هر هنر من که زانگیز طبع
در نظر عقل شود جلوهگر
خصم بداندیش حسد پیشه را
ناوکی از رشک رسد بر جگر
طوطی شیرین عمل نطق من
کام جهان را چو کند پرشکر
چاشنی آن به مذاق حسود
چون رسد از زهر بود تلختر
ز آب و هوای چمن طبع من
چون شود اشجار سخن پرثمر
بی جهتی ناخن دخل غنیم
میوه خراشی کند از هر شجر
طایر عنقا لقب درک من
بیضهٔ معنی چو کشد زیر پر
خصم سیهرو کندش زاغ نام
روح قدس گر زند از بیضه سر
جنبش دریای خیالات من
افکند از تک چو به ساحل گوهر
مدعی آن لل شهوار را
گاه خزف خواند و گاهی حجر
ابر مطیر شکرین کلک من
بر چمن دهر چو ریزد مطر
دوست خورد نیشکر از فیض آن
زهر گیا دشمن حیوان سیر
محتشم اندر نظر عیب جو
عیب تو این است که داری هنر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: محتشم در این قطعه از حسودان و مدعیانی گله میکند که هر هنر و سخن او را خوار میشمارند. او با تصویرهای پیاپی، سخن خود را به شکر، میوه، تخم عنقا، گوهر و باران مانند میکند و نشان میدهد که حسود همه را تلخ، معیوب، زاغ، سفال و زهر میبیند. در پایان نتیجه میگیرد که در چشم عیبجو تنها گناه او داشتن هنر است.
هوش مصنوعی: هر هنری از من که به برانگیختن طبع و ذوقم پدید آید و در چشم خرد جلوه کند،
هوش مصنوعی: تیری از رشک و حسد بر جگر دشمنِ بداندیش و حسود فرو مینشیند و او را میآزارد.
هوش مصنوعی: هنگامی که سخن شیرین من، که چون طوطیِ شکرخوار است، کام جهانیان را پر از شکر کند،
هوش مصنوعی: مزهٔ آن سخن وقتی به ذائقهٔ حسود برسد، از زهر هم تلختر به نظرش میآید.
هوش مصنوعی: وقتی درختان سخن از آب و هوای باغِ طبع من پربار و پرمیوه شوند،
هوش مصنوعی: دشمن بیهیچ دلیلی با ناخنِ اعتراض و خردهگیری، میوهٔ هر درختی را میخراشد و عیبدار میکند.
هوش مصنوعی: وقتی اندیشه و دریافت من، که چون پرندهٔ عنقا والاست، تخم معنا را زیر بال بپروراند،
هوش مصنوعی: دشمنِ روسیاه آن را زاغ مینامد، حتی اگر از آن تخم روحالقدس سر برآورد؛ یعنی هرچه والا باشد، حسود آن را پست میشمارد.
هوش مصنوعی: وقتی موج دریای خیال من گوهری را از ژرفا به ساحل بیفکند،
هوش مصنوعی: مدعی آن مروارید شاهانه را گاه سفال و گاه سنگ میخواند.
هوش مصنوعی: وقتی قلم شکرین من، که چون ابری بارانزاست، بر باغ روزگار باران سخن ببارد،
هوش مصنوعی: دوست از فیض آن نیشکر میخورد و بهره میبرد، اما دشمنِ حیوانخوی از همان باران، گیاه زهرآگین نصیبش میشود.
هوش مصنوعی: ای محتشم، در چشم عیبجو تنها عیب تو این است که هنر داری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز ابر سیهروی سمنبوی راد
گیتی گردید چو دارالقرار
روز خورست ای به دو رخ همچو خور
تافت خور از چرخ فلک باده خور
باده خور و نیز مرا باده ده
خوبی احوال زمانه نگر
عدل جهاندار ملک ارسلان
[...]
گر نکشی سر ز برم ای پسر
عمر برم با تو به شادی بسر
ور ببری پای خود از دام من
دست من و دامن تو ای پسر
بر سمن از مورچه داری نشان
[...]
ای در تو مقصد اهل هنر
بر در تو حادثه نکند گذر
منهزم از خلق تو خیل فساد
منتظم از نطق تو عقد گهر
خدمت تو پیشهٔ هر کامگار
[...]
او ستده پیشکش آن سفر
از سرطان تاج و ز جوزا کمر
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.