نگشتی یار من تا طور یاریهای من بینی
نبردی دل ز من تا جانسپاریهای من بینی
ندادی اختیار کشتن من ترک چشمت را
که در جان باختن بیاختیاریهای من بینی
دگرگون حال زان خالم نکردی تا حسودان را
بر آتش چون سپند از بیقراریهای من بینی
گران بارم نکردی از غم مردآزمای خود
که با نازکدلیها بردباریهای من بینی
نشد در جام بهر امتحانم بادهٔ وصلت
که با چندین هوس پرهیزگاریهای من بینی
به قصد جان نخواندی دادی از نقد وفا بر من
که در نرد محبت خوشقماریهای من بینی
نکردی محرم رازم که بهر امتحان هم خود
به غمازی درآیی رازداریهای من بینی
نکردی ذکر خود را زیور لفظم که چون خوانی
کتاب عاشقان را یادگاریهای من بینی
نشد کاری به جنبش کلک فکر محتشم یعنی
نگار من شوی دیواننگاریهای من بینی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یار خود میگوید که او هرگز به عمق محبت و فداکاریهایش توجه نکرده است. او از نداشتن اختیار در دلباختن و بیرقیبی در عشق سخن میگوید و از غبطهخوردن حسودان و سختیهایی که تحمل کرده، یاد میکند. شاعر همچنین به این نکته اشاره میکند که عشقش بیپاسخ مانده و یار درک درستی از راز و نیازهای عاشق ندارد. در نهایت، او احساس میکند که حتی صدای او هم نمیتواند به خوبی احساساتش را منتقل کند و عشقش در کلام باقی مانده است.
هوش مصنوعی: ای عشق من، تو هرگز به یاری من نپرداختی و رفتارهایی که من برای تو کردهام را نمیبینی، و اگر دل من را از خود جدا نکنی، نمیتوانی جانسپاریها و فداکاریهایم را درک کنی.
هوش مصنوعی: تو به چشمانت اجازه ندادی که من را بکشد، چراکه در این حال مرگ انگار خود را به اختیار دیگران سپردم و تو بیتفاوتی من را مشاهده میکنی.
هوش مصنوعی: حال من به خاطر خالی بودن از رفتار تو تغییر نکرده و این بیقراریام باعث حسادت دیگران شده است، مانند آتش که بر افروخته میشود.
هوش مصنوعی: به خاطر غمی که به خاطر عشق به تو بر من سنگینی میکند، تو مرا نمیزاری، در حالی که با لطافت و حساسیتی که داری، میتوانی صبر و استقامت مرا ببینی.
هوش مصنوعی: در جام امتحان، بادهٔ وصال وجود ندارد، زیرا تو (معشوق) با دیدن تمایلات و آرزوهای زیاد من، پرهیزکاریام را درک میکنی.
هوش مصنوعی: تو به نیت کشتن من ویرانم کردی و به جای محبت، قیمت وفا را بر من تحمیل کردی، چونکه در عشق در زمینهی بازی و قمار، خوشاقبالیها و پیروزیهای من را میبینی.
هوش مصنوعی: تو که هیچگاه راز مرا آشکار نکردی، حالا برای آزمودن من، خودت به غیبت کردن و خبرچینی میپردازی و رازداریهایم را میبینی.
هوش مصنوعی: تو نام و ذکر خود را به زیبایی در کلامم نیافریدی، ولی وقتی کتاب عشق را ورق بزنی، یادگاریهایی از من را در آن خواهی دید.
هوش مصنوعی: فکر محتشم، یعنی شاعر، نتوانسته است خیال و اندیشهاش را به نگارگری تبدیل کند، بنابراین تو نتوانستهای به عنوان معشوق، در آثارش تجلی پیدا کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کجایی در شب هجران که زاریهای من بینی
چو شمع از چشم گریان اشکباریهای من بینی
کجایی ای که خندانم ز وصلت دوش میدیدی
که امشب گریههای زار و زاریهای من بینی
کجایی ای قدحها از کف اغیار نوشیده
[...]
کنی تا چند آزارم که زاریهای من بینی؟!
به یاری کوش چون یاران، که یاریهای من بینی!
سپردم دل، چو روز اولم دیدی، سرت گردم؛
بیا تا روز آخر جانسپاریهای من بینی
تو کز شوخی قرارت نیست بر مرکب، تماشا کن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.