هر جا ز سرگذشت خود افسانه بسته‌ایم
بندی به پای عاقل و دیوانه بسته‌ایم
مشتاق یک نظاره دیدار آشناست
چشمی که از عنایت بیگانه بسته‌ایم
خون خورده‌ایم در عوض باده همچو شیر
تا ره به خصم خویش دلیرانه بسته‌ایم
در ملک فقر با غم یاجوج حرص نیست
سدّیست با همت شاهانه بسته‌ایم
در جستجوی دل که همان خانه خداست
احرام کعبه در ره میخانه بسته‌ایم
سیمای شمع در دل شب خوش‌نماتر است
ما دل به زلف یار حکیمانه بسته‌ایم
خواهش کجا به جذبه معشوق می‌رسد
تهمت به عشق‌بازی پروانه بسته‌ایم
با التفات ساقی و احسان می‌فروش
پیمان به دستیاری پیمانه بسته‌ایم
مجذوب باده نوش که ماییم و یک امید
آن هم به التفات کریمانه بسته‌ایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی رابطهٔ عشق و زندگی می‌پردازد و تأکید می‌کند که چگونه انسان‌ها به خاطر عشق و خواسته‌های درونی خود دست به انتخاب‌ها و رفتارهایی می‌زنند. او از افسانه‌هایی که بر سرگذشت خود بسته‌اند سخن می‌گوید و به تقدیر و غم‌های خود اشاره می‌کند. عشق و دل‌تنگی در جستجوی پروردگار را با میخانه و باده و جزئیات دیگر پیوند می‌زند و به یاری معشوق در مسیر این جستجو تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر به امیدها و آرزوهایش در دل می‌پردازد و بر اهمیت لطف و توجه معشوق تأکید می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
راه نشاط بر دل دیوانه بسته ایم
ما راه آشنایی بیگانه بسته ایم
از چشم زخم توبه مبادا شکسته دل
عهدی که ما به شیشه و پیمانه بسته ایم
غیرت شهید بی ادبی های طرز ماست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.