بخش ۹۲ - قصهٔ عبدالغوث و ربودن پریان او را و سالها میان پریان ساکن شدن او و بعد از سالها آمدن او به شهر و فرزندان خویش را باز ناشکیفتن او از آن پریان به حکم جنسیت و همدلی او با ایشان
بود عبدالغوث هم‌جنس پری
چون پری نه سال در پنهان‌پری
شد زنش را نسل از شوی دگر
وآن یتیمانش ز مرگش در سمر
که مرورا گرگ زد یا ره‌زنی
یا فتاد اندر چهی یا مکمنی
جمله فرزندانش در اشغال مست
خود نگفتندی که بابایی بدست
بعد نه سال آمد او هم عاریه
گشت پیدا باز شد متواریه
یک مهی مهمان فرزندان خویش
بود و زان پس کس ندیدش رنگ بیش
برد هم جنسی پریانش چنان
که رباید روح را زخم سنان
چون بهشتی جنس جنت آمدست
هم ز جنسیت شود یزدان‌پرست
نه نبی فرمود جود و محمده
شاخ جنت دان به دنیا آمده
مهرها را جمله جنس مهر خوان
قهرها را جمله جنس قهر دان
لاابالی لا ابالی آورد
زانک جنس هم بوند اندر خرد
بود جنسیت در ادریس از نجوم
هشت سال او با زحل بد در قدوم
در مشارق در مغارب یار او
هم‌حدیث و محرم آثار او
بعد غیبت چونک آورد او قدوم
در زمین می‌گفت او درس نجوم
پیش او استارگان خوش صف زده
اختران در درس او حاضر شده
آنچنان که خلق آواز نجوم
می‌شنیدند از خصوص و از عموم
جذب جنسیت کشیده تا زمین
اختران را پیش او کرده مبین
هر یکی نام خود و احوال خود
باز گفته پیش او شرح رصد
چیست جنسیت یکی نوع نظر
که بدان یابند ره در هم‌دگر
آن نظر که کرد حق در وی نهان
چون نهد در تو تو گردی جنس آن
هر طرف چه می‌کشد تن را نظر
بی‌خبر را کی کشاند با خبر
چونک اندر مرد خوی زن نهد
او مخنث گردد و گان می‌دهد
چون نهد در زن خدا خوی نری
طالب زن گردد آن زن سعتری
چون نهد در تو صفات جبرئیل
هم‌چو فرخی بر هواجویی سبیل
منتظر بنهاده دیده در هوا
از زمین بیگانه عاشق بر سما
چون نهد در تو صفت‌های خری
صد پرت گر هست بر آخر پری
از پی صورت نیامد موش خوار
از خبیثی شد زبون موش‌خوار
طعمه‌جوی و خاین و ظلمت‌پرست
از پنیر و فستق و دوشاب مست
باز اشهب را چو باشد خوی موش
ننگ موشان باشد و عار وحوش
خوی آن هاروت و ماروت ای پسر
چون بگشت و دادشان خوی بشر
در فتادند از لنحن الصافون
در چه بابل ببسته سرنگون
لوح محفوظ از نظرشان دور شد
لوح ایشان ساحر و مسحور شد
پر همان و سر همان هیکل همان
موسیی بر عرش و فرعونی مُهان
در پی خو باش و با خوش‌خو نشین
خوپذیری روغن گل را ببین
خاک گور از مرد هم یابد شرف
تا نهد بر گور او دل روی و کف
خاک از همسایگی جسم پاک
چون مشرف آمد و اقبال‌ناک
پس تو هم الجار ثم الدار گو
گر دلی داری برو دلدار جو
خاک او هم‌سیرت جان می‌شود
سرمهٔ چشم عزیزان می‌شود
ای بسا در گور خفته خاک‌وار
به ز صد احیا به نفع و انتشار
سایه برده او و خاکش سایه‌مند
صد هزاران زنده در سایهٔ ویند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این داستان، عبدالغوث که هم‌جنس پریان است، سالها میان آنان زندگی می‌کند و از این هم‌زیستی فرزندان شیرینی می‌آورد. او پس از سالها به شهر برمی‌گردد، اما فرزندانش او را نمی‌شناسند و در چهارچوب زندگی عادی خود گم شده‌اند. داستان به جنسیت و همدلی میان انسان‌ها و پریان پرداخته و نشان می‌دهد که چگونه عشق و هم‌جنسیتی می‌تواند روح انسان را تحت تأثیر قرار دهد. در ادامه، به مفاهیم عمیق‌تری از جنسیت و روح الهی پرداخته می‌شود و اینکه صفات انسانی می‌تواند فرد را به سمت شناخت بالاتر راهنمایی کند. در نهایت، داستان به اهمیت خوب‌خوئی و همسایگی در زندگی انسانی و الهی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: عبدالغوث (که هم‌جنس پری‌ها بود) مانند پری‌ها، نه سال در میان پری‌ها پنهان زندگی کرد.
