گفت صوفی در قصاص یک قفا
سر نشاید باد دادن از عمی
خرقهٔ تسلیم اندر گردنم
بر من آسان کرد سیلی خوردنم
دید صوفی خصم خود را سخت زار
گفت اگر مشتش زنم من خصم‌وار
او به یک مشتم بریزد چون رصاص
شاه فرماید مرا زجر و قصاص
خیمه ویرانست و بشکسته وتد
او بهانه می‌جود تا در فتد
بهر این مرده دریغ آید دریغ
که قصاصم افتد اندر زیر تیغ
چون نمی‌تانست کف بر خصم زد
عزمش آن شد کش سوی قاضی برد
که ترازوی حق است و کیله‌اش
مخلص است از مکر دیو و حیله‌اش
هست او مقراض احقاد و جدال
قاطع جن دو خصم و قیل و قال
دیو در شیشه کند افسون او
فتنه‌ها ساکن کند قانون او
چون ترازو دید خصم پر طمع
سرکشی بگذارد و گردد تبع
ور ترازو نیست گر افزون دهیش
از قسم راضی نگردد آگهیش
هست قاضی رحمت و دفع ستیز
قطره‌ای از بحر عدل رستخیز
قطره گرچه خرد و کوته‌پا بود
لطف آب بحر ازو پیدا بود
از غبار ار پاک داری کله را
تو ز یک قطره ببینی دجله را
جزوها بر حال کلها شاهدست
تا شفق غماز خورشید آمدست
آن قسم بر جسم احمد راند حق
آنچ فرمودست کلا والشفق
مور بر دانه چرا لرزان بدی
گر از آن یک دانه خرمن‌دان بدی
بر سر حرف آ که صوفی بی‌دلست
در مکافات جفا مستعجلست
ای تو کرده ظلمها چون خوش‌دلی
از تقاضای مکافی غافلی
یا فراموشت شدست از کرده‌هات
که فرو آویخت غفلت پرده‌هات
گر نه خصمیهاستی اندر قفات
جرم گردون رشک بردی بر صفات
لیک محبوسی برای آن حقوق
اندک اندک عذر می‌خواه از عقوق
تا به یکبارت نگیرد محتسب
آب خود روشن کن اکنون با محب
رفت صوفی سوی آن سیلی‌زنش
دست زد چون مدعی در دامنش
اندر آوردش بر قاضی کشان
کین خر ادبار را بر خر نشان
یا به زخم دره او را ده جزا
آنچنان که رای تو بیند سزا
کانک از زجر تو میرد در دمار
بر تو تاوان نیست آن باشد جبار
در حد و تعزیر قاضی هر که مرد
نیست بر قاضی ضمان کو نیست خرد
نایب حقست و سایهٔ عدل حق
آینهٔ هر مستحق و مستحق
کو ادب از بهر مظلومی کند
نه برای عرض و خشم و دخل خود
چون برای حق و روز آجله‌ست
گر خطایی شد دیت بر عاقله‌ست
آنک بهر خود زند او ضامنست
وآنک بهر حق زند او آمنست
گر پدر زد مر پسر را و بمرد
آن پدر را خونبها باید شمرد
زانک او را بهر کار خویش زد
خدمت او هست واجب بر ولد
چون معلم زد صبی را شد تلف
بر معلم نیست چیزی لا تخف
کان معلم نایب افتاد و امین
هر امین را هست حکمش همچنین
نیست واجب خدمت استا برو
پس نبود استا به زجرش کارجو
ور پدر زد او برای خود زدست
لاجرم از خونبها دادن نرست
پس خودی را سر ببر ای ذوالفقار
بی‌خودی شو فانیی درویش‌وار
چون شدی بی‌خود هر آنچ تو کنی
ما رمیت اذ رمیتی آمنی
آن ضمان بر حق بود نه بر امین
هست تفصیلش به فقه اندر مبین
هر دکانی راست سودایی دگر
مثنوی دکان فقرست ای پسر
در دکان کفشگر چرمست خوب
قالب کفش است اگر بینی تو چوب
پیش بزازان قز و ادکن بود
بهر گز باشد اگر آهن بود
مثنوی ما دکان وحدتست
غیر واحد هرچه بینی آن بتست
بت ستودن بهر دام عامه را
همچنان دان کالغرانیق العلی
خواندش در سورهٔ والنجم زود
لیک آن فتنه بد از سوره نبود
جمله کفار آن زمان ساجد شدند
