خانه‌ای نو ساخت روزی نو مرید
پیر آمد خانهٔ او را بدید
گفت شیخ آن نو مرید خویش را
امتحان کرد آن نکو اندیش را
روزن از بهر چه کردی ای رفیق
گفت تا نور اندر آید زین طریق
گفت آن فرعست این باید نیاز
تا ازین ره بشنوی بانگ نماز
بایزید اندر سفر جستی بسی
تا بیابد خضر وقت خود کسی
دید پیری با قدی همچون هلال
دید در وی فر و گفتار رجال
دیده نابینا و دل چون آفتاب
همچو پیلی دیده هندستان به خواب
چشم بسته خفته بیند صد طرب
چون گشاید آن نبیند ای عجب
بس عجب در خواب روشن می‌شود
دل درون خواب روزن می‌شود
آنک بیدارست و بیند خواب خوش
عارفست او خاک او در دیده‌کش
پیش او بنشست و می‌پرسید حال
یافتش درویش و هم صاحب‌عیال
گفت عزم تو کجا ای بایزید
رخت غربت را کجا خواهی کشید
گفت قصد کعبه دارم از پگه
گفت هین با خود چه داری زاد ره
گفت دارم از درم نقره دویست
نک ببسته سخت بر گوشهٔ ردیست
گفت طوفی کن بگردم هفت بار
وین نکوتر از طواف حج شمار
و آن درمها پیش من نه ای جواد
دان که حج کردی و حاصل شد مراد
عمره کردی عمر باقی یافتی
صاف گشتی بر صفا بشتافتی
حق آن حقی که جانت دیده است
که مرا بر بیت خود بگزیده است
کعبه هرچندی که خانهٔ بر اوست
خلقت من نیز خانهٔ سر اوست
تا بکرد آن خانه را در وی نرفت
واندرین خانه به جز آن حی نرفت
چون مرا دیدی خدا را دیده‌ای
گرد کعبهٔ صدق بر گردیده‌ای
خدمت من طاعت و حمد خداست
تا نپنداری که حق از من جداست
چشم نیکو باز کن در من نگر
تا ببینی نور حق اندر بشر
بایزید آن نکته‌ها را هوش داشت
همچو زرین حلقه‌اش در گوش داشت
آمد از وی بایزید اندر مزید
منتهی در منتها آخر رسید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، مریدی نو خانه‌ای می‌سازد و پیرمردی برای امتحان وی به خانه‌اش می‌آید. او از مرید می‌پرسد که چرا روزن ساخته و مرید پاسخ می‌دهد که برای ورود نور. سپس داستان به بایزید بن‌عطا می‌رسد که در سفرش به دیدن پیری می‌رود و از او حالش را می‌پرسد. پیر به بایزید می‌گوید که هدفش را از سفر کعبه بیان کند و از او می‌خواهد که زاد و توشه سفرش را بگوید. بایزید می‌گوید که فقط دویست درم دارد، اما پیر او را به طواف و طریقتی بالاتر از حج فرا می‌خواند و می‌گوید که حقیقت خود را در خدمت و طاعت خدا یافته است. حکایت به نکته‌ای عمیق درباره معنای واقعی حج و حقیقت درونی انسان اشاره دارد که بازتاب نور حق در وجود اوست.
هوش مصنوعی: نو مرید، که تازه شاگرد شیخ شده است، روزی خانه‌ای جدید ساخته و برای اولین بار آن را به شیخ نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: شیخ (پیر) به مرید نو خود گفت تا او را بیازماید و عقل و دقت نظر او را مورد سنجش قرار دهد.
هوش مصنوعی: رفیق، چرا روزن را باز کردی؟ او پاسخ می‌دهد که این کار را انجام دادم تا نور از این طریق به داخل بیاید.
هوش مصنوعی: فرعست (فردی در مقام سوال) گفت که برای نیاز باید به این راه رفت تا صدای نماز را بشنوی.
هوش مصنوعی: بایزید در سفر خود بسیار جستجو می‌کند تا شخص خضر، که نماد معرفت و wisdom است، را در زمان مناسب بیابد.
