نمیگفتم که خواهد دوخت غیرت چشمم از رویت
نمیگفتم که خواهد بست همت رختم از کویت
نمیگفتم کمند سرکشی بگسل که میترسم
دل من زین کشاکش بگسلد پیوند از مویت
نمیگفتم نگردان قبلهٔ بد نیتان خود را
وگرنه روی میگردانم از محراب ابرویت
نمیگفتم سخن دربارهٔ بدگوهران کم گو
که دندان میکنم یکباره از لعل سخنگویت
نمیگفتم بهر کس روی منما و مکن نوعی
که گر از حسرت رویت بمیرم ننگرم سویت
نمیگفتم ازین مردم فریبی میکنی کاری
که من باطل کنم بر خویش سحر چشم جادویت
نمیگفتم ازین به محتشم را بند بر دل نه
که خواهد جست و خواهد جست او از زلف هندویت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و جذبه محبوبش میپردازد و از تأثیرات عمیق نگاه و حضور او بر دل و جانش سخن میگوید. او میگوید که هرگز تصور نمیکرده که عشقش تا این حد بر او چیره شود و رشتهٔ پیوندش را با محبوب تا این اندازه محکم کند. شاعر از بدگویی و فریب مردم شکایت میکند و میگوید که عشقش او را به واهمه و نگرانی میکشاند. در انتها، او اعلام میکند که به رغم همهٔ دردها و چالشها، دلش نمیتواند از زلف محبوبش جدا شود.
هوش مصنوعی: نمیگفتم که حسادت عشق من به چشمان تو مرا به این وضعیت خواهد کشاند، و نمیگفتم که ارادهام از زیباییات به گمراهی خواهد افتاد و به سراغ تو خواهد آمد.
هوش مصنوعی: نگفتهام که به خاطر سرکشی تو، کمند و دلبستگیام را قطع کن؛ زیرا میترسم که دل من از این درگیری و کشمکش، پیوندش را با موی تو از دست بدهد.
هوش مصنوعی: نمیگفتم که به خاطر نیت بد کسانی که دلشان پاک نیست، سمت خود را عوض نکنید، وگرنه من هم از جایگاه عاشقانهام نسبت به تو روی میگردانم.
هوش مصنوعی: نمیخواستم دربارهٔ افراد بدجنس و بددهن صحبت کنم، اما اگر بگویم، بهقدری ناراحت میشوم که دندانم را از شدت عصبانیت به خاطر صحبتهای شیرین تو میشکنم.
هوش مصنوعی: من هیچگاه نمیگفتم که به کسی روی بنما و نکن، زیرا اگر به خاطر حسرت دیدن روی تو بمیرم، هرگز به سمت تو نگاه نخواهم کرد.
هوش مصنوعی: منظور این است که من از فریبکاری و نیرنگهایی که از چشمهای جادویی تو ناشی میشود، چیزی نمیگفتم، اما این کار تو آنقدر قوی است که من مجبور میشوم تاثیری که خودم بر خودم میگذارم را باطل کنم.
هوش مصنوعی: من نمیگفتم که دل به زلف این معشوق جذاب (هندوی) بستهام، نه اینکه او قصد دارد از محبت و زیباییاش دل من را به دست آورد و از آن بگریزد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مدامم مست میدارد نسیمِ جَعدِ گیسویت
خرابم میکند هر دَم، فریبِ چشمِ جادویت
پس از چندین شکیبایی شبی یا رب توان دیدن
که شمعِ دیده افروزیم در محرابِ ابرویت
سوادِ لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم
[...]
الا ای کعبه دولت مرا خاک سر کویت
ندارد جان من قبله بجز محراب ابرویت
اگر در روی مهروئی بمهر دل نظر کردم
نکردم جز بدان وجهی که هست آیینه رویت
ز عشق روی گل بلبل نکردی ناله و غلغل
[...]
همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت
که هرکش خواند آرد سجده در محراب ابرویت
تویی آن یوسف غایب شده از من که در بستان
ز هر پیراهن گل در مشام آید مرا بویت
به قصد دیدن عکس تو هر دم در خیال آرم
[...]
چه غم گر در سرم شوریست از سودای گیسویت؟
سر صد همچو من بادا فدای هر سر مویت
تن چون موی را خواهم بگیسوی تو پیوستن
بدین تقریب خود را خواهم افگندن بپهلویت
بروی خوبت از روزی که خط بندگی دادم
[...]
به عزت نامزد شد هرکه نامد مدتی سویت
به این امید من هم چند روزی رفتم از کویت
به راه جستجویت هرکه کمتر میکند کوشش
نمیبیند دل وی جز کشش از زلف دلجویت
تو را آن یار میسازد که باشد قبلهاش غیری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.