هم سری بود آنک سر بر در زدند
بعد ازین حرفیست پیچاپیچ و دور
با سلیمان باش و دیوان را مشور
هین حدیث صوفی و قاضی بیار
وان ستمکار ضعیف زار زار
گفت قاضی ثبت العرش ای پسر
تا برو نقشی کنم از خیر و شر
کو زننده کو محل انتقام
این خیالی گشته است اندر سقام
شرع بهر زندگان و اغنیاست
شرع بر اصحاب گورستان کجاست
آن گروهی کز فقیری بی‌سرند
صد جهت زان مردگان فانی‌تراند
مرده از یک روست فانی در گزند
صوفیان از صد جهت فانی شدند
مرگ یک قتلست و این سیصد هزار
هر یکی را خونبهایی بی‌شمار
گرچه کشت این قوم را حق بارها
ریخت بهر خونبها انبارها
هم‌چو جرجیس‌اند هر یک در سرار
کشته گشته زنده گشته شصت بار
کشته از ذوق سنان دادگر
می‌بسوزد که بزن زخمی دگر
والله از عشق وجود جان‌پرست
کشته بر قتل دوم عاشق‌ترست
گفت قاضی من قضادار حیم
حاکم اصحاب گورستان کیم
این به صورت گر نه در گورست پست
گورها در دودمانش آمدست
بس بدیدی مرده اندر گور تو
گور را در مرده بین ای کور تو
گر ز گوری خشت بر تو اوفتاد
عاقلان از گور کی خواهند داد
گرد خشم و کینهٔ مرده مگرد
هین مکن با نقش گرمابه نبرد
شکر کن که زنده‌ای بر تو نزد
کانک زنده رد کند حق کرد رد
خشم احیا خشم حق و زخم اوست
که به حق زنده‌ست آن پاکیزه‌پوست
حق بکشت او را و در پاچه‌ش دمید
زود قصابانه پوست از وی کشید
نفخ در وی باقی آمد تا ماب
نفخ حق نبود چو نفخهٔ آن قصاب
فرق بسیارست بین النفختین
این همه زینست و آن سر جمله شین
این حیات از وی برید و شد مضر
وان حیات از نفخ حق شد مستمر
این دم آن دم نیست کاید آن به شرح
هین بر آ زین قعر چه بالای صرح
نیستش بر خر نشاندن مجتهد
نقش هیزم را کسی بر خر نهد
بر نشست او نه پشت خر سزد
پشت تابوتیش اولیتر سزد
ظلم چه بود وضع غیر موضعش
هین مکن در غیر موضع ضایعش
گفت صوفی پس روا داری که او
سیلیم زد بی‌قصاص و بی‌تسو
این روا باشد که خر خرسی قلاش
صوفیان را صفع اندازد بلاش
گفت قاضی تو چه داری بیش و کم
گفت دارم در جهان من شش درم
گفت قاضی سه درم تو خرج کن
آن سه دیگر را به او ده بی‌سخن
زار و رنجورست و درویش و ضعیف
سه درم در بایدش تره و رغیف
بر قفای قاضی افتادش نظر
از قفای صوفی آن بد خوب‌تر
راست می‌کرد از پی سیلیش دست
که قصاص سیلیم ارزان شدست
سوی گوش قاضی آمد بهر راز
سیلیی آورد قاضی را فراز
گفت هر شش را بگیرید ای دو خصم
من شوم آزاد بی خرخاش و وصم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ داستانی است که در آن، صوفی به دنبال انتقام از رقیب خود است. او احساس میکند اگر به خصمش ضربه بزند، عواقب بدی در انتظارش خواهد بود، بنابراین به قاضی مراجعه میکند که نمایندهٔ عدالت است. قاضی به صوفی میگوید که قوانین برای رفع ستیز و ظلم وضع شده‌اند و او باید به حق و انصاف توجه کند. در نهایت، قاضی با حکمی عادلانه از هر دو طرف دعوا می‌خواهد که به صلح برسند و بر حقوق یکدیگر احترام بگذارند، و به صوفی آموزش میدهد که نباید با غضب و کینه رفتار کند. این داستان در پی آموزش مفاهیمی چون عدالت، رحمت و مسؤولیت‌های اخلاقی در برابر دیگران است.