هوش مصنوعی: زن عبدالغوث با مرد دیگری ازدواج کرد و بچه‌هایی از او به دنیا آورد و این یتیمان از مرگ پدرشان در سمر (محل زندگی عبدالغوث) رنج می‌برند.
هوش مصنوعی: در اینجا مولانا به مسائلی اشاره می‌کند که ممکن است برای آدمی پیش بیاید، مانند اینکه آیا او را گرگ (به معنای خطر) بزند، دزد یا راهزنی او را برباید، یا به جایی بیفتد که نتواند به راحتی خارج شود. این ابیات نشان‌دهندهٔ خطرات و چالش‌های زندگی هستند.
هوش مصنوعی: فرزندان عبدالغوث در حال مستی و غفلتی به سر می‌بردند و هیچ‌گاه از پدرشان، که گرفتار پریان شده بود، سخن نمی‌گفتند.
هوش مصنوعی: بعد از نه سال او دوباره پیدا شد و به حالت عاریه درآمد، گویی که به حالت فرار برگشته است.
هوش مصنوعی: یک ماهی که مهمان فرزندانش بود، دیگر کسی او را بعد از آن ندید و رنگش مشخص نشد.
هوش مصنوعی: او با پریان هم‌جنس و هم‌خویش بود و به همین دلیل، روح او را مانند تیر زخم‌زده‌ای که از سنان (تیری که به بدن می‌خورد) ربوده شود، فرامی‌برد.
هوش مصنوعی: چون افرادی که از جنس بهشت هستند، به سمت بهشت می‌روند، آنها نیز به خاطر هم‌جنس بودن‌شان به خداپرستی متمایل می‌شوند.
هوش مصنوعی: نبی، یعنی پیامبر اسلام، فرمود که بخشش و خوبی، همانند شاخسارهٔ بهشت است که به دنیا آمده و وجود دارد.
هوش مصنوعی: همهٔ محبت‌ها را از جنس محبت و عشق بدان، و همهٔ خشم‌ها را از جنس خشم و غضب.
هوش مصنوعی: فردی بی‌پروا و بی‌خیال به این نتیجه رسیده که جنسیت، یعنی ویژگی‌های مردانه و زنانه، در درک و فهم او تأثیر دارد و سبب رفتار او شده است.
هوش مصنوعی: ادریس، که در دانش‌نجوم تخصص داشت، به مدت هشت سال تحت تاثیر سیاره زحل بود و این تأثیر بر او نادرست و نامطلوب بود.
هوش مصنوعی: یار عبدالغوث در شرق و غرب، دوست و هم‌صحبت اوست و با نشانه‌ها و نشانه‌گذاری‌های او آشنا و رازدار است.
هوش مصنوعی: پس از غیبتش، وقتی او به زمین آمد، می‌گفت که درس نجوم (علم ستاره‌شناسی) می‌دهد.
هوش مصنوعی: ستارگان زیبا و خوش‌حالت، مانند اختران، در حضور او جمع شده‌اند و در درس او حاضرند.
هوش مصنوعی: انسان‌ها به گونه‌ای به صدای نجوم گوش می‌دادند که گویی این صداها دارای ویژگی‌های خاص و عمومی بودند و همگانی احساس می‌شدند.
هوش مصنوعی: به خاطر کشش و جاذبه‌ای که جنسیت ایجاد کرده، اختران (ستاره‌ها) را به سمت او جذب کرده و او را در این مورد مشاهده می‌کند.
هوش مصنوعی: هر یک از پریان نام و احوال خود را به مولانا (یا عبدالغوث) شرح دادند و او را از ویژگی‌های خود مطلع کردند.
هوش مصنوعی: مسئلهٔ نوعی از نگاه و تفاهم است که موجب می‌شود انسان‌ها در یکدیگر به یکدیگر نزدیک‌تر شوند و روابط برقرار کنند. این نوع نگاه باعث می‌شود که افراد به خوبی یکدیگر را درک کنند و با هم همدلی کنند.
هوش مصنوعی: نگاه و تأثیری که خداوند در وجود تو نهفته است، باعث می‌شود که تو به نوع خاصی از وجود و حالت درمی‌آیی. به عبارت دیگر، آنچه خدا در تو قرار داده، موجب تغییر و شکل‌گیری شخصیت و هویت تو می‌شود.
