آن غریب شهر سربالا طلب
گفت می‌خسپم درین مسجد بشب
مسجدا گر کربلای من شوی
کعبهٔ حاجت‌روای من شوی
هین مرا بگذار ای بگزیده دار
تا رسن‌بازی کنم منصوروار
گر شدیت اندر نصیحت جبرئیل
می‌نخواهد غوث در آتش خلیل
جبرئیلا رو که من افروخته
بهترم چون عود و عنبر سوخته
جبرئیلا گرچه یاری می‌کنی
چون برادر پاس داری می‌کنی
ای برادر من بر آذر چابکم
من نه آن جانم که گردم بیش و کم
جان حیوانی فزاید از علف
آتشی بود و چو هیزم شد تلف
گر نگشتی هیزم او مثمر بدی
تا ابد معمور و هم عامر بدی
باد سوزانت این آتش بدان
پرتو آتش بود نه عین آن
عین آتش در اثیر آمد یقین
پرتو و سایهٔ ویست اندر زمین
لاجرم پرتو نپاید ز اضطراب
سوی معدن باز می‌گردد شتاب
قامت تو بر قرار آمد بساز
سایه‌ات کوته دمی یکدم دراز
زانک در پرتو نیابد کس ثبات
عکسها وا گشت سوی امهات
هین دهان بر بند فتنه لب گشاد
خشک آر الله اعلم بالرشاد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به روایت یک غریب اشاره دارد که در مسجدی می‌خوابد و با روحیه‌ای استوار و صادق به خداوند روی می‌آورد. او از جبرییل درخواست می‌کند که او را به حال خود بگذارد تا مانند منصور، آزادی و صداقت را تجربه کند. او بیان می‌کند که جان او از مادیات و وابستگی به دنیا آزاد است و به حقیقتی برتر وابسته است. در ادامه، او فلسفه‌ای عمیق درباره ثبات و ناپایداری وجود و انسانیت ارائه می‌دهد و به یادآوری می‌آورد که سایه‌های انسانی در پی اعتلای به خداوند به حالت ثبات نمی‌توانند باقی بمانند. در نهایت، او همگان را به آرامش و صداقت در ارتباط با خداوند دعوت می‌کند.
هوش مصنوعی: غریب شهر که به او اشاره شده، به کسی می‌گوید که در این مسجد می‌خوابم و به درخواست‌ام فکر می‌کنم.
هوش مصنوعی: اگر این مسجد مانند کربلا برای من شود، به مانند کعبه‌ای که حاجت‌ها را برآورده می‌کند، تبدیل خواهی شد.
هوش مصنوعی: ای کسی که برگزیده و محبوبی، مرا رها کن تا مانند منصور، که به خاطر آزادی‌خواهی‌اش مشهور است، در بازی با طناب (رسن) زندگی کنم.
هوش مصنوعی: اگر در نصیحت‌های جبرئیل (فرشته وحی) سخت‌گیری وجود داشته باشد، او نمی‌خواهد که دیگران از آتش خلیل (ابراهیم) نجات یابند. یعنی در اوج نصیحت و سرزنش، او به فکر بخشش و رهایی دیگران نیست.
هوش مصنوعی: جبرئیل، وقتی به من نگاه می‌کنی، به این فکر کن که من در آتش عشق و شوق به خدا، چون عود و عنبر که برمی‌افروزد، در حال سوختن و پاک شدن هستم و این سوختن، مرا بهتر کرده است.
هوش مصنوعی: اگرچه ای جبرئیل، تو به عنوان یاری‌کننده به من کمک می‌کنی، اما من از تو انتظار دارم که همچون یک برادر، مراقب و حامی من باشی.
هوش مصنوعی: ای برادر، من همچون آتش زبانه‌زن و چابک هستم. من آن جان مادی و دنیوی نیستم که به کم و زیاد شدن دچار شوم.
هوش مصنوعی: جان حیوانی از خوردن علف افزایش پیدا می‌کند، اما اگر آتش باشد و مانند هیزم بسوزد، نابود می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر هیزم او (آتش) نمی‌شدی و مثمر (سودبخش) نبود، تا ابد آباد و آبادکننده نمی‌ماندی.
هوش مصنوعی: آتش سوزان تو از تاثیر باد است و این نور و درخشندگی، خود آتش نیست، بلکه تنها نتیجه و نشانه‌ای از وجود آن آتش است.
هوش مصنوعی: آتش واقعی در عالم غیب وجود دارد و این شعله، تنها پرتو و سایه‌ای از آن است که در دنیا احساس می‌شود.
هوش مصنوعی: به طور حتم، پرتو نور نمی‌تواند از بی‌نظمی و اضطراب باقی بماند و به سوی منبع خود، یعنی منبع نور، به سرعت برمی‌گردد.
هوش مصنوعی: قامت تو به شکل استواری درآمد؛ سایه‌ات لحظه‌ای کوتاه است و لحظه‌ای دراز می‌شود.
هوش مصنوعی: زیرا در نور، هیچ‌کس آرامش و ثبات ندارد و تغییر و دگرگونی در روح و جان همه افراد از مادران (یا اصول) به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: خود را کنترل کن و از حرف زدن دربارهٔ فتنه‌ها پرهیز کن، چراکه خداوند بهتر از هر کس می‌داند که هدایت چه کسانی را می‌خواهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.