هوش مصنوعی: صوفی میگوید در مجازات، نمی‌توان به کسی که فقط بر روی گردن او بادی وزیده، آسیب رساند؛ یعنی کسی را به خاطر یک اشتباه کوچک مجازات نکرد.
هوش مصنوعی: صوفی که لباس تسلیم و رضا به دوش دارد به راحتی تحمل درد و ضربه را برای خود آسان کرده است.
هوش مصنوعی: صوفی که دشمنش را در حالتی سخت و رنج دیده می‌بیند، میگوید اگر به او مشت بزنم، مثل یک خصم با او رفتار کرده‌ام.
هوش مصنوعی: او میگوید که اگر به یک مشت به او آسیب بزنم، مانند فلز آب‌شده (که به راحتی شکل می‌گیرد) او به زمین خواهد ریخت؛ شاه به من دستور میدهد که او را تنبیه کنم و مجازات کنم.
هوش مصنوعی: خیمه خراب شده و ویران است و میخ (وتد) آن شکسته است، او بهانه‌ای می‌جوید تا (به زمین) بیفتد.
هوش مصنوعی: برای این مرده، دریغ می‌آید که به خاطر او، من (گوینده) گرفتار انتقام (قصاص) شوم و زیر تیغ قرار بگیرم.
هوش مصنوعی: چون نتوانست با دشمن خود مبارزه کند، تصمیم گرفت که به سوی قاضی برود.
هوش مصنوعی: این بیت میگوید که قاضی به عنوان نمایندهٔ حق، ترازویی است که عدالت را اندازه می‌گیرد و او از نیرنگ‌های شیطان و فریب‌های او پاک و خلاص است.
هوش مصنوعی: او مانند قیچی‌ای است که کینه‌ها و جدال‌ها را قطع میکند و به طور قاطع میان دو رقیب و بحث و جدل آنها تصمیم می‌گیرد.
هوش مصنوعی: دیو با جادوی خود در شیشه محبوس می‌شود و به وسیلهٔ او فتنه‌ها خاموش می‌گردند و موانع را برطرف میکند.
هوش مصنوعی: وقتی که طمع‌کار (خصم) ترازویی را می‌بیند، سرکشی و بی‌ادبی میکند و دست از حق و حقیقت برمی‌دارد و به دنبال قلدری و تسلط بر دیگران می‌افتد.
هوش مصنوعی: اگر ترازو وجود نداشته باشد و بتوانی بیشتر از حق خود بگیری، با این حال هیچ بعید نیست که از اوضاع آگاه نشوی و راضی نشوی به قسمی که قسم خورده‌ای.
هوش مصنوعی: قاضی، نماد رحمت و آرامش است و وظیفه‌اش جلوگیری از نزاع و دعواهاست؛ مانند یک قطره کوچک که به نوعی از دریای بزرگ عدالت و روز قیامت نشأت می‌گیرد.
هوش مصنوعی: هرچند که قطره کوچک و ناچیز است، اما لطف و نیکی آب دریا از وجود آن شفاف و نمایان است.
هوش مصنوعی: اگر سر خود را از غبار پاک کنی، می‌توانی از یک قطره، دجله (رودی بزرگ و مهم در عراق) را ببینی. این به معنای آن است که با پاک‌سازی دل و فکر، می‌توانی باریک‌بینانه و عمیق‌تر واقعیت‌ها را درک کنی.
