|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تجربیات خود در مورد عشق و غم سخن میگوید. او به لذت و غم ناشی از عشق اشاره میکند و بیان میکند که به خاطر این احساسات، دیوانه شده است. او آرزوی وصالی دیگر ندارد و دلش پر از عشق است. همچنین، اشاره دارد که به خاطر حالتی یتیمانه و ناامیدی، در برابر زخمهایی که عشق به او زده، بیخبر و بیهوش مانده است. در نهایت، شاعر به نوعی از بیپناهی و فقدان در عشق اشاره میکند.
هوش مصنوعی: از وقتی که به عمق لذت غم آگاه شدم، دیوانه شدم. با غم او آشنا شدهام و از همه چیز و همه کس بیگانه شدهام.
هوش مصنوعی: من خوشحالم که به خاطر عشق یا دیوانگی ام به کوی محبوب بروم و هیچ کس مانع من نشود.
هوش مصنوعی: دل من دیگر جایی برای آرزوی وصال ندارد، زیرا از عشق مانند پیالهای پرشده از می، لبریز شدهام.
هوش مصنوعی: من به خاطر حالتی که دلمرده و درمانده بودم، نتوانستم از لذت زخم زدن او با خنجر خبردار شوم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
طالب طرّه خم در خم جانانه شدم
عاقلان سلسله آرید که دیوانه شدم
در جهان بودنم از دوستی اوست بلی
شایق گنج بدم، ساکن ویرانه شدم
خادم مسجد آدینه اگر بودم دوش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.