ای جان و قوام جمله جان‌ها
پر بخش و روان کن روان‌ها
با تو ز زیان چه باک داریم
ای سودکن همه زیان‌ها
فریاد ز تیرهای غمزه
وز ابروهای چون کمان‌ها
در لعل بتان شکر نهادی
بگشاده به طمع آن دهان‌ها
ای داده به دست ما کلیدی
بگشاده بدان در جهان‌ها
گر زانک نه در میان مایی
برجسته چراست این میان‌ها
ور نیست شراب بی‌نشانیت
پس شاهد چیست این نشانها
ور تو ز گمان ما برونی
پس زنده ز کیست این گمان‌ها
ور تو ز جهان ما نهانی
پیدا ز که می‌شود نهان‌ها
بگذار فسانه‌های دنیا
بیزار شدیم ما از آنها
جانی که فتاد در شکرریز
کی گنجد در دلش چنان‌ها
آن کاو قدم تو را زمین شد
کی یاد کند ز آسمان‌ها
بربند زبان ما به عصمت
ما را مفکن در این زبان‌ها
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توجه به مقام والای معشوق و تاثیر او بر جان‌ها می‌پردازد. او معشوق را کلید گشودن رازهای زندگی و معانی عمیق می‌داند و از غم‌ها و اندوه‌ها به عنوان تیرهای خطرناک یاد می‌کند. در این شعر، اشاره به شیرینی عشق و زیبایی معشوق نیز وجود دارد و شاعر از دنیا و فسانه‌های آن بیزار است. او در نهایت ندا می‌دهد که انسانی که در عشق معشوق غرق شده، دیگر نمی‌تواند به امور دنیایی بپردازد و باید از زبان خود به او اتکا کند.
هوش مصنوعی: ای جان و قوام تمام جان‌ها، تو را می‌خوانیم که تو بخشنده و آرام‌بخش همه روح‌ها هستی.
هوش مصنوعی: ما از ضرر و آسیب نمی‌ترسیم، چون تو ای سوددهنده، به ما همه زیان‌ها را جبران می‌کنی.
هوش مصنوعی: فریاد می‌زنم از تیرهای غم‌انگیز چشمان زیبا و ابروهای قوس‌دار که مانند کمان هستند.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به لذت و زیبایی گل سرخ، خود را در آغوش و دلربایی معشوق قرار داده‌ای، اما این کار به امید رسیدن به آن لب‌ها و دهان‌ها بوده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که به دست ما کلیدهایی داده‌ای تا درها را به روی جهان‌ها باز کنیم.
هوش مصنوعی: اگر تو در میان ما نیستی و ما در حقیقت مایه لذت و زیبایی هستیم، پس چرا این فاصله‌ها و تمایزات میان ما وجود دارد؟
هوش مصنوعی: اگر محبت تو بی‌نشان باشد، پس این علامت‌ها و نشانه‌ها از کجا آمده‌اند؟
هوش مصنوعی: اگر تو از گمان ما دوری، پس این گمان‌ها از چه کسی است؟
هوش مصنوعی: اگر تو در این جهان از ما پنهانی هستی، پس این رازها را از چه کسی می‌توان فهمید؟
هوش مصنوعی: ما دیگر به داستان‌ها و فریب‌های دنیا علاقه‌ای نداریم و از آنها جدا شده‌ایم.
هوش مصنوعی: جان کسی که در نعمت شیرین و خوشی فرو رفته است، چگونه می‌تواند در دل خود از غم و سختی‌های دنیا جایی داشته باشد؟
هوش مصنوعی: آن کسی که قدم تو به زمین افتاد، چگونه می‌تواند یاد آسمان‌ها را از خاطر ببرد؟
هوش مصنوعی: ببند زبان ما را تا به پاکی و بی‌گناهی‌مان آسیبی نرسد و رازهای ما فاش نشود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای غارت عشق تو جهان‌ها
بر باد غم تو خان و مان‌ها
شد بر سر کوی لاف عشقت
سرها همه در سر زبان‌ها
در پیش جنیبت جمالت
[...]
ای مهر تو در میان جان‌ها
وای مهر تو بر سر زبان‌ها
قدر تو گذشته از فلک‌ها
صیت تو فتاده در جهان‌ها
قاصر ز ثنای تو زبان‌ها
[...]
نظاره کنان به روی خوبت
چون درنگرند از کرانها
در روی تو روی خویش بینند
این است تفاوت نشانها
نظار گیان روی خوبت
چون در نگرند از کرانها
در آینه نقش خویش بینند
زین است تفاوت نشانها
نظارگیان روی خوبت
چو در نگرند از کرانها
در روی تو روی خویش بینند
زینجاست تفاوت نشانها
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.