فروغ مشعله دودمان مرتضوی
که همچو مهر بر آفاق مدتی تابید
مه سپهر شرف میرزا شفیع که بود
چه طعنهها زد رخشندگیش بر خورشید
غروب کرد چنان تیره ساخت عالم را
که هیچکس نشناسد سیاه را ز سفید
چو مرغ روح وی از آشیان عالم قدس
بسوی سد ره از این آشیان تنگ پرید
نوشت خامه مشتاق بهر تاریخش
بسد ره جای محمد شفیع شد جاوید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به یاد و خاطره میرزا محمدشفیع، شخصیت برجسته و با فضیلت میپردازد که مانند خورشید بر آسمان وجودش میدرخشید. با فوت او، جهان به تیرهگی گرایید و کاملاً تغییر کرد. او به مانند پرندهای روحش از دنیای مادی رهایی یافته و به عالم بالاتر پرواز کرد. شاعر با نثری دلنشین، تاریخ فوت او را ثبت میکند و بر تأثیر و جایگاه او در زندگی دیگران تأکید دارد.
هوش مصنوعی: نور و روشنی که از خانواده مرتضوی میتابد، به گونهای است که مانند خورشید بر آسمان پرتو افشانی کرده و مدتی طولانی درخشیده است.
هوش مصنوعی: ماه آسمان که به زیبایی و شکوه میرزا شفیع میبالید، چه کنایههایی به درخشش او بر خورشید زده شد.
هوش مصنوعی: غروب به قدری تاریک شد که هیچ کس نتوانست سیاه را از سفید تشخیص دهد.
هوش مصنوعی: مانند پرندهای که روحش از آشیانهاش در عالم قدس به سوی دروازهای جدید میپریده و از این آشیانهی تنگ رهایی مییابد.
هوش مصنوعی: قلم مشتاق بهخاطر ثبت تاریخ خود، راهی را آغاز کرد که باعث شد مقام محمد شفیع جاودانه شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دریغ! مدحت چون زر و آبدار غزل
که چابکیش نیاید همی به لفظ پدیذ
اساس طبع ثنایست، بل قویتر ازآن
ز آلت سخن آمد همی همه مانیذ
جهان گواست مر او را که در جهان ملک است
بزرگوار و سزاوار نصرت و تأیید
بداد نعمت و بس شاکرست در نعمت
بر این دو باشد سلطان و تخت را تأبید
دو دیدهٔ من و از دیده اشکِ دیدهٔ من
میانِ دیده و مژگان ستارهوار پدید
به جَزع ماند یک بر دگر سپید و سیاه
به رشته کرده همه گرد جَزع مروارید
نگار من چو ز من صلح دید و جنگ ندید
حدیث جنگ به یک سو نهاد و صلح گزید
عتابها ز پس افکند و صلح پیش آورد
حدیث حاسد نشنید و زان من بشنید
چو من فراز کشیدم بخویشتن لب او
[...]
هزار خرمی اندر زمانه گشت پدید
هزار مژده ز سعد فلک به ملک رسید
که شاه شرق ملک ارسلان بن مسعود
عزیز خود را اندر هزار ناز بدید
سپهر قدری شاهی که وهم آدمیان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.