از آن مقام که نبود گشاد زود گذر
برو به سوی خریدار خویش همچون زر
درخت اگر متحرک شدی ز جای به جا
نه رنج اره کشیدی نه زخمههای تبر
زمان چو حاکم تست و مکان چو معبر تو
مکان نیک گزین و زمان نکو بنگر
چنان شوی که مکان و زمان و اهل زمان
دگر نتاند کردن به فعل در تو اثر
تو تیره گردی از شب چو آینه گردون
نه زردروی خزان گردی از هوا چو شجر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل بر اهمیت انتقال از یک مقام به مقام بالاتر تأکید میکند و از خریدار درونی خود مانند زر اشاره میکند. او از درختی متحرک یاد میکند که به رغم تغییر مکان، رنجی نمیکشد، و زمان و مکان را به عنوان ابزارهایی برای رشد معرفی میکند. با تأکید بر انتخاب خوب مکان و زمان، به فرد توصیه میکند که چگونه باید بر اوضاع تأثیر بگذارد و خود را از قید و بندهای گذرا رها کند. در انتها، به زیبایی و روشنی درونی انسان اشاره میکند که نباید تحت تأثیر شرایط منفی قرار گیرد.
هوش مصنوعی: از آن جایگاهی که حالتی گشاده و آزاد ندارد، سریعاً به سوی کسی که تو را میخرد و ارزش تو را میداند برو، مانند طلای باارزش.
هوش مصنوعی: اگر درختی از زمینش حرکت کند و به مکانی دیگر برود، دیگر نه زحمت اره را تحمل کرده و نه آسیبهای تبر را خواهد دید.
هوش مصنوعی: زمان همچون حاکمی است که بر تو سلطه دارد و مکان مانند راهی است که تو از آن عبور میکنی. بنابراین، مکان را خوب برگزین و به زمان با دقت نظر کن.
هوش مصنوعی: چنان خواهی شد که نه مکان، نه زمان و نه مردم زمان قادر به تاثیرگذاری بر تو نخواهند بود.
هوش مصنوعی: شما مانند آینهای که در شب تاریک تیره میشود، متأثر از زمان و شرایط اطراف و ناامید میشوی؛ اما مانند درختی که در فصل خزان زرد نمیشود، نباید از شرایط نامساعد، پژمرده و دلسرد شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چگونه برخورم از وصل آن بت دلبر
که سوخت آتش هجرش دل مرا در بر
طمع کند که ز معشوق برخورد عاشق
بدین جهان نبود کار ازین مخالفتر
از آنکه عاشق نبوَد کسی که دل ندهد
[...]
فسانه گشت و کهن شد حدیثِ اسکندر
سخن نو آر که نو را حلاوتیست دگر
فسانهٔ کهن و کارنامهٔ به دروغ
به کار ناید رو در دروغ رنج مبر
حدیثِ آنکه سکندر کجا رسید و چه کرد
[...]
بنوبهار جوان شد جهان پیر ز سر
ز روی سبزه بر آورد شاخ نرگس سر
خزان جهان را عهد ار چه کرده بود کهن
بهار عهد جهان باز تازه کرد ز سر
هوا نشاند ببرگ شکوفه در، یاقوت
[...]
پلی شناس جهانرا و نو رسیده براو
مکن عمارت و بگذار و خوش ازو بگذر
کرا شنیدی و دیدی که مرگ دادامان
ز خاص و عام و بدو نیک و از صغیر و کبر
اگر هزار بمانی و گر هزار هزار
[...]
بفال سعد و خجسته زمان و نیک اختر
نشسته بودم یک شب بباغ وقت سحر
ز باختر شده پیدا سر طلایۀ روز
کشیده لشکر شب جوق جوق زس خاور
فلک چو بیضۀ عنبر نمود و انجم او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.