محتشم چون عمر صرف خدمت وی میکنی
پادشاهی گر نکردی این زمان کی میکنی
توسن عمر آن جهانپیما ستور باد پا
یک جهان طی میکند چون بادپا هی میکنی
سختی راه محبت را دلیل این بس که تو
در نخستین منزلی هرچند ره طی میکنی
ساقیا بر ساحل غم ماندهام وقتست اگر
کشیت ساغر روان در قلزم می میکنی
سنبل از تاب جمالت مینشیند در عرق
زلف را هرگه نقاب روی پر خوی میکنی
آهوان در پایت ای مجنون از آن سر مینهند
کآشنایی با سگ لیلی پیاپی میکنی
گفته بودی میکنم با محتشم روزی وفا
شاه خوبان وعده کردی و وفا کی میکنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف محبت و عشق و رویکردش به پادشاهی میپردازد. او از سالهای عمر خود میگوید که در خدمت محبوب سپری کرده و تردید دارد که آیا این محبت، پاداشی به همراه خواهد داشت یا نه. با اشاره به سختیهای راه عشق، بر این نکته تأکید میکند که حتی در نخستین مراحل، چالشهای زیادی وجود دارد. شاعر همچنین از ساقی درخواست میکند که با شراب خود غمهای او را تسکین بخشد و از زیبایی محبوبش سخن میگوید. او به یاد وعدهای از محبوبش اشاره میکند و از او میخواهد که وفای خود را نشان دهد.
هوش مصنوعی: محتشم، اگر عمر خود را در خدمت او (مرد بزرگی یا پادشاهی) بگذرانی، حالا که پادشاهی نکردهای، در چه زمانی میخواهی این کار را انجام دهی؟
هوش مصنوعی: عمر انسان مانند اسبی سریع است که در سفر به جهانی دیگر، بسیار سریعتر از آنچه تصور میشود، حرکت میکند و تو تنها صدای نفسهای او را میشنوی.
هوش مصنوعی: سختی و مشکلات عشق را میتوان از این نکته فهمید که تو حتی در اولین مرحله و منزل این مسیر، هرچند که قدم برداری، همچنان با دشواری مواجهی.
هوش مصنوعی: ای ساقی، من در کنار غم باقی ماندهام و زمان آن رسیده که اگر میخواهی، ساغر شراب را در دریای میریزی.
هوش مصنوعی: رنگینکمانی از زیبایی تو در کنار عرق زلفت مینشیند و هر بار چهرهات را بهگونهای دیگر میپوشانی.
هوش مصنوعی: آهوان (نوعی حیوان زیبا و نرمشپای) در پای تو، ای مجنون، از دور میافتند و میخزند به زمین، زیرا تو با سگ لیلی (حیوانی که نماد وفاداری و عشق است) به طور مکرر نزدیک میشوی و آشنا میشوی.
هوش مصنوعی: تو به من قول داده بودی که روزی به محتشم وفا میکنی و وعده کردهای که از خوبان هستی، اما هنوز وفا نکردهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساقیا چون جام جمشیدی پر از می میکنی
گرنه این دم فکر برگی میکنی کی میکنی
من نه آنم کز تو پیوند محبت بگسلم
بند بندم گر به تیغ قهر چون نی میکنی
آنچه در دل بردن از لطف دمادم میکنند
[...]
ای که در جام رقیبان می پیاپی میکنی
خون دل در ساغر عشاق تا کی میکنی
مینوازی غیر را هر لحظه از لطف و مرا
دم بدم خون در دل از جور پیاپی میکنی
راه اگر گم شد نه جرم ناقه از سرگشتگی است
[...]
اولین گام ار سمند عقل را پی میکنی
وادی بی منتهای عشق را طی میکنی
ما به دور چشم مستت فارغ از میخانهایم
کز نگاهی کار صد پیمانهٔ می میکنی
روز محشر هم نمیآیی به دیوان حساب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.