هوش مصنوعی: اجزای یک کل (کلی) به حالت خود گواهی می‌دهند تا زمانی که شفق (نور پس از غروب) نشان‌دهنده‌ی آمدن خورشید باشد.
هوش مصنوعی: خداوند حقی که دربارهٔ جسم پیامبر (احمد) گفته، با قسم به شفق (پدیدهٔ غروب) آن را تأکید کرده است.
هوش مصنوعی: چرا مور بر روی دانه‌ای لرزان است، در حالی که اگر آن دانه را در انبوهی از دانه‌ها می‌داشت، دیگر نمی‌لرزد؟ این بیت به نگرانی و تردید اشاره دارد که موجودات کوچک در برابر مسائل جزئی دارند، در حالی که با وجود فراوانی، آن نگرانی‌ها باید کاهش یابد.
هوش مصنوعی: صوفی که دل ندارد، به محض اینکه کلامی در مورد او گفته شود، به سرعت و عجله به آن واکنش نشان میدهد و انتظار می‌کشد که با او به گونه‌ای مقابله شود.
هوش مصنوعی: ای کسی که ظلم‌های زیادی کرده‌ای، اما به خوش‌دلی خود غره‌ای، در درخواست عذاب و کیفر غافل هستی.
هوش مصنوعی: شاید تو فراموش کرده‌ای که اعمالت چه بوده است، چون غفلت باعث شده است که پرده‌های نادانی بر تو بیفتند.
هوش مصنوعی: اگر تو در قضاوت‌ها و حق‌کشی‌ها خصم و دشمنی نیستی، پس چرا بر صفات خوب و زیبای دیگران حسد می‌ورزی؟
هوش مصنوعی: محبوبی که در قید و بند است، به خاطر حقوق اندک خود به تدریج از عدم وفا و بدرفتاری عذرخواهی میکند.
هوش مصنوعی: محتسب باید یک بار کارت را در دست بگیرد و به دقت این مسئله را بررسی کند، پس اکنون با محبت و روشنی عمل کن.
هوش مصنوعی: صوفی به سوی کسی که او را سیلی زده بود رفت و دست او را گرفت، مانند آنکه مدعی در دامن کسی می‌زند تا حق خود را بگیرد.
هوش مصنوعی: صوفی را به قاضی کشاندند تا او هم گواهی دهد که این خر(شیوهٔ ناشایست) را به خر(پروردگار) و لایق برگرداند.
هوش مصنوعی: هرگونه مجازاتی که ای قاضی برای او تعیین کنی، باید به گونه‌ای باشد که مطابق با درک و دیدگاه تو از عدالت باشد، وگرنه ممکن است بی‌عدالتی کنی.
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر آزار تو بمیرد، بر تو مجازات و عواقبی نیست، زیرا آنکه چنین کاری کرده، خداوند بزرگ و قهار است.
هوش مصنوعی: در مورد حد و تعزیر (مجازات) قاضی، اگر شخصی که محکوم می‌شود، مرد نباشد، قاضی در برابر آن مسئولیتی ندارد و هیچ عقلی نمی‌گوید که باید پاسخگو باشد.
هوش مصنوعی: قاضی نمایندهٔ خداوند و سایهٔ عدالت اوست و باید به مانند آینه‌ای عمل کند که ویژگی‌های هر صلاحیت‌دار و مستحق را به درستی نمایش دهد.
هوش مصنوعی: آداب و رفتار درست تنها به خاطر مظلومان و ن purposes آسیب‌دیدگان باید رعایت شود، نه به خاطر منافع شخصی، خشم یا کسب درآمد.
هوش مصنوعی: چون انسان کارش را برای حق انجام میدهد و در روز قیامت جوابگو خواهد بود، اگر اشتباهی هم مرتکب شود، مسئولیت آن بر عهدهٔ خود او خواهد بود.
