برای تو فدا کردیم جانها
کشیده بهر تو زخم زبانها
شنیده طعنههای همچو آتش
رسیده تیر کاری زان کمانها
اگر دل را برون آریم پیشت
ببخشایی بر آن پرخون نشانها
اگر دشمن تو را از من بدی گفت
مها دشمن چه گوید جز چنانها
بیا ای آفتاب جمله خوبان
که در لطف تو خندد لعل کانها
که بیتو سود ما جمله زیانست
که گردد سود با بودت زیانها
گمان او بسستش زهر قاتل
که در قند تو دارد بدگمانها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و فداکاری خود برای معشوق سخن میگوید و اشاره میکند که جانها و احساسات خود را برای او قربانی کردهاند. او از زخم زبانها و طعنههای دیگران سخن میگوید که همچون آتش سوزانندهاند و میافزاید که دلش به خاطر محبتش به معشوق آشفته و پرخون است. شاعر از معشوق میخواهد تا به خاطر خطاهای دیگران بخشایش کند و به او بنگرد. در نهایت، او تأکید میکند که زندگی بدون وجود معشوق برای او هیچ سودی ندارد و گمانهای بد دیگران نسبت به عشقش نسبت به معشوق، ناامیدکننده و سمی است.
هوش مصنوعی: ما به خاطر تو جانهایمان را فدای محبتات کردیم و به خاطر تو با زخم زبانها مورد آزار و طعنه قرار گرفتیم.
هوش مصنوعی: حرفهای تند و نیشدار مانند آتش به من رسیده و تیرهایی که با آن کمانها شلیک شدهاند، دردناک و ویرانکننده هستند.
هوش مصنوعی: اگر دل را به حضورت بیاوریم، خواهش میکنیم که بر نشانههای پرخون و دردناک ما ببخشی.
هوش مصنوعی: اگر دشمن تو از من بدی و سخنهای زشت بگوید، باید گفت که دشمن چه چیز دیگری میتواند بگوید جز این سخنان.
هوش مصنوعی: ای آفتاب، تو که مظهر زیباییها هستی و همهی خوبان در سایهی مهربانی تو شاداب و خندان میشوند، به نزد ما بیا.
هوش مصنوعی: بدون حضور تو، همهٔ خوشیها برای ما ضرر است و همهٔ خوبیها با حضور تو به ضرر تبدیل میشود.
هوش مصنوعی: او (معشوق) گمان میکند که زیباییاش مانند زهر کشنده است، در حالی که در شیرینی و زیبایی او (در قندش) نشانههای بدگمانی وجود دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بلی هست آزموده در نشانها
که هر کش دل جهد بیند زیانها
ز نامش پُر شکر شد کام جانها
زیادش پر گهر تیغ زبانها
زهی وصف لبت ذکر زبانها
دهانت در سخن اکسیر جانها
چو میخندد لب شکرفشانت
ز حیرت باز میماند دهانها
ز عشقت کو به دل تخم وفا ریخت
[...]
چو گشته کامجو لوزینه زانها
به حشوش نام رفته بر زبانها
همی دادند هر یک زان نشانها
که ناگه نازنینی زان میانها
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.