گنجور

شمارهٔ ۸۴۳

 
امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات
 

اهل خرد که دل به جهان در نبسته اند

زان است کز وی آرزویی برنبسته اند

دل را فراخ کن ز پی صید آسمان

زیرا ملک به دام کبوتر نبسته اند

راه ار دراز، رخش ترا پی نکرده اند

نخل ار بلند مرغ ترا پر نبسته اند

جای خرانست آخور رنگین روزگار

عیسی و شان بر آخور او خر نبسته اند

در کار خواجگان چه شوی غرق در گهر؟

کاین خانه گل است و به گوهر نبسته اند

تیغ تو زیوریست، چه خصمی همی کشی؟

بفگن که اهل معرکه زیور نبسته اند

خست سر تو کرد نگون پیش ناکسان

ورنه ز چرخ نقش تو کمتر نبسته اند

منت منه بداده که بخشنده ایزد است

چون رزق را به روی کسی در نبسته اند

خسرو زبان کاذب خود را صفت مکن

شمشیر چوب را کمر زر نبسته اند

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.