هوش مصنوعی: کسی که برای خود آسیب می‌زند، مسئولیت آن به عهده اوست، ولی اگر کسی آسیب بزند به خاطر حق و عدالت، در این صورت او از عواقب آن محفوظ است.
هوش مصنوعی: اگر پدر، پسرش را بزند و پدر بمیرد، باید خونبهای آن پدر را پرداخت کرد.
هوش مصنوعی: چون پدر برای انجام کار خودش فرزندش را زده است، خدمت به او بر عهدهٔ فرزند واجب است.
هوش مصنوعی: چون معلم به شاگردش ضربه‌ای می‌زند، او آسیب می‌بیند و از بین می‌رود، اما معلم هیچ نگرانی‌ای ندارد.
هوش مصنوعی: معلم به عنوان نماینده و امین خداوند در کار آموزش و تربیت شناخته می‌شود و هر امینی باید به همین شیوه عمل کند.
هوش مصنوعی: انجام دادن خدمت به استاد ضروری نیست، بنابراین اگر او را به زجر وادار کنند، کارآموز نمی‌تواند از آن استفاده کند.
هوش مصنوعی: اگر پدر او (فرزند) را بزند، این ضربه در حقیقت به خود پدر آسیب می‌زند، زیرا او ناگزیر از پرداخت قیمت و خسارت آن خون خواهد بود.
هوش مصنوعی: خودخواهی و ego را کنار بگذار و مانند ذوالفقار (شمشیر امام علی) با آن مبارزه کن. در بی‌خودی و تسلیم شدن به خداوند، خودت را فنا کن و زندگی‌ای درویش‌وار برگزین.
هوش مصنوعی: وقتی که به حالت بی‌خودی رسیدی و از خود فاصله گرفتی، هر چیزی که انجام دهی، از سر خودت نیست و در حقیقت، نه تو تیر انداخته‌ای و نه تو عمل کرده‌ای، بلکه خداوند در پس آن کار است.
هوش مصنوعی: آن ضمانتی که در اینجا مطرح شده، برای خداوند است و نه برای شخصی معتمد، و جزئیات این مسأله در علم فقه به‌خوبی توضیح داده شده است.
هوش مصنوعی: هر دکان دیگری یک سرمایه یا هدف خاصی دارد، اما دکان فقر که اشاره به زهد و ورع دارد، دکان ویژه‌ای است و باید به آن توجه کرد، ای پسر.
هوش مصنوعی: در دکان کفشگر، چرم خوب وجود دارد و اگر به دقت نگاه کنی، قالب‌های کفش هم از چوب ساخته شده‌اند.
هوش مصنوعی: در برابر قالی‌فروشان و فروشندگان پارچه، اگر جنس آنها از پشم (قز) و ادکن (نوعی پارچه) باشد، در حقیقت باید جنس آن به خوبی و مانند آهن باکیفیت باشد.
هوش مصنوعی: شعر اشاره دارد به اینکه مثنوی مولانا مانند دکان یا مکانی است که در آن تنها حقیقت واحد یعنی "وحدت" وجود دارد و هر چیز دیگر که به نظر می‌رسد، تنها یک پیکر یا تجلی از آن حقیقت یکتاست.
هوش مصنوعی: ستودن بت به خاطر جلب توجه عامه مردم، همانند ستایش غرانیک العلی است که به طور عام دیده می‌شود. غرانیک العلی به معنای پرنده‌ای بزرگ و پرآوازه است که نشانهٔ فریبندگی و جلب توجه است.
هوش مصنوعی: آیه‌ای از قرآن به نام "سوره والنجم" را به او خواندند، اما آن فتنه‌ای که او به آن گرفتار شد، به خاطر این سوره نبود.
هوش مصنوعی: همهٔ کافران در آن زمان سجده کردند و طوری بودند که سری بود که به در زدند، یعنی به در ورود و تقرب به معبود اقدام کردند.
