اقبال ظفر پیوند در کار جهانبانی
اقبال ولیخا نیست اقبال ولیخانی
جز وی به که داد ایزد در سلک سرافرازان
اقبال شهنشاهی در مرتبهٔ خانی
مخلوق به این نصرت ممکن نبود گویا
موجود به شکل او شد نصرت ربانی
آن ضبط و پی افشردن در ضبط اساس ملک
بعد دو جهانی داشت از طاقت انسانی
سلطانی و خانی را شرمست ز شان وی
آن منصب دیگر را حق داردش ارزانی
در ملک سخا جاهیست کانجا به رضای او
یک مورچه می‌بخشد صد ملک سلیمانی
از دور فلک دورش دور است که بی‌جنبش
دست دگرست اینجا در دایره گردانی
در مدح ولیخان باد برپا علم کلکش
تا محتشم افرازد رایات سخن رانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در ستایش ولیخان و مقام او در جهان است. شاعر به او نسبت‌های بلندی چون پادشاهی و سرافرازی می‌دهد و می‌گوید که نصرتی که به او داده شده، فراتر از قدرت انسان‌هاست. او با اشاره به اینکه حتی موجودات کوچکی مانند مورچه‌ها نیز در زیر سلطه او از نعمت‌های بی‌شماری برخوردارند، به عظمت مقام ولیخان و جایگاهش در ملک سخا می‌پردازد. شعر در نهایت به برپایی علم کلکش و ترویج نام و یاد او می‌انجامد.
هوش مصنوعی: سعادت و موفقیتی که در ربودن قدرت و حکومت به دست می‌آید، به هیچ وجه با مقام و موقعیت ولیعهدی قابل مقایسه نیست.
هوش مصنوعی: جز او، هیچ‌کس در رتبهٔ سرافرازان و برای سلطنت و فرمانروایی شایسته نیست، و این مقام خاص فقط به کسانی مانند او که شایسته‌اند داده شده است.
هوش مصنوعی: این نصرت و یاری که به او رسیده، از جنس مخلوق در این حد نیست و به نظر می‌رسد که این یاری از طرف خداوند است که به شکل او تجلی کرده است.
هوش مصنوعی: قدرت و استحکام دستیابی به سلطنت و فرمانروایی در جهانی دیگر، فراتر از توانایی‌های بشری است و این کار فقط از عهده‌ای خاص برمی‌آید.
هوش مصنوعی: سلطنت و بزرگی وجود دارد که از مقام و شأن او شرمنده‌اند و به همین دلیل، کسی که به او نمی‌رسد، شایستهِٔ آن مقام دیگر نیست.
هوش مصنوعی: در سرزمین سخاوت، جایی وجود دارد که به خواست و اراده او، حتی یک مورچه می‌تواند صد فرمانروایی مانند سلیمان را بخرد و در اختیار داشته باشد.
هوش مصنوعی: در این بیت، محتشم کاشانی به فضایی اشاره می‌کند که در آن دست کسی به خاطر عدم تحرک و بی‌حرکتی، در دور دایره‌ای قرار گرفته است. این تصویر به نوعی نماد عدم تغییر یا ایستایی در زندگی و محیط است.
هوش مصنوعی: برای ستایش ولیخان، باد علم او را در اهتزاز نگه دارد تا محتشم پرچم گفتار را برافرازد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از خانه برون رفتم من دوش به نادانی
تو قصهٔ من بشنو تا چون به عجب مانی
از کوه فرود آمد زین پیری نورانی
پیداش مسلمانی در عرصهٔ بلسانی
چون دید مرا گفت او داری سر مهمانی؟
[...]
ما انصف ندمانی لو انکر ادمانی
فالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی
ریحان به سفال اندر بسیار بود دانی
آن جام سفالی کو و آن راوق ریحانی
لو تمزجها بالدم من ادمع اجفانی
[...]
ترسا بچه‌ای لولی همچون بت روحانی
سرمست برون آمد از دیر به نادانی
زنار و بت اندر بر ناقوس و می اندر کف
در داد صلایِ می از ننگ مسلمانی
چون نیک نگه کردم در چشم و لب و زلفش
[...]
ترسا بچه‌ای، شنگی، شوخی، شکرستانی
در هر خم زلف او گمراه مسلمانی
از حسن و جمال او حیرت زده هر عقلی
وز ناز و دلال او واله شده هر جانی
بر لعل شکر ریزش آشفته هزاران دل
[...]
پنهان به میان ما می‌گردد سلطانی
و اندر حشر موران افتاده سلیمانی
می‌بیند و می‌داند یک یک سر یاران را
امروز در این مجمع شاهنشه سردانی
اسرار بر او ظاهر همچون طبق حلوا
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.