به راه آرزو خاکم، طریق خاکساری بین
مرا سرگشته دارد صرصر غم بیقراری بین
دم نظاره بر چشم آستین هرچند میمالم
همان دم دیده پر خون میشود، بیاختیاری بین
جفایت گرچه دارد هر زمانم ناامید از جان
به امید وفایت خوشدلم، امیدواری بین
به امید نگاهی مانده جان، ور باورت ناید
گذر کن بر سر بیمار عشق و جانسپاری بین
به صد خواری چو دامنگیر آن گل میشود میلی
به خواری بر سرش پا مینهد، خواریّ و زاری بین
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و غم انگیز شاعر میپردازد. شاعر در تلاش است تا با خاکساری و تواضع، به آرزوهای خود نزدیک شود، اما غم و بیقراری او را آزار میدهد. رغم اینکه او گاهی ناامید میشود، اما امید به وفای معشوق و نگاه او دلش را خوش میکند. در نهایت، شاعر به زحمتهای عشق و دشواریهای آن اشاره کرده و به نشان دادن درد و رنجی که بر دوش میکشد، میپردازد.
هوش مصنوعی: در مسیر آرزوهایم به ذلت و خاکساری افتادهام، و این طوفان غم و بیقراری، مرا سرگردان کرده است.
هوش مصنوعی: وقتی به چشمانت نگاه میکنم، هرچند که سعی میکنم خودم را کنترل کنم و به آن فکر نکنم، اما ناگهان چشمانم پر از اشک میشود و نمیتوانم خودم را نگهدارم.
هوش مصنوعی: هرچند که بیمحبتیات همیشه مرا ناامید میکند، اما به خاطر وفای تو امیدوارم و این موضوع باعث خوشحالیام است. به امیدی که در دل دارم نگاه کن.
هوش مصنوعی: با امید اینکه نگاهی به من بیندازی، حتی اگر به عشق و فداکاریام باور نداری، به سراغ این بیمار عشق بیا و ببین چه کردهام.
هوش مصنوعی: وقتی که دشواری و غم به سراغ آن گل میآید، گل با وجود تمام مشکلات و زخمهایش باز هم با افتخار ایستاده و بر مشکلات غلبه میکند. این نشاندهندهی صبر و استقامت اوست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.