رو ای صبا بر آن سرو دلستان که تو دانی
زمین به بوس که منت در آن زمان که تو دانی
چو شرح حال تو پرسد ز محرمان به اشارت
بگو که قاصدم از جانب فلان که تو دانی
پس از نیاز به او عرض کن چنانکه نرنجد
حکایتی ز زبانم به آن زبان که تو دانی
اگر به خنده لب کامبخش خود نگشاید
ازو به گریه و زاری طلب کن آن که تو دانی
وگر به ابروی پرچین گره زند به کرشمه
گرهگشائی ازین کار کن چنان که تو دانی
نشان خنده چو پیدا بود از آن لب نوشین
همان به خواه که گفتیم به آن لسان که تو دانی
به جز صبا که برد محتشم چنین غزلی را
دلیر جانب آن سرو نکتهدان که تو دانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با صبا به گفتگو میپردازد و از او میخواهد که پیامی را به محبوب برساند. او نظر دارد که صبا باید از حال و حکایت او با دلنشینی و به نرمی سخن بگوید تا محبوب دلگیر نشود. همچنین اشاره میکند که اگر لبخندی از محبوب نبیند، باید با گریه و زاری خواستهاش را مطرح کند. شاعر در ادامه به ویژگیهای محبوب و نحوهی تعامل با او اشاره میکند و سرانجام به این نکته میرسد که فقط صبا میتواند این غزل را به محبوب برساند.
هوش مصنوعی: ای صبا، تو بر آن سرو زیبا و دلفریب برو که میشناسی، به زمین او بوسه بزن؛ چرا که او منتظر آن زمانی است که تو هم میدانی.
هوش مصنوعی: اگر دوستان نزدیک تو از حال تو بپرسند، به طور غیرمستقیم بگو که پیامآور من از طرف شخص معینی است که تو به خوبی او را میشناسی.
هوش مصنوعی: وقتی به او نیاز داشته باشی، طوری برایش بگو که ناراحت نشود و داستانی را به زبان خودتان تعریف کن.
هوش مصنوعی: اگر او با خنده و لبخندش دل من را شاد نمیکند، باید از او با گریه و زاری درخواست کنم، همانطور که تو میدانی چگونه باید عمل کرد.
هوش مصنوعی: اگر او با ابروهای کمانی و زیبا خود به طرز مغرورانهای بیفتد، تو باید در این مورد به گونهای عمل کنی که خودت میدانی و میفهمی.
هوش مصنوعی: وقتی که لب دلنشین او خندهاش را نشان میدهد، همانطور که قبلاً هم گفتیم، به شیوهای که تو میدانی، از آن موضوع سخن بگوییم.
هوش مصنوعی: غزل محتشم را تنها صبا (باد) به دلیر (شجاع) میبرد، و اشاره به آن سرو زیبا و دانا که تو میدانی، دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانی
گذر کنی ز بر من به نزد آنکه تو دانی
پیام من برسانی، بدان صفت که تو گویی
سلام من برسانی، بدان زبان که تودانی
چو راز با کمرش در میان نهی بشگرفی
[...]
ایا صبا خبری کن مرا از آن که تو دانی
بدان زمین گذری کن در آن زمان که تو دانی
چو مرغ در طیران آی و چون بر اوج نشستی
نزول ساز در آن خرّم آشیان که تو دانی
چنان مران که غباری بدو رسد ز گذارت
[...]
نسیم صبح سعادت! بدان نشان که تو دانی
گذر به کوی فلان کن، در آن زمان که تو دانی
تو پیک خلوت رازی و دیده بر سر راهت
به مردمی، نه به فرمان، چنان بران که تو دانی
بگو که جان عزیزم ز دست رفت، خدا را
[...]
بیار ساقی از آن می بدان نشان که تو دانی
به کام تشنه ما ریز آنچنانکه تو دانی
خمار عشق ز سر کی رود برون از می
ز باده خانه لعلت بیار از آنکه تو دانی
من این دو بیت نوشتم ز شور مطرب مجلس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.