دل دهان در دهان او دارد
در دهان جان زبان او دارد
فارغ آمد دلم ز فکر معاش
قوت روح لبان او دارد
جانم اندر نماز پیوسته
سجده بر ابروان او دارد
عقل و ادراک و هوش با کم برد
طره دلستان او دارد
همچو موسی به باریکی
هر که فکر میان او دارد
جوهر جان جمله ذرات
لعل شکر فشان او دارد
پای کوهی ز آسمان بگذشت
سر چو بر آستان او دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و حال عاشقانهاش صحبت میکند و به نزدیکی و ارتباط عمیق با beloved اشاره دارد. او دل و جان خود را در دهان محبوب میبیند و احساس میکند که روحش از لبان او تغذیه میشود. شاعر با اشاره به سجده بر ابروان معشوق، عشق را به عبادت و راز و نیاز تشبیه میکند. همچنین، به زیبایی و جذابیت محبوب اشاره میکند و میگوید که هر فکر و دریافتی به او وابسته است. در پایان، شاعر تشبیهاتی از موسی و نمادهای آسمانی را به کار میبرد تا مقام و جایگاه محبوب را معرفی کند.
هوش مصنوعی: دل مانند دهان دارای سخنانی است که در وجود محبوب جاری است و جان هم به واسطه آن زبان، احساسات و خواستههایش را بیان میکند.
هوش مصنوعی: دل من از نگرانیهای مربوط به زندگی راحت شده و نیرو و قدرت روحیام را از لبان او میگیرد.
هوش مصنوعی: روح من همیشه در حال سجده بر ابروهای اوست.
هوش مصنوعی: عقل و فهم و هوش در برابر زیبایی و جذابیت دلبر او، کم میآورد.
هوش مصنوعی: کسی که درونش پر از تفکر و اندیشههای عمیق باشد، مانند موسی که در دریا شکاف ایجاد کرد، میتواند به راحتی از چالشها و مشکلات عبور کند.
هوش مصنوعی: جوهر وجود او مانند گوهرهای گرانبها و شیرین است که در تمام ذرات و جزییات او مستتر است.
هوش مصنوعی: وقتی پای کوه از آسمان میگذرد، سر آدمی در برابر او قرار دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.