هوش مصنوعی: حالا موضوعی هست که پیچیده و غیرمستقیم است و لازم است با سلیمان، اشاره به روح نبوت و حکمت، در مورد دیوان، موجودات غیرعاقل و وحوش مشورت کنی.
هوش مصنوعی: بیا داستان صوفی و قاضی را بگویم و آن ستمکاری را که به شدت ضعیف و ناتوان است، به تصویر بکشم.
هوش مصنوعی: قاضی گفت: ای پسر، چون به عدالت و انصاف رسیدم، باید بر کاغذ نقش خیر و شر را ثبت کنم.
هوش مصنوعی: کس را که انتقام را به جا آورد و مجازات کند، در کار نیست و این تنها یک خیال و تصور در پس ذهن مانده است.
هوش مصنوعی: احکام دینی و قوانین شرعی برای افراد زندۀ ثروتمند وضع شده است، نه برای کسانی که در گورستان در خواب ابدی به سر می‌برند.
هوش مصنوعی: گروهی که به خاطر فقر و نداشتن سر و سامان اجتماعی، از زندگی معمولی دورند، در حقیقت از آن مردگان بی‌خبر، در جنبه‌های مختلف زندگی، بیشتر در معرض فنا و نابودی قرار دارند.
هوش مصنوعی: مردگان در یک روی با توجه به خطراتی که بر سر صوفیان وجود دارد، از صد جنبه دیگر هم از بین رفته و نابود شده‌اند.
هوش مصنوعی: مرگ، قتل محسوب می‌شود و این سیصد هزار نفر هر یک، دینی بزرگ به گردن دارند که باید پرداخت شود.
هوش مصنوعی: هرچند که خداوند به سبب اعمال این قوم، بارها خون آنها را ریخته است، اما در عوض به خاطر خونبهای آنها، مال و نعمت‌های فراوانی تجمع یافته است.
هوش مصنوعی: هر یک از این افراد مانند جرجیس (یکی از قدیسین که به خاطر ایمانش بارها کشته و زنده شده) هستند که به رغم هر بار کشتن، دوباره زنده می‌شوند و این انتظار زنده شدنشان شصت بار تکرار شده است.
هوش مصنوعی: عاشق که بر اثر مستقیم عشق و شوق، کشته و به مرگ دچار شده، از شوق و محبت، دلتنگی و آتش عشق را بیشتر تحمل میکند و او را می‌سوزاند؛ زیرا منتظر است که دوباره آن عشق را در خود احساس کند.
هوش مصنوعی: به خدا قسم، عشق وجودی که جان‌پرست است، کشته‌ای را که به خاطر عشقش کشته شده، از عشق به کشته شدن در مرتبه دوم عاشق‌تر نشان میدهد.
هوش مصنوعی: قاضی میگوید که من قاضی هستم و هیچ‌کس بهتر از من در این زمینه نیست؛ من همان‌طور که حاکم بر مُرده‌ها هستم، امور مربوط به گورستان را نیز مدیریت می‌کنم.
هوش مصنوعی: اگر این شخص (مرده) در هنگام مرگ به صورت ناپسند و مخفی در گور نرود، گورها در نسل او به چنین حالتی دچار خواهند شد.
هوش مصنوعی: ای نابینا، تو فقط مرده را در گور میبینی، اما باید توجه کنی که گور در حقیقت، جایی برای مرده است و تو نباید فقط به ظاهر آن نگاه کنی.
هوش مصنوعی: اگر بلوک‌های خشت از گوری بر سرت بیفتد، عاقلان از آن گور (یعنی از مرده‌ای که در گور است) چه فایده‌ای خواهند گرفت؟
هوش مصنوعی: به خاطر خشم و کینهٔ مرده‌ها گرد و خاک نکن و با یاد و تصویر آنها درگیر مشو.
هوش مصنوعی: سپاسگزار باش که زنده‌ای، زیرا زنده بودن باعث می‌شود که حق و حقیقت را تشخیص دهی و به آن پاسخ مثبت دهی.
