همچو شمعم هست شبها بیرخ آن آفتاب
دیده گریان سینهٔ بریان تن گدازان دل کباب
بسته شد از چار حد بر من در وصلش که هست
دل غمین خاطر حزین تن در بلاجان در عذاب
در زمین و آسمان دارند ز آب و تاب او
آب شرم آئینه رو مهتاب خورشید اضطراب
سرو کی گیرد به گلشن جای سروی کش بود
پیرهن گل سرسمن رخ نسترن خط مشگناب
تیره بختم آنقدر کز طالع من میشود
نور ظلمت روز شب گوهر حجر دریا سراب
چون گرفتم دامنش مردم ز ناکامی که بود
دست لرزان دل طپان من منفعل او در حجاب
مدعی از رشک بر در چون نمرد امشب که بود
بزم دلکش باده بی غش یار سرخوش من خراب
سرمبادم کز گمانهای کجم آن سرور است
سر گران لب پر گله گل رد عرق نرگس به خواب
محتشم دارد بتی بیرحم کاندر کیش اوست
رحم ظلم احسان سیاست مهر کین گرمی عتاب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل احساس خود را در نبود یار بیان میکند و خود را مانند شمعی میبیند که در شب تار میسوزد. او از درد جدایی و عذاب ناشی از عدم وصال میگوید و به ناتوانی خود در بیان عشق و عواطفش اشاره میکند. در این میان، او به زیبایی و جذبهی یار اشاره میکند و از غم و حسرت ناشی از دوریاش مینالد. شاعر به سرنوشت تلخ خود و بیرحمی بتی که در عشق بر او حاکم شده است، اشاره دارد و در نهایت به نتیجهگیری تلخی میرسد که عشقش به او تنها عذاب آور است.
هوش مصنوعی: شبیه شمعی هستم که در شبها به خاطر نبودن آن آفتاب (یار) میسوزم و با اشک چشم، سینهام که در آتش عشق سوخته است، میگدازم و دل به شدت در عذاب است.
هوش مصنوعی: در نتیجهی پیوستگی و درد عاشقی، همهچیز بر من سخت شده و در این حال، دل من غمگین و اندوهگین است، در حالی که بدنم در رنج و عذاب قرار دارد.
هوش مصنوعی: حضور او در زمین و آسمان باعث شده که آب و تاب و زیبایی خاصی پیدا کنند؛ به طوری که نور و زیبایی چهرهاش همچون آب شرم در آینه و ماهتاب، نگران و مضطرب است.
هوش مصنوعی: چه کسی میتواند به باغ سرسبز جای سروی را بگیرد، وقتی که پیراهن گل، سرخ و زیبا است و چهرهاش مانند گل نسترن شکوفه با خطی مشکی میدرخشد؟
هوش مصنوعی: بخت شوم من به قدری است که از سرنوشت من، روشناییاش به تاریکی و ظلمت روز تبدیل میشود، مانند این که گوهر دریا به یک سراب بدل گردد.
هوش مصنوعی: وقتی دامن یار را گرفتم، از ناامیدی و شکست خود مردم، زیرا دل من به شدت میتپید و او در حجاب و پوشش خود منفعل و بیحرکت بود.
هوش مصنوعی: مدعی (دشمن یا حسود) به خاطر حسادت از در خارج نشد و نمیدانست که امشب بزم لذتبخشی در حال برپایی است که در آن یار صمیمی من با شراب بیغل و غش در حال خوشحالی است.
هوش مصنوعی: سرم را به خاطر فکرهای ناهمواری که دارم به اینسو متمایل میکنم، زیرا آن معشوق گرانقدر در خواب خود، لبش همچون گل است و عرق نرگس بر آن نشسته است.
هوش مصنوعی: محتشم به بتی بیرحم اشاره دارد که در مذهب او است. این بت، عاطفه و محبت را با ظلم و کینه در هم میآمیزد و گرما و تندی کارهای خود را با مهر و محبت نشان میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شهریار دادگستر خسرو مالکرقاب
آنکه دریا هست پیش دست احسانش سراب
آسمان جود گشت و جود ماه آسمان
آفتاب ملک گشت و ملک چرخ آفتاب
بنگر اکنون با خداوند جهان شاه زمین
[...]
تا ببردی از دل و از چشم من آرام و خواب
گه ز دل در آتش تیزم گه از چشم اندر آب
عشق تو باچار چیزم یار دارد هشت چیز
مرمرا هر ساعتی زین غم جگر گردد کباب
با رخم زر و زریر و با دلم گرم و زحیر
[...]
مهترا ، هر چند شعرم زان هر شاعر بهست
تا توانستم نکردم من ز شعری اکتساب
قصد آن دارم که دامن در چنم زین روز بد
روز خوب خویش جویم بر ستوری چون عقاب
تا همی خوانم کتاب و تا همی جویم شراب
[...]
سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک ناب
آفت دلهاست و اندر دیدهام چون آفتاب
روی رنگینش چو ماه تافته بالای سرو
زلف مشکینش چو مشک تافته بر ماهتاب
صبر از آن خواهم همی تا عشق او پوشم به صبر
[...]
ای بیان جود تو بر کاغذ روز سپید
نقش کرده خامه قدرت به زر آفتاب
هر کجا کلک تو شد بر صفحه کاغذ روان
تیغ هندی را نماند با نفاذش هیچ تاب
در هوایت هر که چون کاغذ دوروئی پیشه کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.