب او خاشاک و خس
چون ببینی روی او را دم مزن
کاندر آیینه زیان باشد نفس
از دل عاشق برآید آفتاب
نور گیرد عالمی از پیش و پس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به وضعیت انسان‌ها در آخرالزمان اشاره میکند و از صلاح‌الدین به عنوان تنها فریادرس یاد میکند. او بر این باور است که عاشق باید خاموش بماند و از گفتن سخنان بی‌مورد خودداری کند تا دیگران از حقیقت آگاه نشوند. سینهٔ عاشق، به معنای عاطفه و احساس عمیق، به آب پاکی تشبیه شده که جان‌ها در آن مثل خاشاک و خس هستند. در نهایت، مولانا به تابش آفتاب از دل عاشق می‌پردازد که می‌تواند نور و روشنی را به جهانیان تابانده و زندگی افراد را تحت تاثیر قرار دهد.
هوش مصنوعی: در پایان زمان، تنها کسی که می‌تواند کمک کند و امیدی برای نجات فراهم آورد، صلاح الدین است و بس.
هوش مصنوعی: اگر از اصل و ریشه او مطلع هستی، بهتر است سکوت کنی تا هیچ کس از آن باخبر نشود.
هوش مصنوعی: دل عاشق مانند آبی زلال و خوش‌جان است، در حالی که بر روی آن خاشاک و علف‌های حشم زندگی می‌کنند.
هوش مصنوعی: اگر چهره او را ببینی، صحبت نکن، چون دیدن روی او در آئینه برای تو ضرر دارد.
هوش مصنوعی: دل عاشق مانند آفتابی است که نورش بر همه عالم می‌تابد و زندگی و روشنی را در پیش و پس خود انتشار می‌دهد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر نباشد قبله عالم مرا
قبله من کوی معشوقست و بس
چند جویی در جهان یاری ز کس
یک کست در هر دو عالم یار بس
تو چو طاوسی بدین ره در خرام
کاندرین ره کم نیایی از مگس
مرد باش و هر دو عالم ده طلاق
[...]
ای ز تو بر هر دماغی صد هوس
وز وصالت خود نشان نادیده کس
چیست جز غم با دل من همنشین
کیست جز درد تو با جان هم‌نفس
تیز بازاری و چون تو شکّری
[...]
در میان قوم موسی چند کس
بی‌ادب گفتند «کو سیر و عدس؟»
گر نبودی عشق همراه نفس
دم نیارستی زد اندر عشق کس
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.