حسن را گر ناز او کالای دکان می‌شود
زود نرخ جان درین بازار ارزان می‌شود
طبع آلایش گزینی کادم بیچاره داشت
جبرئیل از پرتوش آلوده دامان می‌شود
صبر بی‌حاصل که جز عشق و مشقت هیچ نیست
یک هنر دارد کزو جان دادن آسان می‌شود
شد سرای دل خراب و یافت قصر جان شکست
این زمان خود رخنه در بنیاد ایمان می‌شود
سینه چاکانرا چه نسبت با کسی کز نازکی
نیم چاکی گاه گاهش در گریبان می‌شود
می‌شود صیاد پنهان می‌کند آن گاه صید
می‌کند آن ماه صید آن گاه پنهان می‌شود
ور خورد در ظلمت از دست کسی آب حیات
پس بداند کان منم بی شک پشیمان می‌شود
گفتمش بر قتل فرمان کن از دردم به جان
خنده زد کاین خود نخواهد شد ولی آن می‌شود
محتشم یا گریه را رخصت مده یا صبر کن
تا منادی در دهم کامروز طوفان می‌شود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ماجرای عشق و ناز و غم‌های آن پرداخته است. او به تعابیر مختلف از ناز معشوق و تأثیر آن بر زندگی و روح آدمی صحبت می‌کند. عشق را به عنوان تجربه‌ای پرمشقت می‌داند که در عین سختی، جان‌فزا و آسان‌کنندهٔ مرگ است. در این میان، جلوه‌های روحانی و انسانی عشق نیز بررسی می‌شود و ناز معشوق به کنایه‌هایی از درد و رنج می‌انجامد. شاعر در نهایت به تلخی این تجربیات پی می‌برد و احساسات خود را در برابر بی‌وفایی و ناامیدی ابراز می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر حسن، نازش را بخواهد، مانند کالا در دکان می‌شود و به زودی بهای جان در این بازار پایین می‌آید.
هوش مصنوعی: طبیعت من، به خاطر وجود عشق و جمال حسن، طوری آلوده و تحت تأثیر قرار گرفته که حتی فرشته‌ای مانند جبرئیل هم از نورانیت او متأثر شده و دامانش آلوده می‌شود.
هوش مصنوعی: صبر بی‌فایده که فقط عشق و سختی به همراه دارد، تنها یک خاصیت دارد و آن این است که باعث می‌شود جان دادن آسان شود.
هوش مصنوعی: دل خراب من، مانند خانه‌ای ویران شده، اکنون به تماشای قصر جانم می‌نگرد که در این لحظه، شکاف‌ها و آسیب‌ها در اساس ایمانم ایجاد می‌شود.
هوش مصنوعی: دل‌های شکستگان و دلسوخته‌ها را چه ارتباطی با کسی دارد که به دلیل نازکی (یا ظرافت) گاه‌و‌بی‌گاه دچار چاکی در گریبان می‌شود؟ این اشاره به نوعی بی‌توجهی یا بی‌احساسی نسبت به درد و رنج دیگران دارد.
هوش مصنوعی: صیادی که به طور پنهانی شکار می‌کند، در لحظه‌ی حمله، ماهی را صید می‌کند و سپس دوباره مخفی می‌گردد.
هوش مصنوعی: اگر کسی در تاریکی به آب حیات (زندگی جاودانه) دست یابد، خواهد فهمید که من (شاعر) هستم و بدون شک از کار خود پشیمان خواهد شد.
هوش مصنوعی: به کسی که از او خواسته‌ام تا برایم بر قتل (درد و اندوه) فرمان دهد، گفتم که از درد من نترس. او با خنده پاسخ داد که این خواسته به وقوع نخواهد پیوست، اما در واقع آنچه من می‌خواهم، حتماً اتفاق می‌افتد.
هوش مصنوعی: محتشم یا به گریه کردن اجازه نده، یا اینکه صبر کن تا من خبر بدهم. امروز وضعیتی به وجود می‌آید که مثل طوفان ناگوار است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زلف گرد آور که بازم دل پریشان می‌شود
روی پنهان کن که بازم دیده حیران می‌شود
عقل و هوش و دل خیالت برد و جانم منتظر
تا هنوز از نرگس مستت چه فرمان می‌شود!
تا کیم سوزی که هر صبحی دعای صبر خوان
[...]
خاک غربت در مذاقم آب حیوان می‌شود
صبح روشن خاطر از شام غریبان می‌شود
گرچه ننگ از نام ما داری چه شد، گاهی بپرس
لایق یاد ار نباشد خرج نسیان می‌شود
دیده ام تا سرکشی‌هایی خطت، در حیرتم
[...]
هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شود
خاک مجنون زود بازیگاه طفلان می شود
لاله و ریحان نگیرد جای درد و داغ عشق
ورنه بر پروانه هم آتش گلستان می شود
از مروت نیست ما لب تشنگان را سوختن
[...]
گر گشایم لب دمی، عالم پر افغان می‌شود
گر کنم دور آستین از دیده، طوفان می‌شود
پنبه برخواهم گرفت از داغهای خویشتن
مژده ده پروانه را کامشب چراغان می‌شود
تا مباد از پیش من بر هم خورد بازار ابر
[...]
با صبوری کارهای مشکل آسان می‌شود
درد چون با صبر معجون گشت، درمان می‌شود
می‌شود رحمت ز طینت چون برون کردی غرور؛
این بخار از خاک چون برخاست، باران می‌شود
یک سخن در هر مذاقی، می‌کند کار دگر
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.