نرگس مست تو خواب آلوده است
لب لعل تو شراب آلوده است
آگه از ناله من کی گردد
چشم مست تو که خواب آلوده است
خویی کز عارض تو باز شده ست
برگ گل را به گلاب آلوده ست
لب تو در دل من بنشسته ست
نمکی را به کباب آلوده ست
ازتری خواست چکیدن آری
لب تو کز می ناب آلوده ست
سخن تلخ تو زان شیرینست
که شکر را به جواب آلوده ست
بنده خسرو چه گنه کرد امروز
که حدیثت به عتاب آلوده ست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف معشوق که با ردیف «آلوده است» چشم خمار، لب شرابآلود و عرق چهرهٔ او را با تصویرهای نرگس و گل و گلاب و شکر میستاید. عاشق از بیاعتنایی چشم مست یار به نالهاش مینالد، ولی حتی سخن تلخ او را شیرین مییابد. در پایان خسرو با فروتنی میپرسد چه گناهی کرده که گفتار یار امروز با عتاب همراه است.
هوش مصنوعی: چشم مست تو که به نرگس میماند خمار و خوابآلود است و لب سرخ تو که به لعل میماند آغشته به شراب است.
هوش مصنوعی: چشم مست و خوابآلود تو کی از ناله و زاری من باخبر میشود؟ معشوق در خمار خود است و به رنج عاشق اعتنایی ندارد.
هوش مصنوعی: عرقی که از چهرهٔ تو جاری شده، گویی برگ گل را به گلاب آغشته است؛ چهره به گل و عرق به گلاب تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: یاد لب تو در دل سوخته و کبابشدهٔ من نشسته است و گویی نمک بر کباب پاشیده است؛ لب شور و بانمک معشوق بر دل سوختهٔ عاشق هم لذت میافزاید و هم سوزش زخم را بیشتر میکند.
هوش مصنوعی: آری، لب تو که به شراب ناب آغشته است، از فرط تری و طراوت میخواهد بچکد.
هوش مصنوعی: سخن تلخ تو از آن رو شیرین است که لب شکرین تو پاسخ را با شکر آمیخته است؛ حتی درشتی معشوق از دهان او شیرین است.
هوش مصنوعی: خسرو، بندهٔ تو، امروز چه گناهی کرده که سخنت با خشم و سرزنش آمیخته است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر عروسی که کنون در چمن است
همه در حیرت و حسرت چو من است
شاخ از قطره چو سیمین سمن است
برگ در روضه چو زرین مجن است
آب بر شاخ بهنگام سحر
[...]
سیزده جنس نهاده است نبی
که همه مسخ شدند و همه هست
ز آن یکی خرس که بد خنثی طبع
دیگری پیل که شد فسق پرست
من خری دیدم کو مسخ نبود
[...]
دل و جانم بره جانان است
گر بدو باز رسم جان آن است
پای در دامن صبر آرم از آنک
دست دست ستم هجران است
آن چه من می کشم از فرقت او
[...]
شاخ سرسبز و چمن دلشادست
عالم از عدل بهار آباد است
غنچه تا روی به صحرا آورد
گرهی از سر دل بگشادست
سرو در خدمت گل برپایست
[...]
گر ز خورشید بوم بی نور است
از پی ضعف خود، نه از پی اوست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.