هوش مصنوعی: هر طرفی که انسان به آن نگاه می‌کند، چه بر او فشار بیاورد و چه او را ریاضت دهد، نمی‌تواند فرد بی‌خبر را به آگاهی و شعور برساند.
هوش مصنوعی: هرگاه در وجود مردی، ویژگی‌های زنانه شکل گیرد، او از حالت مردانگی خارج شده و به نوعی ناتوانی یا ضعف دچار می‌شود.
هوش مصنوعی: وقتی خداوند خوی نرینه را در وجود زن قرار دهد، آن زن به دنبال مردان خواهد رفت و در پی آن خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر در تو صفات جبرئیل، فرشته‌ای که ویژگی‌های برتر و روحانی دارد، قرار گیرد، همچون بازیگری ماهر در دریا، تو هم در مسیر کسب کمالات و فضائل قرار خواهی گرفت.
هوش مصنوعی: عاشقانی که از زمین جدا شده‌اند، چشمانشان را به آسمان دوخته‌اند و در انتظارند. آنها به دلیل دوری از زمین و زندگی معمولی، به تماشای آسمان و دنیای دیگر مشغول شده‌اند.
هوش مصنوعی: اگر در تو صفات یک الاغ قرار گیرد، صد خاصیت هم که داشته باشد، در نهایت تو را به سوی پری نخواهد برد.
هوش مصنوعی: موش، به خاطر ظاهرش وارد میدان نمی‌شود، بلکه به دلیل خباثت و حقارتش به موش‌خوار تبدیل می‌شود.
هوش مصنوعی: شخصی که طعمه‌جو و خیانتکار است و در ظلمت و تاریکی زندگی می‌کند، به خاطر مواد غذایی مانند پنیر، فندق و شیره (دُوشاب) شاد و مسرور می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر دوباره به طبیعت موش برگردی، باید بدانی که خوی موش برای تو ننگ و عار خواهد بود و به همین دلیل از وحوش (حیوانات بزرگ و آزاد) خجالت خواهی کشید.
هوش مصنوعی: ای پسر، وقتی که خوی هاروت و ماروت (دو فرشته تبهکار در داستان‌های مذهبی) تبدیل به خوی بشر (انسان) شد، خوی آنها هم به تبع تبدیل گردید.
هوش مصنوعی: آنها در دام و در حالتی غم‌انگیز قرار گرفتند در حالی‌که در صفوف برپا بودند و در جایی مثل بابل، حقیقتاً به زمین افتادند و سرنگون شدند.
هوش مصنوعی: لوح محفوظ، یعنی سرنوشت یا واقعیت اصلی، از دید آنها دور شد و آنها به نوعی دچار فریب و جادو شدند؛ به این معنا که اوضاع و احوالشان غیر واقعی و جادوئی به نظر می‌رسید.
هوش مصنوعی: جنس و ماهیت باطنی انسان‌ها با یکدیگر تغییر نمی‌کند، حتی اگر ظاهراً در موقعیت‌های مختلف باشند؛ مانند موسی (پیامبر) که در عرش است و فرعون که در مقام نازله و ذلت قرار دارد.
هوش مصنوعی: خود را به خوبی و نیکی عادت بده و با آدم‌های خوش‌خلق و خوش‌رفتار معاشرت کن، همان‌طور که روغن گل بوی خوشی دارد و مورد پسند است.
هوش مصنوعی: خاک گور انسان به خاطر همجواری با او ارزش و شرف پیدا می‌کند، تا جایی که دل و دست بر روی آن نعمت می‌گذارد.
هوش مصنوعی: خاک، که از همسایگی با جسم پاک به دست آمده، وقتی که به آن می‌نگرند و مورد توجه قرار می‌گیرد، به غایت جلال و شرف می‌رسد.
هوش مصنوعی: اگر همسایه خوب و نیکویی داری، باید خانه‌اش را برگزینی و به دنبال معشوق خود بروی. اگر قلبی در سینه‌داری، به سراغ کسی برو که محبوب توست.
هوش مصنوعی: خاک (جسم) او با روح و جانش یکی می‌شود و به حالتی از تقدس و ارزش می‌رسد که برای عزیزان مانند سرمه‌ای در چشمشان می‌شود.
هوش مصنوعی: گاهی فردی در خاک می‌خوابد، اما این خواب او از صد زنده بودن و احیا به نفع و گسترش روح و معنای زندگی ارزشمندتر است.
هوش مصنوعی: او (عبدالغوث) چه بسا در حالتی است که سایه‌اش وجود دارد و خاکش نیز سایه‌مند و در آن سایه، صد هزاران نفر زنده هستند که به نوعی به او و سایه‌اش وابسته‌اند. این اشاره به تاثیر او بر دیگران و زنده بودن نام و یادش دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.