هوش مصنوعی: خشم مخلوق از زنده‌بودن او نشأت گرفته و این خشم به خاطر حق است، زیرا او تنها به واسطه حق و حقیقت است که هنوز زنده است و این پوست پاک او نشانه‌ای از این حقیقت است.
هوش مصنوعی: حق، او را کشت و سپس سریعاً دم را در پای او دمید، مانند کسی که به‌طور حرفه‌ای پوست را از بدن می‌کَند.
هوش مصنوعی: نفخ یا دمیدن الهی در او همچنان باقی است، اما آن دمیدن که قصاب در او انجام داد، متفاوت است و نمی‌توان آنها را با هم مقایسه کرد.
هوش مصنوعی: بین دو نوع نفس‌گیری، تفاوت بسیار زیادی وجود دارد. یکی از آنها به زندگی حقیقی و معنوی مربوط می‌شود و دیگری تنها زودگذر و بی‌فایده است.
هوش مصنوعی: این زندگی که از آن جدا شده از نفس و روح است و مضر و آسیب‌زننده است، اما زندگی که ناشی از دم و نفخ الهی است، دائمی و پایدار خواهد بود.
هوش مصنوعی: این لحظه با لحظهٔ پیش فرق دارد، پس بر آنچه در پایینِ این قصر (= صرح) است، تجدید نظر کن.
هوش مصنوعی: مجتهد (فردی که صلاحیت فقهی دارد) را بر روی الاغ نشاندن، مانند این است که چوب هیزم را بر روی الاغ بگذارند. این عبارت به نوعی نشان‌دهندهٔ بی‌احترامی یا نادرستی است و میگوید که مجتهد جایگاه و ارزشی والاتر از چوب هیزم دارد.
هوش مصنوعی: نشستن بر روی خر به مانند نشستن بر روی تابوت است، زیرا اگر بخواهی کسی را مورد احترام قرار دهی، باید بر تابوت او بنشینی نه بر خر. در اینجا اشاره به این است که باید به مقام و منزلت هر کس توجه کرد.
هوش مصنوعی: ظلم چیست؟ وقتی که چیزی در جای خود نباشد. پس از این لطفاً در جایی که نباید، چیزی را ضایع نکن.
هوش مصنوعی: صوفی میگوید: آیا می‌پذیری که او ضربه‌ای به تو زده و تو بدون هیچ مجازاتی و بی‌آنکه قصاصی کنی، او را رها کنی؟
هوش مصنوعی: این قابل قبول است که خر، یعنی افراد بی‌خبر و نادان، به راحتی صوفیانی را که برکت و مقام دارند، به ضربت بیندازند و موجب آزار آنها شوند.
هوش مصنوعی: قاضی از صوفی می‌پرسد که آیا چیزی بیش از سه درم برای خرج کردن دارد یا خیر. صوفی پاسخ میدهد که در کل، او شش درم دارد.
هوش مصنوعی: قاضی میگوید که شما سه درم را برای خرج کردن بده و سه درم دیگر را به آن شخص تحویل بده بدون هیچ‌گونه بحث و جدلی.
هوش مصنوعی: او زاری رنجور، درویش و ضعیف است و برای زندگی‌اش به سه درم نیاز دارد که باید برای او تهیه شود.
هوش مصنوعی: نگاه قاضی به پشت صوفی افتاد و متوجه شد که آن چیز بدی که در پشت صوفی است، از خود صوفی بهتر و زیباتر است.
هوش مصنوعی: قاضی از روی انصاف و راستی به دنبال مجازات صوفی به خاطر سیلی‌ای که به او زده است، می‌رود و میگوید که مجازات این سیلی برای او ارزان تمام شده است.
هوش مصنوعی: آن شخص به سمت قاضی رفت تا رازی را بگوید و برای طرح دعوی مشکلش به قاضی مراجعه کرد.
هوش مصنوعی: او میگوید که «ای دو دشمن»، هر شش نفر را بگیرید تا من از این ماجرا آزاد شوم و بی‌دردسر و بی‌نگرانی زندگی کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۱۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.