هوش مصنوعی: بایزید (بایزید بسطامی، عارفی بزرگ) در سفر، پیرمردی را می‌بیند که مانند هلال زیبایی دارد و به او توجه می‌کند چون در او صفات بزرگواران و ویژگی‌های سخن‌وری دیده می‌شود.
هوش مصنوعی: چشم نابینا و دل پرنور و روشن مانند آفتاب است، ولی مانند فیل خواب‌آلوده دیده‌ها و احساساتش به خواب رفته و غافل است.
هوش مصنوعی: انسانی که چشمش بسته و در خواب است، می‌تواند در خواب شادی‌ها و لذت‌های زیادی را ببیند، ولی وقتی چشمش را باز می‌کند، دیگر آنها را نمی‌بیند و این واقعیت بسیار عجیب است.
هوش مصنوعی: درخواب دیده‌ها باز و دل روشن می‌شود و آدمی در خواب به حقایق و معانی عمیق‌تری دست می‌یابد.
هوش مصنوعی: کسی که در بیداری خواب‌های خوشی می‌بیند، عارف است و آنچنان بزرگ و محترم است که وجود او مانند خاکش در نظر دیگران ارزشمند است.
هوش مصنوعی: پیش بایزید، او (در ویلت) نشسته و حال آن درویش و صاحب عیالش (کسی که خانواده دارد) را می‌پرسید.
هوش مصنوعی: سخن از بایزید است که از او می‌پرسند عزم رفتن به کجا دارد و این که بار سفرش را برای دوری از وطن کجا می‌خواهد ببرد.
هوش مصنوعی: بایزید می‌گوید که قصد سفر به کعبه را دارم. همراه با این سفر، از خود می‌پرسد که چه توشه یا توانی برای این مسیر دارم.
هوش مصنوعی: گفت که من دوصد درم نقره دارم و این پول را محکم در گوشه‌ی عبا یا کیف خود گذاشته‌ام.
هوش مصنوعی: گفت اگر هفت بار دور این در بچرخم، این کار از طواف حج هم بهتر است.
هوش مصنوعی: تو ای جواد (شخصی که در حال صحبت است)، بدان که این درم‌های (پول‌ها) که در پیش من است، خیر و خوبی نیست؛ چرا که تو طواف حج را انجام دادی و به هدف و خواسته‌ات رسیدی.
هوش مصنوعی: عمره (سفر کوچک به مکه) را انجام دادی و از این بابت به زندگی باطنی و روحانی دست یافتی. با تلاش در مسیر پاکی و خلوص، به یک حالت صفای درونی رسیدی و به سوی آن بشتافتیدی.
هوش مصنوعی: حق، حقیقتی است که جانت آن را درک کرده و به همین دلیل مرا به عنوان مکانی برای خود انتخاب کرده است.
هوش مصنوعی: کعبه، هرچند خانه‌ای است برای او، اما حقیقت این است که وجود من نیز خانه‌ای برای ذات او است.
هوش مصنوعی: خداوند آن خانه (کعبه) را ساخته است، اما در آن خانه (شکل و صورت) خداوند قرار ندارد. در حقیقت، جز ذات پایدار و زندهٔ او، هیچ چیز دیگری در آن‌جا نمی‌تواند وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: اگر مرا ببینی، به حقیقت خدا را دیده‌ای و دور کعبهٔ صدق، که نماد حقایق است، گشته‌ای.
هوش مصنوعی: خدمت من، در واقع اطاعت و ستایش خداوند است، تا این گمان را نکنی که حق از من جداست و من مستقل از او هستم.
هوش مصنوعی: چشمانت را خوب باز کن و به درون من نگاه کن تا نور خدا را در وجود انسان ببینی.
هوش مصنوعی: بایزید (بایزید بسطامی، عارف بزرگ) این نکات و اسرار را به خوبی درک کرده بود، مانند اینکه گوش او زینت دارد به حلقه‌ای زرین.
هوش مصنوعی: بایزید از سوی خدای متعال به کمالاتی رسید و در نهایت، به اوج مقام و معرفت خود دست یافت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.